S.C. Van der Linde

Wat leeft er bij Van der Linde? Lees de nieuwsbrieven die na iedere wedstrijd verschijnen, en u bent op de hoogte. Deze brieven liggen na de wedstrijden vaak ook in de speelzaal van het club gebouw.

Ondertussen zijn we al weer een aantal jaartjes verder en sinds kort zijn de brieven weer binnengekomen.

De meest recente nieuwsbrief staat bovenaan, voor oudere nieuwsbrieven (zodra ze online komen) kunt u naar beneden scrollen.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Negende brief 2008/2009: Groningen 5 aan de zegekar gebonden.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

---

Zevende brief 2008/2009: Het beste resultaat om net niet te promoveren?

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Achtste brief 2008/2009: An offer we couldn't refuse

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Zevende brief 2008/2009: Herhaling van zetten?

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

---

Zesde brief 2008/2009: maximale winst op J.H. Kruit 2

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

---

Vijfde brief 2008/2009: Assen 4 te sterk

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Zesde brief 2008/2009: Kansloze nederlaag tegen Oostermoer

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Vijfde brief 2008/2009: We schaken beter dan we denken

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

---

Vierde brief 2008/2009: Oostermoer 3 getrakteerd op verlies

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde Bekerteam

---

Tweede brief 2008/2009: Bekerteam uitgeschakeld

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Vierde brief 2008/2009: Nipte Overwinning op Roden

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

---

Derde brief 2008/2009: Onze eerste nederlaag...

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Derde brief 2008/2009: Haren II te sterk

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

---

Tweede brief 2008/2009: ... is het halve werk

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde bekerteam

---

Eerste brief 2008/2009: dit smaakt naar meer

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Tweede brief 2008/2009: tellen we weer mee?

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

---

Eerste brief 2008/2009: Een goed begin...

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Eerste brief 2008/2009: Een slecht voorteken?

Beste Schaakvrienden,

Ons avontuur in de promotieklasse is dit jaar weer begonnen, na een afwezigheid van enkele jaren. Laten we hopen dat de eerste wedstrijd geen voorteken is voor de rest van het seizoen, want we mochten aantreden met maar liefst 3 reserves in Groningen! Het doel was dan ook gewoon leuke partijen spelen en de schade beperken.

Harold, die na enkele sabbatical jaren terugkeert, zal dit jaar op bord 2 spelen, maar mag het vanwege Minko's afwezigheid op bord 1 proberen. Misschien dat ik de stelling niet helemaal begreep, maar in begin leken beide spelers elkaar een beetje af te tasten met wat voorzichtig spel. Maar toen ik wat later weer op het bord keek, was de stelling ineens ge�xplodeerd! Harold stond een pion voor, wat op de damesvleugel een vrijpion opleverde, maar stond aan de andere kant van het bord een beetje verdrukt. Ondanks dat deze druk misschien objectief niet voor winst zou zorgen, viel er ineens een stuk en toen was het afgelopen.

Tonnus heeft in de opening een eigen probeersel op het bord gezet, wat door hem werd omschreven als "ongetwijfeld niet goed". Omdat dat natuurlijk geen mooie naam is, hebben we maar besloten het de Oosterhoff-variant op d4 te noemen. Het doel was naar eigen zeggen om zijn c8 loper snel te kunnen ontwikkelen en blijkbaar dan op zet 8 alvast te ruilen. En tja, als je dan zo lekker bezig bent, kun je daarna ook maar gelijk bijna alle andere stukken ruilen! De partij werd dan ook snel een remise-eindspel met loper tegen loper en een armada van pionnen aan beide kanten, maar zijn tegenstander rook bloed! Op zo'n moment ga je natuurlijk door, forceer je misschien een beetje en dan komt de overwinning. Tonnus bleef echter kalm zijn zetten doen, totdat zijn tegenstander iets te hard doorschoof en vervolgens de ene na de andere pion viel en het geroken bloed van Groningen 3 bleek te zijn.

Jarek speelde tegen de enige vrouw van het Groningse team en het werd dan ook een geweigerd damegambiet dat op het bord verscheen. ��n van de eerste dingen die Jarek dan ook probeerde te doen was dame ruilen en dat was dan ook snel gedaan! Zijn stukken kwamen erg actief te staan, terwijl zijn tegenstandster veel moeite had om haar stukken actief te krijgen. Ik heb me laten vertellen door mijn tegenstander die avond dat er een kwaliteitswinst in zat, maar helaas werd dit niet gezien. Niet alleen dat, Jarek's tegenstandster won zelfs een pion. Toen ook de 2e pion in het doosje verdween, werd het witte vlaggetje gezwaaid.

Marc speelde tegen iemand die hij al tijdens een rapidtoernooi een keertje was tegen gekomen. Er kwam een siciliaan op het bord en dat betekent meestal dat ��n van beide partijen met de vissen zal gaan slapen. Het kan zijn dat Marc dacht dat er een ander soort stelling op het bord stond, want zijn stukken wilden maar niet op de goede velden staan, terwijl wit zijn Tommyguns op het centrum richtte. De dame in het rood leidde de aanval in en de zwarte stelling was kansloos tegen al dat geweld.

Louis speelde ook al een siciliaan en er kwam zoals we van hem gewend zijn een aparte stelling op het bord! Beide spelers waren zo druk bezig een koningsaanval op te bouwen dat beiden niet aan rocheren toekwamen en tja, dan staat zo'n aanval op een lege vleugel wel vreemd. Voor beide spelers was er dan ook niks aan de hand, hoewel wit wel wat ruimtevoordeel had. Louis gaf aan dat hij dit allemaal van te voren aan had zien komen, wat hij vervolgens ging bewijzen met allerlei ingewikkelde wiskundige and natuurkundige formules en veel gebruik te maken van de chaostheorie. Misschien waren we op dat moment uit de theorie, want wat Louis ook probeerde, de stelling ging maar niet vooruit en werd juist telkens iets slechter. De partij werd vervolgens beslist door mat.

Johan, de eerste invaller heeft voor deze partij een oude olielamp te voorschijn gehaald om zijn kansen te verhogen. Na een paar keer wrijven heeft hij vervolgens 3 wensen gedaan: goed uit te opening komen, ruimteoverwicht hebben in het middenspel en een glansrijke overwinning voor het team behalen. De partij werd een schotse partij, waarbij juist zijn tegenstander goed uit te opening kwam. De tweede wens kwam ook niet helemaal uit; zijn tegenstander investeerde veel tijd om de stelling goed onder druk te houden zonder zich daarbij bezig te houden met onbelangrijke dingen als rochade. Ondanks de grote tijdsvoorsprong, vond Johan's tegenstander de goede voortzetting en ook de 3e wens kwam niet uit. Bij besprekingen naderhand bleek al dat Johan per ongeluk tegen de klok in over de olielamp heeft gewreven! Tja, dan komen je wensen natuurlijk niet uit. Een les voor de volgende keer!

Eise hebben we ook geleend voor deze gelegenheid en ook bij hem kwam er een geweigerd damegambiet op het bord. Zoals we van Eise gewend zijn, trok hij fanatiek naar voren met zijn pionnen. De lichte stukken werden geruild en een echte koningsaanval zat er van beide kanten niet meer in. Dus kwam het erop aan wie het hardst tegen de pionnen kon leunen en kon promoveren. Beide spelers hadden een vrijpion die allebei gevaarlijk konden worden, maar Eise's pion werd goed aangevallen. Op zo'n moment komt dan de lastige keuze: voor je eigen pion gaan en vol op de winst spelen of juist loslaten, je tegenstander's pion aanvallen en zo op remise spelen. De strijdlust was echter volop aanwezig! De zwarte bleek achteraf toch een tikje gevaarlijker te zijn en de pion werd een dame, waarop ook op dit bord een 0 moest worden genoteerd.

Cisko is op het laatste moment toegevoegd aan het team en naar eigen zeggen kon er weinig verwacht worden van deze partij. Toen hij aan het bord aanschoof zag hij de bui al hangen; immers had hij zijn tegenstander op een jeugdtoernooi kort hiervoor al flink zien uitpakken. Zo zie je maar hoe vreemd het kan lopen met het schaken! Zoals we van jeugdspelers gewend zijn ging Cisko's tegenstander er hard tegenaan in het frans, maar er is niet genoeg rekening gehouden met het gegeven dat je tegenstander ook mag zetten. Cisko kon een pion winnen, maar koos het spectaculairder aan te pakken; hij gaf een stuk voor maar liefst 3 pionnen, wat ook gelijk het eindspel inleidde. Dit kan altijd interessante stellingen geven, maar de partij werd vroeg be�indigd met een verrassend mat.

Een verwachte nederlaag dus, maar de cijfers vertellen niet dat Groningen toch veel moeite had moeten doen. De volgende ronde is tegen Staunton 2 op 31 oktober, deze keer thuis.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

---

Derde brief 2006/2007: Eindigen met vuurwerk.

8 Mei 2007 was een dag waarop de weergoden het maar niet met elkaar eens konden worden. Bij aankomst bij het buurhoes werd het land gezegend met een zondvloed, terwijl tijdens het spelen een andere weergod met zijn zaklampje de speelzaal verlichtte.
Van der Linde mocht aantreden tegen Veendam, een team dat voor deze ronde moest vechten tegen degradatie. De hoofdprijs was theoretisch onmogelijk voor ons en promotie was ook erg onwaarschijnlijk.

Victor (in klasse 1A onderhand beter bekend als Victor de Verschrikkelijke) kwam al snel in een stelling terecht met tegengestelde rokades. Zoals we van Victor al wel vaker gewend zijn vliegen zijn stukjes allemaal vanzelf naar de goede plek toe en al gauw hadden 2 witte torens zich geplant in de zwarte koningsstelling. De koningsstelling was binnen een paar zetten kapotchik en de stukken konden alweer in de doos. Overigens is Victor met deze overwinning topscorer geworden in onze klasse met 8� uit 9.

Tonnus liet zijn stukken langzaam opbouwen om ��n bepaald plan uit te voeren. Tijdens de partij bekende hij aan mij dat hij het positionele spel aanhangt, omdat hij lui is en dan niet zo veel hoeft te rekenen. Best gek! Uw verslaggever speelt juist extra wild om snel klaar te zijn en dan lekker lui het zwoegen van anderen te aanschouwen.
De partij vorderde gestaag en materiaalwinst bleef lange tijd uit.
Maar blijkbaar wilde Tonnus niet uitblijven in de categorie bijzondere pionnenstructuren, dus bezorgde hij zijn tegenstander maar liefst 4 ge�soleerde pionnen, waarbij er geen ��n een dubbelpion was.
Tja, zo iets kan een gewone sterveling zich natuurlijk niet veroorloven tegen Tonnus.

De naam Don Pedro prijkt in het notatieboekje van Minko aan bord 3. Een strijd tussen 2 jeugdleiders ontspon zich hier, waarbij Don Pedro zijn 2 muilezels lekker liet samenwerken aan de damesvleugel. Bij de stand 4-1 was het allemaal welletjes geweest en werd het tijd om g4 te spelen. Ineens vlogen alle stukken richting 8e lijn inclusief de stukken van zijn tegenstander onder het genot van een jodenkoek. Gezien de toen ook al verdachte chocoladereep in Stadskanaal en dan nu deze koek in Ten Boer zouden er wel eens rigoureuze beleidsveranderingen kunnen worden doorgevoerd in de strijd tegen doping. Echt bewijs hebben ze nog niet kunnen vinden, maar Minko lijkt te goed te schaken met al deze consumpties!

Jarek was aan bord 4 bezig het kunstje dat Victor tegen Groningen 4 uithaalde nog eens dunnetjes over te doen: een tripel pion sierde het bord! De prijs die zijn tegenstander voor deze oogverblindende schoonheid moest betalen: 1 pion.
Toen de problemen van de tripel pion een beetje waren opgelost, kwam er een eindspel met gelijk materiaal, maar 1 pion van Jarek was nogal ver opgeschoven met daarnaast een uitstekende loper tegen een paard. Als een zonnegod in Frankrijk zat hij dan ook achter het bord in zijn comfortabele stelling. Echte winstmogelijkheden leken er niet in te zitten. Aangezien de stand al 4-1 was en het er aan de overige borden absoluut niet naar uit zag dat Veendam het allemaal zou winnen, verwachtte ik persoonlijk een remise. Maar die kwam er maar niet! Jarek`s tegenstander wilde geen remise. En dan zul je het krijgen ook! Ik geef met smart toe dat ik het verloop niet heb gezien, maar langzaam maar zeker schoof Jarek zijn tegenstander vakkundig van het bord af.

Ook Douwe bouwde zijn stelling zoals gewoonlijk rustig op aan bord 5. Hij kreeg een dubbelpion in het centrum terwijl hij wel wat beter zijn stukken over het bord kon bewegen. Een aantal zetjes later kreeg Douwe een remiseaanbod. Even een kijkje nemen op de andere borden, dus. Op het moment stonden we al 2 punten voor en bij de overgebleven borden zag het er allemaal goed uit. Dus eenmaal, andermaal, verkocht!

Zeqirja had het weer voor elkaar op bord 6. De ademnoodstelling die we van hem gewend zijn is binnen korte tijd weer op het bord gekomen. Het klassieke verloop was in al z�n facetten te zien: allereerst het betonschaak dat Zeqirja gebruikt om niet direct mat te gaan. Vervolgens zet de tegenstander de betonboor in de stelling. Uit wanhoop begint Zeqirja dan een tegenaanval aan de andere kant van het bord. Op dit moment zijn er 2 mogelijke uitkomsten. De tegenstander kan blijven aanvallen en hopen dat zijn aanval sterker is. Zijn tegenstander van de avond echter was te veel onder de indruk van de counter en poogde de aanval te stoppen. Helaas voor hem is Zeqirja lastig tegen te houden als hij eenmaal in z�n spel komt en de aanval sloeg in als een komeet (het woord dat hier gebruikelijk is wordt natuurlijk weggelaten in verband met het screenen dat onze vrienden bij de CIA uitvoeren).

Op bord 7 was Marc vastbesloten om iemand een glansrijke overwinning te geven deze avond. Helemaal duidelijk was het niet w�e nou precies die overwinning eigenlijk moest krijgen. Marc gaf een pion voor goede aanvalskansen en ja, dan moet je als pionnensnoeper even een liniaaltje gebruiken om je zetten goed af te meten. De wedstrijdleider keurde het gebruik van hulpmiddelen echter niet goed en dan is een foutje snel gemaakt! Marc houdt gelukkig de column combineren van Karel vd Weide bij en gooide dan ook een flink aantal combinaties er tegenaan om een gewonnen eindspel in te gaan. In de naam van het team werd er nog even doorgespeeld, maar de materi�le voorsprong was gewoon te groot.

Jac heeft net als Douwe een dubbelpion op het bord gekregen op bord 8. Daartegen stond wel erg veel ruimtevoordeel in het centrum. Jac krijgt dan ook nog eens de mogelijkheid om zijn dubbelpionnen weer netjes naast elkaar te krijgen. Hij weigert! Eerst maar eventjes dames ruilen. En dan belandt hij in een eindspel met een eindeloze voorsprong in ruimte.
Jac besluit voor safe te gaan en er wordt remise overeen gekomen. Jac was hiermee als eerste klaar.

Al met al een grote en verdiende overwinning. Veendam ontsnapt aan degradatie, omdat Groningen 4 (met een naar het slagveld teruggekeerde Superhiddo) korte metten had gemaakt van hun degradatieconcurrent. Wij mogen het volgend jaar weer proberen in de eerste klasse.

	Veendam	1650	-	Van der Linde	1812	1 - 7
1.	J.J. van der Laan	1742	-	V. Akotchik	2038	0 - 1
2.	W.F. Smit	1680	-	T. Oosterhoff	1914	0 - 1
3.	S. Prins	1792	-	M. Pieters	1884	0 - 1
4.	C. Dijkman	1805	-	J.J. Krawczyk	1722	0 - 1
5.	G.H. Bos	1694	-	D.H. Algera	1903	� - �
6.	P.J. Jongejan	1494	-	Z. Shemsedini	1695	0 - 1
7.	E.J. Kamphuis	1385	-	M. Vrooland	1734	0 - 1
8.	F.de Raad	1611	-	J.G.A.T. Duin	1604	� - �

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

Tweede brief 2006/2007: Groningen 4 net iets te hoog gegrepen.

Beste schakers,

Van der Linde gaat niet promoveren dit jaar. Hoewel we in een sterke opstelling speelden moesten we het nipt afleggen tegen het talententeam van Groningen 4. Uw verslaggever heeft maar weinig van de partijen gezien en baseert zich grotendeels op wat hem na de wedstrijd verteld werd. Het eerst was Marc Vrooland klaar. Na acht zetten stond hij verloren, hij ploeterde nog twee zetten door maar zag toen het zinloze van zijn missie in. Shemshedini kwam ook snel verloren te staan maar bleef gewoontegetrouw nog tientallen zetten zoeken naar een ontsnapping. Zonder resultaat dit keer. Eise Schulting was na zijn remise vlug naar huis gegaan, dus het enige wat ik weet is: remise. Ikzelf profiteerde van een al te avontuurlijk idee van mijn tegenstander, miste een mooie combinatie maar een iets minder mooie was genoeg. Jarek Krawczyk verloor ergens de greep op een veelbelovende stelling en haalde vervolgens de tijdcontrole niet. Douwe Algera�s tegenstander wist een prachtstelling door eigen tijdnood te loodsen, daarna kon Douwe opgeven. Viktor Akotchiks tegenstander stond lang met de rug tegen de muur en werd er tenslotte doorheengedrukt. Minco Pieters� hooggerate tegenstander hield het hoofd in tijdnood niet koel en ging door zijn vlag. Zo verloren we met 3 � - 4 � en sluiten we dit seizoen in klasse 1A vrijwel zeker als derde af. Geen slecht resultaat, al met al. Als iedereen volgend jaar weer beschikbaar is doen opnieuw een gooi naar de hoofdprijs.

Tonnus Oosterhoff

	Van der Linde	1841	-	Groningen 4	1798	3� - 4�
1.	V. Akotchik	2038	-	B. Beijer	1753	1 - 0
2.	T. Oosterhoff	1914	-	A.S. Dijkstra	1806	1 - 0
3.	M. Pieters	1884	-	A. Tilstra	2043	1 - 0
4.	J.J. Krawczyk	1722	-	R. Slagter	1774	0 - 1
5.	D.H. Algera	1903	-	K. Soerdjan	1837	0 - 1
6.	Z. Shemsedini	1695	-	M. van Mourik	1795	0 - 1
7.	M. Vrooland	1734	-	T.F. Tilma	1753	0 - 1
8.	E.R. Schulting		-	J. Roelfs	1623	� - �

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

Eerste brief 2006/2007: Het venijn zit 'm in de staart.

Beste schakers,

Afgelopen dinsdag begaf ons externe team zich naar Stadskanaal. Op papier een zwakke broeder in de poule, dus we roken bij binnenkomst al bloed. De spannende avond die de thuisploeg voor de boeg had was blijkbaar niet doorgedrongen tot de postzegelverzamelaars van Stadskanaal. Die hielden dezelfde avond een veiling in het speelgebouw onder het genot van orgelmuziek van de gereformeerde kerk. Er blijkt trouwens best wel geld te zitten in postzegels! De postzegels gingen in de regel voor een paar euri onder de hamer, maar de duurste wisselde voor een slordige 800 euro van eigenaar; een Faberg� postzegel zullen we het maar noemen.

Minko is voor de gelegenheid op bord 1 gaan zitten. Er gingen geruchten rond dat Stadskanaal op bord 1 een zwakkere speler zou zetten, omdat het punt al verloren was beschouwd tegen onze top gun uit Wit-Rusland.
Minko liet er dan ook geen gras over groeien en binnen een half uurtje kon Minko al een smakelijk pionnetje pakken dankzij een paardenvorkje waar de jeugd nog wat van kan leren.
Zijn tegenstander koos vervolgens een nog minder aantrekkelijke voortzetting, waardoor al na zet 16 een 1 op het formulier kwam te staan voor ons. Naast het notatieboekje van Minko kon trouwens een verdacht uitziende chocoladereep met een mysterieuze steen worden gevonden. Zou Minko hulp kunnen hebben gekregen van hogere machten?
In ieder geval was er ruim tijd voor Minko om te gaan vluggeren (een cooling down van het NOSBO snelschaakkampioenschap waar hij 4e werd).

Tonnus pakte de partij op bord 2 aanvankelijk wat rustiger aan dan Minko. Maar hij is dan ook een man die van meer subtiele po�zie houdt. Blijkbaar was zijn tegenstander een liefhebber van dezelfde literatuur, want hij probeerde ook zijn stukken rustig op de goede plek te manouvreren. Tonnus bleek daar echter wat slagvaardiger in en een verborgen mataanval zorgde ervoor dat zijn loper als deus ex machina de partij be�indigde: gewoon een pion slaan en tegelijkertijd de loper op een prima plek zetten. Het punt liet dan ook niet lang op zich wachten.

Viktor heeft tijdens zijn partij op bord 3 besloten dat rocheren toch maar niet nodig was. Hij had dan ook wel voldoende ruimte gecre�erd om dat onnodig te maken. Alle stukken zijn uit zichzelf naar de goeie plek toegelopen. De g-lijn explodeerde en alles wat daar in de buurt lag leed onder de ravage. Overigens wist Viktor daarvoor al te melden dat het nog 5 minuten zou duren voor hij klaar zou zijn. Zo zie je maar dat onze grote vriend Einstein gelijk had en de tijd relatief is. Viktor's stukken vlogen zo snel over het bord dat voor de buitenwereld een half uur voorbij was gegaan.

Jarek trad aan op bord 4 en begon enthousiast zijn damesvleugel naar voren te verplaatsen. Zijn tegenstander leek daar niet al te hard van te schrikken en begon Jarek's koningsstelling aan te vallen. Zo kwam Jarek dan ook in een stelling terecht die maar moeilijk te houden is. De opdracht was hem wel toevertrouwd. Hij weerde zich kranig en toen de beslissing van de match binnen was werd de vrede getekend.

Douwe speelde een partij zoals we van hem verwachten. Niet te wild, gewoon rustig doorbouwen naar een goed eindspel, hoewel we wel een onkarakteristieke eenzame pion mochten waarnemen op het bord. Hoe het nu allemaal precies is gegaan is niet helemaal duidelijk, maar Douwe gaf ineens een stuk weg! Wat restte was een lastig eindspel van D+L tegen T+T met daarbij wel een tweetal pionnetjes meer voor Douwe.
Mogelijk speelde de sneeuwval van vorige week de beide heren parten, want niet lang daarna gaf z'n tegenstander pardoes het stuk terug! Een sneeuwvlokje maakt nog geen kerst, maar Douwe nam het kadeau graag aan. Volgens de boekjes moet het remise zijn met 2 torens tegen een dame, maar in de praktijk wint de dame toch best wel vaak van de torentjes. Met het oog op de teamuitslag is gekozen voor een remise, waarmee de overwinning van het team veilig was.

Zeqirja mocht met zwart aantreden aan bord 6. Nu is zwart een kleur waar hij wat minder mee overweg kan, omdat het openingsvoordeel een stuk groter is. Zo heeft Zeqirja dan ook de hele partij in een hoekje weggedrukt gezeten en kwam er helaas niet aan te pas. Zijn tegenstander rolde de pionnen op aan de damesvleugel na een vroege damesruil en de mars kon niet worden tegengehouden. Waar Zeqirja vorige ronde tegen Middelstum nog een ontsnappingstruc kon uithalen waar Houdini nog wat van kon leren, lukte het vanavond helaas niet. De eeuwenoude vraag wat er voor nodig was om Zeqirja te laten opgeven werd deze avond beantwoord: mat in ��n.

Marc speelde op bord 7 en was als 2e klaar, een kwartiertje na Minko klaar. Zijn tegenstander verblunderde op de 11e zet alweer een stuk en besloot het nog iets spectaculairder aan te pakken. Er werd een dame gegeven voor 2 stukken met een pionnetje op f3. Overigens wordt zo'n pionnetje al een stuk minder gevaarlijk als er geen vijandige dame meer op het bord staat. Maar zijn tegenstander bleef toch doorspelen. Was dit misschien toch huiswerk geweest met op dat moment onvoorziene compensatie? Met al dat rekengeweld van het apparaat is eigenlijk alles denkbaar! Al gauw bleek het echter om de goede oude blunder te gaan, waar iedere schaker wel 'ns last van heeft. 10 zetten later mochten de stukken alweer in de doos om vervolgens in een andere zaal weer van stal te halen voor enkele verliespartijen tegen Minko.

Eise speelde op bord 8 vanaf het begin aggressief. Zijn tegenstander was blijkbaar een aanhanger van AC Milan, want hij liet het vrijwillig over zich heen komen om vervolgens keihard terug te counteren. Helaas gelden er geen buitenspelregels in het schaken en mogen de pionnen niet meer terug om te verdedigen. De eerste pion viel en er was geen uitzicht op compensatie. Het gevolg was dat Eise de in het voetbalwereldje geliefde, maar in de schaakwereld zo gehate nul behield.

De overwinning was dan binnen, maar de uiteindelijke score viel dan toch een beetje tegen, omdat we toch tegen de hekkensluiter speelden. Maar als we naar de stand kijken in de competitie zien we dat de overwinningen op Stadskanaal bijna geen van allen (Staunton uitgezonderd) gemakkelijk waren. Volgende ronde wordt een stuk zwaarder: we spelen gastheer voor Groningen 4 op vrijdag de 13e van April. Hopelijk pakken de onweerswolken zich niet samen boven Winschoten op die bewuste avond.

	JH Kruit	1602	-	Van der Linde	1834	3 - 5
1.	J.H. Kruit	1445	-	M. Pieters		0 - 1
2.	H. Stuut	1632	-	T. Oosterhoff	1914	0 - 1
3.	J.B. Riemersma	1738	-	V. Akotchik	2038	0 - 1
4.	P. Oosten	1669	-	J.J. Krawczyk	1722	� - �
5.	M. Weisbeek		-	D.H. Algera	1903	� - �
6.	W. Voet	1627	-	Z. Shemsedini	1695	1 - 0
7.	C. Joost	1547	-	M. Vrooland	1734	0 - 1
8.	W. Ruiter	1554	-	E.R. Schulting		1 - 0

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde III

Vijfde brief: Op naar het kampioenschap.

Beste schakers,

We moesten weer eens aan de bak, en deze keer uit tegen Veendam. Op papier een makkie, maar dat zegt lang niet altijd alles. We misten ons vierde bord, Stephan, en op onze supersub Johan, konden we om logistieke redenen geen beroep doen. Dus hebben we voor het eerst dit seizoen een beroep moeten doen op een oudgediende uit de vereniging, Zwaagstra. Hij had ook dit seizoen al een invalbeurt in het tweede, dus met enige promotieklasse ervaring (ook uit het verleden) moest deze klus voor hem goed te klaren zijn. En dat bleek ook.

Op bord 1 kwam Remko snel een stuk voor, en ook Zwaagstra stond al gauw goed. Onze zorgen waren voornamelijk voor de laatste twee borden. Houtman had zich in een netelige positie gemanouvreerd, zoals Lameijer indertijd partij na partij kwam te staan. Wij vreesden alleen dat Houtman niet de verdedigende kwaliteiten van Lameijer zou laten zien. Nathana�l stond inmiddels ook droevig, en had 2 pionnen verloren.

Terwijl Remko op bord 1, en Zwaagstra op 4 voor ons twee punten binnenhaalden, kwam Duin jammergenoeg niet tot winst in een gewonnen eindspel. Hij had maar 1 pion voor, dus de marge was klein. Vol zelfvertrouwen zette Duin de stelling vast, maar hij realiseerde zich te laat dat hij daarmee zijn winstkansen verspeelde... Jan Pieter moest dus wel scoren, want als hij niet zou winnen, dan dreigde de wedstrijd uit te lopen op 3-3. Gelukkig zag Jan Pieter dat hij met een mooie combinatie een pion kon winnen, en terwijl hij dat uitvoerde liet zijn tegenstander zijn koningstelling nogal leeg achter. Jan Pieter aarzelde niet en dreigde zijn tegenstander ondekbaar mat te zetten. Het mat was niet feilloos, maar de verliezen waren voor de Veendammer tegenstander toch zo groot dat hij het bijltje er bij neer gooide.

Alleen beide zorgenkindjes, bord 5 en 6, speelden nog. En dat leek een groot wonder. Maar het wonder viel nog groter uit, want beide spelers wisten met een dosis geluk en knap verdedigen, beide remise te houden.
We blijven dus goed op schema. De promotie is binnen, omdat de tweede plaats ons niet meer kan ontlopen. De volgende wedstrijd spelen we om het kampioenschap, tegen Hoogeveen 4.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

Derde brief: Degradatiestrijd

Beste schaakvrienden,

Na de mislukte seizoensstart leeft ons vlaggenschip in een toestand van continue angst (een verlammende angst wellicht, gezien het ontbreken van enig geluid van onze kant?), Verliezen van Haren mocht natuurlijk, maar de ongelukkige nederlaag tegen het zwakste team in deze klasse was wel erg duur. Vlak na deze wedstrijd begon al enige onrust in onze gemoederen door te dringen. In onze achterhoofden begon al de gedachte op te komen dat dit ons aan het eind van het seizoen wel eens zou kunnen opbreken. Welnu, deze gedachte wordt eigenlijk alleen maar sterker en het schaken wordt er niet echt leuker op. In de derde ronde kenden we ons enige glorieuze moment tot nu toe. Met een danig verzwakt team werd Groningen 3 gedegen aan de kant gezet. Overtuigende overwinningen van Harold, Tonnus, Marc en Louis (!) en een plusremise van Peter zorgden al snel voor de benodigde 4,5 bordpunten. Daarna ging het echter weer snel bergafwaarts. Met een wederom sterk verzwakt team waren we volledig kansloos in Zwolle. En toen we daarna ook nog eens zonder Roland en Peter tegen Unitas 3 moesten aantreden werd al gevreesd voor een plaats onder de degradatiestreep. Gelukkig wisten we in deze wedstrijd echter op een knappe manier een gelijkspel uit het vuur te slepen, zodat we in elk geval Unitas nog even onder ons hielden.

Vol goede moed werd vervolgens richting Drachten getogen. Eindelijk zouden we weer eens op volle sterkte aantreden (we konden Bert M. zelfs weer eens opstellen) en tegen het niet echt sterke Drachten zou dat toch voldoende moeten zijn. Bovendien zouden we middels een overwinning definitief afscheid kunnen nemen van de degradatiezorgen en de laatste wedstrijden weer met wat meer plezier kunnen spelen. Een soort finale dus. Helaas bleek ook deze wedstrijd weer dat ons dit seizoen niet veel bespaard blijft. Het lijkt wel of de wet van Murphy dit seizoen volledig op ons van toepassing is. Zat vorig seizoen alles net mee, nu zit alles ons flink tegen. Allereerst waren er weer eens de vervoersproblemen. Door een treinstoring kwam Roland 40 minuten te laat aan in Groningen, waar Harold, Minko en Peter net waren vertrokken na 35 minuten vruchteloos wachten. Wellicht tijd voor een nieuwe mobiel telefoon Roland? Of nog rigoureuzer, een auto? In alle volgende hectiek rond de aanvang van de wedstrijd bleek ook de opstelling in ons nadeel te zijn. Verreweg de sterkste speler aan Drachtenkant kwam tegenover Peter te zitten en had zich tot de tanden toe voorbereid. Roland kreeg weer eens een taaie 2000-speler te verwerken en hun zwakste speler zat op bord 3! tegenover Minko die de laatste tijd uit vorm is en hier niet zomaar van zou winnen. Op 4 en 8 had Drachten 2 redelijk sterke spelers gezet en het was duidelijk wat Drachten van plan was: op 2,4,6 en 8 met wit de punten pakken en op de andere borden hopen op iets extra's

Na een paar uur spelen leek dit voor hun redelijk te gaan werken. Minko had al snel remise aangeboden gekregen en dit na overleg met de teamleider geaccepteerd. Hierbij speelde Minko's gemoedstoestand een grote rol. Na 5 nullen en in deze partij al enkele onnauwkeurigheden begaan te hebben is de angst voor de 6e nul natuurlijk gerechtvaardigd en was het misschien wel verstandig om dan maar remise te nemen. Wellicht dat dit de ban doorbreekt en we nu weer een Minko hebben die punten voor ons pakt, want normaal gesproken zijn dit soort tegenstanders voor Minko toch eigenlijk alleen maar brandhout, mede gezien het vertoonde spel die middag. Op het 5e bord had Douwe op dat moment al groot voordeel en ook op het 1e bord stond Roland wel erg goed. De even borden hadden het echter moeilijk. Peter kwam via een kleine variatie in zijn vaste openingsrepertoire in een lastige stelling, waarbij enkele tactische pointes het hem moeilijk maakten om gelijkwaardig spel te krijgen. Harold had een gelijkopgaande partij tegen een wel zeer gemotiveerde tegenstander, Tonnus had wat minder ruimte maar wel een flexibele stelling en Bert had nog minder ruimte zonder de benodigde flexibiliteit. Rond de tijdcontrole werd alles snel duidelijk. Douwe had zijn goede stelling in winst omgezet zonder al te veel problemen. Ook Harold had inmiddels winnend voordeel, een klein foutje van zijn tegenstander had Harold een pion opgeleverd en dat was in de ontstane stelling meteen genoeg voor de winst. Dat het nog even duurde voordat het punt ook op het wedstrijdformulier stond had te maken met de motivatie van zijn tegenstander. Zelfs met een volle dame minder dacht deze Harold nog wel weg te kunnen spelen. Edzard had inmiddels ook gewonnen. In een betere stelling met tegengestelde rochades had hij de zaken kordaat aangepakt middels enkele pionoffers. De tactische kansen die hij hierdoor kreeg leidden tenslotte tot een heerlijke slotcombinatie. Ook Tonnus had tactisch kunnen toeslaan, tot twee keer toe zelfs. Echter de angst dat het niet klopte weerhield hem hiervan, waarna hij eigenlijk met een slechte stelling bleef zitten en geen nieuwe kansen meer kreeg. Tsja, angst is een slechte raadgever. Peter bleek de tactische problemen niet te boven te kunnen komen en moest in hevige tijdnood afwikkelen naar een zeer slecht eindspel, ongelijke lopers met 2 pionnen minder. Had hij iets meer tijd gehad dan had hij misschien gezien dat dit ook 1 pion had kunnen zijn met goede remisekansen. Zoals het ging kwam hij er echter niet meer aan te pas en leed zijn eerste nederlaag sinds 3 jaar knsb (21 partijen!). Z'n tegenstander is trouwens wel iemand om in de gaten te houden. Zulke kleine jochies die al rond de 2200 zitten, konden wel eens hele grote jongens worden. Na de tijdcontrole stond het al met al 3,5-2,5 voor ons en iedereen verwachtte dat Roland het beslissende punt wel zou binnenhalen. Een blik op zijn bord leerde echter dat hij zijn pion voorsprong niet op een goede manier in winst had omgezet en hij leek te verzanden in een remise toreneindspel. Dan maar eens bij Bert kijken. Oei, totaal kansloos. Bert kon bijna geen stuk meer verzetten en zijn tegenstander kon eigenlijk rustig het goede moment uitzoeken om de genadestoot La6 uit te delen. Dat hij hiermee wel erg lang wachtte was eigenlijk nog de enige hoop.

Even later liep Roland wat radeloos rond. Zijn tegenstander had remise aangeboden en dit kon hij in zijn ogen eigenlijk niet weigeren. Maar ja, met 1 oog op Berts bord zou dat betekenen dat er weer een matchpunt verloren ging. Toch nog even proberen? Ach, het maakte allemaal niet meer uit, een paar zetten later werd het alsnog remise. Dan maar hopen op het onmogelijke. In Berts tijdnood had zijn tegenstander besloten om maar af te zien van La6 en via de andere kant van het bord Bert op te brengen. Ook hier viel weinig aan te doen, totdat de Drachter onverwacht wat foutjes maakte. Eerst besloot hij al zijn goede stukken te ruilen tegen Berts persiflages van toren en loper en toen hij ook nog eens met een pion terugsloeg op g3 in plaats van met de koning werd het ontstane pionneneindspel ineens wel erg lastig. Wit kon weliswaar met zijn koning tot g5 oprukken maar daarna zou Bert hem de weg kunnen versperren en zagen wij zo 1,2,3 niet hoe wit nog kon winnen. Tot onze grote ramp was de opstomende koning voor Bert echter al reden genoeg om maar meteen op te geven. Consternatie alom, maar gelukkig bleek achteraf bij de pizzeria dat er toch wel een winstweg was voor wit. Onder tijdelijke opoffering van een pion was de oppositie opnieuw te verkrijgen wat winnend zou zijn. Gelukkig dus niet opgegeven in remisestelling, maar of de tegenstander alles zou hebben gevonden blijft nu natuurlijk wel de vraag. 4-4 dus en we blijven maar in die degradatiezone. Tot overmaat van ramp blijkt Unitas 3 ook nog eens ruim te hebben gewonnen van Groningen 3. Hoe dat kan? Groningen trad aan in een verzwakte opstelling doordat het spelers moest leveren aan de hogere teams, die alle in de problemen zitten. Een probleem trouwens waar Groningen al jaren mee kampt. Speelden er enige tijd geleden nog 5 teams in de knsb, nu hebben ze zelfs moeite om 3 volwaardige teams op de been te brengen. Gevolg is dat als iedereen meedoet de teams bovenin zouden kunnen meedraaien, maar als er van bovenaf al enkele spelers wegvallen alle volgende teams in de problemen komen. Zo zullen de resultaten altijd wisselvallig blijven.

Op 15 maart wederom een cruciale wedstrijd tegen Philidor Leeuwarden 2. Winnen we, dan was dit een finale en zijn we bevrijd. Verliezen we dan volgen er nog 2 finales. We snappen nu dan ook pas echt goed wat al die voetbaltrainers van de wat mindere clubs bedoelen met de uitspraak dat elke wedstrijd weer een finale is. Met Harold en Douwe weer in vorm en Minko van de nul af zou dit echter moeten kunnen, maar dat hebben we al zo vaak gedacht dit seizoen. En zoals eerder gezegd, met de degradatie-angst in het achterhoofd is het niet lekker spelen. Iedere supporter met een Vd Linde-hart kunnen we dan ook wel gebruiken de komende wedstrijd om ons de nodige morele steun te bieden.

   DSC Drachten          1891 - Van der Linde        1933 4  - 4  
1. R. Hazenberg          1975 - R. Eppinga           2156 �  - �  
2. D. Brandenburg        1997 - P. Hulshof           2210 1  - 0  
3. M. Veldman            1792 - M. Pieters           1937 �  - �  
4. F.W.L. Schuurmans     1958 - H. Bosboom           1903 0  - 1  
5. R. Brandenburg        1806 - D.H. Algera          1938 0  - 1  
6. F.H. Rosier           1884 - T. Oosterhoff        1776 1  - 0  
7. J. Lont               1838 - E. Potgieser         1705 0  - 1  
8. B.C. Barendsen        1878 - B. Muntingh          1838 1  - 0  

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde III

Vierde brief: Jeugd op bezoek.

Beste schaakvrienden,

Lang verwacht was onze ontmoeting met ESG 3, omdat wij dan als vereniging voor het eerst zouden worden geconfronteerd met het versnelde speeltempo dat sinds 2001 geldig is binnen de Nosbo, ter bevordering van de deelname van jeugd aan de Nosbo-competitie.
Deze ontmoeting verliep alles behalve vlekkeloos, aangezien de wedstrijd in eerste instantie al een week verplaatst moest worden, naar aanleiding van een sterfgeval in de familie van ��n van de ESG'ers. Daarnaast kwam er ook nog een auto veel te laat ter plekke, omdat beide chauffeurs elkaar bij het binnenkomen van Winschoten kwijt waren geraakt.
Dus zaten er om 19:45 drie spelers van ons te schaken. Remko speelde op bord 1 tegen de verwarde teamleider, die meer bezig was met het lot van de andere auto dan met het lot van zijn koning. Voor de rest bestaat ESG 3 lauter uit jeugdspelers, en dat is best lastig. Onderschatting is een groot gevaar, en bovendien hebben de jeugdspelers van ESG best talent. Jeugd heeft altijd een lagere rating dan ze in werkelijkheid zouden moeten hebben, en dus heb je als senior veel te verliezen en weinig te winnen.
Veel verliezen deed Stephan aan bord 4. We weten niet of dit inderdaad met onderschatting te maken heeft gehad (dat wil bij Stephan nog wel eens gebeuren) of dat hij gewoon een "off-day" had, maar volgens getuigen heeft Stephan behalve zijn eerste zet geen enkele goede zet gedaan. Dit is best een prestatie, maar het levert helaas geen punten op. 0-1
Gelukkig zorgden de zorgen van de ESG-oppasser aan bord 1 voor een gemakkelijk punt voor Remko, die een fout in de opening verpletterend afstrafte, maar zijn tegenstander nog wel wat onnodig (en ongewild) liet spartelen. 1-1
Hierna duurde het even voordat er meer uitslagen volgden. Het zag er niet goed uit. De tegenstander van Johan, onze supersub, kon een toren winnen, maar besloot dat toch maar niet te doen. Duin, op bord 2, had de meest getalenteerde jeugdspeler tegenover zich, en ondanks solide spel leek er eerst niet meer dan remise uit te komen. Edam stond aan het begin van de partij goed, maar dreigde wat van zijn voordeel te verliezen. Houtman stond wel iets beter. Het was dan ook onze "killer" op het laatste bord die als eerste een punt binnen wist te spelen.
Daarna vielen de punten als rijpe appelen van de boom. En uiteindelijk kwam de voor ESG even droevige als onterechte 5-1 op het scoreformulier. Een 3�-2� was een eerlijkere uitslag geweest, en eerlijk is eerlijk, ook een gelijkspel heeft er lange tijd ingezeten. Na deze zege lijkt de promotie binnen handbereik, met nog de wedstrijden tegen de nummer laatst en de nummer voorlaatst voor de boeg. Het enige grote obstakel is Hoogeveen 4, die wij hierna als tweede zullen treffen. Zij zijn ook de rechtstreekse concurrent voor een promotieplaats. Weten we te winnen van Veendam en Hoogeveen 4, dan kan zelfs het kampioenschap voor de laatste ronde al in onze handen zijn.
Maar laten elke hobbel apart nemen. Dinsdag 11 februari, te Veendam, is onze volgende opdracht.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde III

Derde brief: Rochade inderdaad gehakt.

Beste lezers,

Onze wedstrijd tegen Rochade is in totaal bijna een maand uitgesteld, vanwege ijzel en mist op de oorspronkelijke speeldatum. Na die tijd was het kerstvakantie en nieuwjaar en op 6 januari en 13 januari stonden andere verplichtingen van onze verenigingen in de weg.
Maar uiteindelijk op de 20e was het zover. En de wedstrijd verliep gesmeerd. Rochade heeft op papier twee behoorlijk sterke spelers op 1 en 2, Ridderbos en Molthoop, en die zouden het ons aardig lastig kunnen maken. Het ging ook enige tijd gelijk op in deze partijen, maar bij beide partijen trokken wij aan het langste eind. Daarmee was in feite het gevecht beslist. Op het 5e bord had Nathanael een knappe opening, maar hij zag een fraai stukoffer over het hoofd, waarmee hij de partij had kunnen beslissen. Hij verloor geleidelijk zijn positioneel voordeel en het werd remise. JP en Stephan walsten over hun zwakkere tegenstanders heen, en alleen Houtman speelde nog.
Hij had een kwaliteit voorsprong, en zou hebben kunnen winnen, maar omdat het toch al 4�-� stond, besloot hij er geen late avond van te maken en remise aan te bieden. Dus waren we vroeg thuis met 2 matchpunten een flink wat bordpunten op zak.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

Vierde brief: PUNT(EN)!

Beste schakers,

Een vierpuntenduel in de achterhoede. De Groningen-De Graafschap van de promotieklasse. Waarbij je je natuurlijk kunt afvragen wie dan voor wie moet staan. Duidelijk was wel dat beide teams, zoals zovaak dit seizoen, gehavend aan de start kwamen. Bij van der Linde misten drie vaste waarden (die overigens allen nog niet zo heel veel mee deden) allen vanwege professionele (en dus contractuele) verplichtingen. Liever hadden we gezien dat ze moesten missen om een interland te spelen, maar helaas spelen er zowel bij de Graafschap als bij Groningen geen internationals in de basis.

Een volgende tegenslag kwam er ook nog voor ons, toen ons verrassingswapen Shemsedini niet kwam opdagen om onduidelijke redenen. (Bij telefonische navraag werd er door een vrouwenstem iets gemompeld over op weg zijn, naar schaken, maar de desbetreffende speler is in ieder geval nooit op de speellocatie aangekomen.) De trainers zijn nog niet ingegaan op vragen van het bestuur of hierop ook disciplinaire maatregelen getroffen moeten worden, zoals straftrainingen, maar de trainers zijn nogal terughoudend. Immers, het Allach-incident staat ons nog allen vers in het geheugen.

De tegenstander miste maar liefst 4 basisspelers, en kwam met een zwaar gemoed naar Winschoten. Trainer Jan Schut verzuchtte: "We hadden de promotie eigenlijk moeten weigeren�" Dergelijke gedachten zijn ook al in onze spelersgroep omgegaan destijds toen we met 8-0 naar de Groningse slachtbank werden gevoerd. Maar de gedachte dat hoofdklasse ervaring onze spelers goed zou doen voor de toekomst, en de wetenschap dat het voor een andere club niet eenvoudiger zou zijn zich te redden in de promotieklasse heeft ons overgehaald.

Het derde team was dus ook deze avond weer goed vertegenwoordigd in het tweede. J.P. en onze lijstduwer Houtman versterkten de rangen. Gelegenheids-invaller Sportel krikte de gemiddelde speelsterkte nog wat op aan bord 8.

Het leek allemaal voorspoedig te verlopen toen J.P. snel korte metten maakte met het (nu wat minder hard) aanstormende talent Wedholm, en Sportel en Reintke snel een mooie stelling bereikten. De Lint had een plus-remise stelling, en hoewel Houtman slecht stond was er over de andere partijen niet zoveel te zeggen. Het tij keerde toen De Lint onnodig pionnen begon te verliezen en van een plus-remise via een min-remise een verloren stelling wist te bereiken. Ook Houtman verloor. Na de winst van Reintke op 4 speelden alleen de eerste drie borden nog met een 3-2 stand voor Van der Linde. Helaas wist alleen Jos nog te winnen, en kwam de eindstand 4-4 op het bord.

Terecht? Ja. Waarschijnlijk is dit een juiste weergave van de krachtsverhoudingen. Toch is ons lot nu bezegeld. Voor zowel ons als Lewenborg geldt dat om veilig te zijn we nog zeker 2 � 3 keer moeten winnen. Dit was een kans, en we hebben hem laten lopen.

Misschien, heel misschien, als we eens compleet zijn, dat we nog een kans op winst zullen krijgen.

Remko.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde III

Tweede brief: Titanengevecht blijkt walkover.

Beste schakers,

Afgelopen vrijdag stond de topper Van der Linde 3 - Valthermond op het programma. Beide ploegen hadden in de eerste ronde flink uitgehaald tegen respectievelijk Kasteel 3 en Veendam 2. Hoewel het aan het begin van het seizoen altijd lastig in te schatten is hoe de krachtsverhoudingen in een derde klasse liggen, leek het er op dat Valthermond (vorig jaar gedegradeerd uit de 2e klasse) voor ons een geduchte tegenstander voor het kampioenschap zou worden.

Het is altijd lastig om een cruciaal duel vroeg in het seizoen te moeten spelen, en daarom waren alle spelers van ons van te voren gewaarschuwd deze opgave niet te licht op te vatten. Van al dat schaken in de promotieklasse krijgen we maar sterallures en dan kun je gemakkelijk een derde klasser onderschatten (omdat je even vergeet dat je dat zelf ook bent�).Voor de nodige inspiratie zorgde overigens de krachtpatsers uit de KNSB-beker wel. De acht spelers die daar aan tafel zaten waren goed voor een gemiddelde rating boven de 2000.

Aan het begin van de wedstrijd kwamen we op bijna alle borden goed te staan. Duin won een pion, Dijkstra en Houtman hadden een gunstige positie en mijn tegenstander was enthousiast begonnen aan een kamikaze-aanval, die vrij eenvoudig tegen te houden was. Nathana�l had een rekenfoutje gemaakt, maar stond nog wel vrij goed.

Toen mijn tegenstander uitgeraasd was, rolde ik vrij eenvoudig zijn koningstelling op met de offers die hij in zijn aanval niet had aangedurfd te spelen. Duin bereikte een toreneindspel met 1 pion meer. In principe gewonnen, maar zijn koning was gebonden aan een achtergebleven pion. Nathana�l speelde iets te snel een leuke combinatie, maar die bleek helaas niet waterdicht. Dus stond het weer gelijk.

Kort na elkaar wonnen Houtman (goede lijstduwer met 2 uit 2!) en Dijkstra, waarmee we al verzekerd waren van in ieder geval gelijkspel. Een blik op de twee overgebleven borden wees snel uit dat dit gemakkelijk een overwinning zou worden. Duin speelde nog steeds met een pion meer, en Koppenaal had twee pionnen voor, maar leek in een eindspel met ongelijke lopers te komen. De hoop was op 5-1, maar Duin hield te weinig pionnen over om een doorbraak te forceren. Hierna duurde het nog lange tijd, maar Jan Pieter rondde de gewonnen stelling vakkundig af.

De overwinning is eigenlijk nooit in gevaar geweest. De volgende stop is Rochade 2. Maandag 16 december� gehaktdag?

Remko.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

Derde brief: Voor het eerst spanning.

Beste schakers,

Het tweede team, inmiddels in de volksmond ook wel "het kanonnenvoer" genoemd, moest aantreden in de "Hel van het Noorden", de Walrus. De Walrus is sinds mensenheugnis al het speelhol van de SISSAanen, alwaar ondergetekende ook nog een blauwe maandag rond heeft gehangen. Vandaar dat ik als plaatsvervangend teamleider een aardig strijdplan klaar had liggen.

Maar zover zijn we nog niet, want aan deze schaakavond ging een ware soap-serie vooraf. Stuk voor stuk lieten vaste waarden van het tweede het afweten. Van Mourik was voor zijn werk in Waddinxveen, en kon onmogelijk voor 20:00 ook maar in de buurt van Groningen komen. Canne Meijer zit midden in een verbouwing, en De Lint moest deze dag beton storten, en dit bleek niet samen te gaan met een partijtje schaak. Jos was kort voor de wedstrijd nog een hertentamen in de maag gesplitst voor dinsdagvroeg. Dus tot overmaat van ramp kon hij zelf ook niet. Vrooland had al ruim tevoren aangegeven dat hij dienst had. Dus bleven Bert IJzer, Erwin Reintke en Jarek Krawczyk over. Daar heb je niet genoeg aan natuurlijk, dus een wanhopige Jos probeerde afgelopen vrijdag invallers te vinden. Ik was de eerste gegadigde en ook de eerste die mee kon doen. Duin was gelukkig bereid mee te doen, en daarmee was ook de eerste chauffeur gevonden. Shemsedini was ook als vaste-reserve-waarde bereid gevonden te spelen.

Voor de overige chauffeur en speler was alleen niemand beschikbaar. Stephan zou rijden, maar kwam nog dezelfde avond er achter dat hij maandag een andere afspraak had. Dus zondag stonden de zaken er slecht voor. Ik had inmiddels de gehele vereniging zo'n twee keer afgebeld, maar niemand bleek te kunnen.

Zondagavond kreeg ik plotseling telefoon van Koppenaal, die net terug was, en die wel wilde spelen. Hij spoorde me nog eens aan om nog een speler erbij te vinden. (Nu er twee auto's waren, konden we ook inderdaad de spelers in Groningen krijgen.) Uiteindelijk gingen we maandag op weg met 2 spelers van het tweede, en 4 spelers van het derde. Shemsedini is nummer 7, en Bert zou op zichzelf komen.

Symbolisch troffen we op de A7 het slechtste weer dat we sinds augustus hier gezien hebben. Door de "hel" op weg naar de "hel" en met een stevige nederlaag in het vooruitzicht. De afstraffing tegen Groningen zat nog vers in het geheugen, en ook toen waren er al 4 invallers nodig.

Maar het derde staat na 1 wedstrijd al wijd en zijd bekend om zijn mentale veerkracht en taaiheid, en we waren niet bereid om ons meteen bij de feiten neer te leggen. Taaie verdedigers als Duin en Jarek zette ik rondom onze spil, Bert IJzer op 1 en 3. Dijkstra zette ik bewust hoog, onder het motto "4 of 8, veel maakt het niet uit", en op de laatste drie borden de aanvalsspelers Shemsedini, Koppenaal en ikzelf.

Na een uur rekende SISSA zich rijk. Bert had zich vergist en was de wedstrijd vergeten. Onze spil viel weg en we stonden met 1-0 achter. Een stevige mentale tik. En dat was te zien op de borden. Jarek stond lastig, Dijkstra had zijn koning op de tocht, Shemsedini had zijn opening weer eens verprutst en stond de gebruikelijk kwal of meer achter, en Koppenaal en ikzelf hadden geen zichtbaar voordeel.

Kennelijk dacht Sissa de buit al binnen te hebben, want er werd niet echt doorgepakt, en ieder half uur stond er weer een Van der Linde speler minder op verlies. Het duidelijkst was het herstel van Shemsedini. Vanuit een stelling met een kwaliteit en twee pionnen minder, zonder enige compensatie, werkte hij zich miraculeus terug tot een toreneindspel met 1 pion minder.

Terwijl ik op 8 ploeterde op mijn betonschakende tegenstander op ��n of andere manier op de knie�n te krijgen viel ik van de ene verbazing in de andere. Eerst hoor ik dat Koppenaal een halfje binnenhaalt tegen een 1900 speler. Daarna komt Dijkstra me doodleuk vertellen dat hij remise heeft gespeeld tegen een 1840 speler. Shemsedini haalt ook remise. En Duin had vanuit een saaie gelijke stelling wat voordeel gekregen, op bord 1!

Ik moest dus ineens vol op winst spelen, want toen Jarek verloor was de stand 2-4, en zowel Duin als ik hadden een aardig voordeel. Een gelijkspel in zicht? Duin kreeg een remise-aanbod, maar kon die vanwege de stand jammergenoeg niet aannemen, hoewel het een schitterend resultaat zou zijn.

Ik wist door afwachtend spel van mijn tegenstander een doorbraak te forceren, en kreeg een matcombinatie. Helaas was op het moment van mijn winst Duin's voordeel al als sneeuw voor de zon verdwenen. Uiteindelijk zou hij de partij ook nog verliezen, en de einduitslag viel alsnog iets geflatteerd uit.

De tussenstand in de promotieklasse:
Basisspelers Van der Linde 2: 	2� uit 12
Invaller Shemsedini:		1 uit 3
Basisspelers Van der Linde 3:	2 uit 8
					-------- +
					5� uit 23 (��n reglementaire nul)

Laten we hopen dat de basisspelers van het tweede zich herpakken, en uiteindelijk meer punten scoren dan de invallers. Gelukkig voor hen zal Shemsedini vanaf de volgende wedstrijd bij hun horen (zijn 4e keer betekent vastspelen in dit team), en dan steigt hun gemiddelde score drastisch.

Ik verwacht 13 december tegen Lewenborg een enthousiast en volledig tweede, met een zelfde mentaliteit als de invallers uit het derde hebben getoond. Want na 3 wedstrijden is het schandalig dat bijna de helft van de partijen door invallers zijn geschaakt. Aan de inval-mogelijkheden van het derde komt eens een eind. En dan mogen Cor en Floris Haijer straks nog hun promotieklasse-debuut maken.

Remko.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

Tweede brief: Veel pech tegen Staunton.

Beste schaakvrienden,

Na de nederlaag tegen Haren moesten we in de tweede wedstrijd van het seizoen winnen tegen Staunton, op papier ��n van de zwakkere teams in onze klasse. De voortekenen waren zonder meer goed te noemen: Roland was op tijd in de speelzaal gearriveerd en Staunton bleek zonder hun vaste eerste bordspeler naar Winschoten te zijn afgereisd. Op de website van Staunton viel te lezen dat ze zichzelf wel een kans gaven tegen ons omdat Van der Linde een aantal belangrijke spelers moest missen. Het is raadselachtig hoe ze aan deze informatie komen; alleen Bert M speelt dit seizoen niet meer, voor de rest is Van der Linde intact gebleven.

Douwe op bord 5 was het eerst klaar. Hij speelde met zwart tegen invaller Dijkhuis en wilde na de slechte start tegen Haren perse niet verliezen. Na een rustige opening werden er een aantal lichte stukken geruild, waarna Douwe de stelling gelijk wist te trekken. Helaas reikten de ambities van beide spelers niet verder deze middag zodat de vrede snel daarna getekend werd (� - �).

Marc speelde op het achtste bord weer een partij op het scherpst van de snede. Hij moest het opnemen tegen de teamleider van Staunton, de sympathieke Piet Mulder. Marc trok met wit onverschrokken naar voren en zette Mulder goed onder druk. Naarmate de partij vorderde wist Marc echter geen beslissing te forceren en zwart kon zich onder de druk uitworstelen. Marc moest wat materiaal geven om in de partij te blijven. In een mindere, maar niet verloren stelling trapte hij helaas in een paardvorkje, verloor een toren en kon direct opgeven. (� - 1�). Marc uitte zijn teleurstelling door met zijn vuist de kwaliteit van de tafel waarop gespeeld werd te testen (en in orde te bevinden). Een logische reactie, waarna de ergste frustraties al weer over waren. Gelukkig bestaat dit Van der Linde team geheel uit evenwichtige en uitgebalanceerde persoonlijkheden waardoor er verder geen rare dingen gebeuren. Dat het ook anders kan, is al meermalen bewezen. Bekend is het verhaal van een schaker die, nadat hij had verloren, op tafel sprong en het uitschreeuwde: 'hoe kan ik van deze idioot verliezen?' Of neem de speler die was matgezet door de dame van zijn tegenstander en 's nachts in de toernooizaal inbrak om de hoofden van alle dames af te hakken. Nee, dat zal een Van der Linde-speler niet snel overkomen.

Bert wist de score gelijk te trekken. Door het ontbreken van Tonnus konden we weer een 'supersub' opstellen en dat was deze keer dus Bert. Ook het besluit om hem aan bord 6 te plaatsen, waar hij wit had, was natuurlijk een gouden greep. De manier waarop Bert c2-c4 speelde was voor de mensen die hem al wat langer kennen genoeg aanleiding om zijn tegenstander medelijdend aan te kijken. Deze kwam er dan ook niet aan te pas. Bert benutte de combinatieve mogelijkheden die de stelling bevatte optimaal en wist een stuk te winnen. Ook het afmaken van de partij gebeurde op een karakteristieke manier: een a tempo uitgevoerd (schijn) torenoffer beroofde zwart van zijn laatste illusies (1� - 1�).

Edzard had met zwart op bord 7 een jeugdige tegenstander te bestrijden. Jan van der Ploeg is 15 jaar en speelt dus al 3e klasse KNSB. Een jeugdige belofte bij Staunton, dat toch niet bekend staat om zijn bloeiende jeugdafdeling. De partij leek redelijk gelijk op te gaan. Beide stellingen hadden zo hun sterke en zwakke punten. De achtergebleven a-pion van Edzard werd gecompenseerd door de open c-lijn die stevig in zijn handen was. Het evenwicht bleek niet beslissend verbroken en men besloot daarom tot remise. (2 - 2) Zo hadden de onderste 4 borden 2 punten gehaald en was het aan de bovenste 4 om de zaak af te maken.....

Minko speelde de opening uitstekend tegen Van Steenis, de vervanger op het eerste bord. Hoewel Minko zwart had, nam hij snel het initiatief in handen en met actief spel won hij materiaal. Een overwinning leek niet ver weg, temeer daar Van Steenis zee�n van tijd nodig had om niet onmiddellijk te verliezen. Minko begon op dat moment echter mee te vluggeren in plaats van even op zijn handen te gaan zitten en rustig de weg naar de winst uit te stippelen. Door een verkeerd gekozen afwikkeling kwam Van Steenis weer helemaal terug in de partij. Plotseling hingen er allerlei stukken, kwam de dame in een vervelende penning te staan en werd Minko gedwongen om op een ongunstig eindspel in te gaan. Hoewel wit bijna geen tijd meer had, maakte hij geen fout en zo kreeg deze partij de meest onrechtvaardige uitslag van de dag. (2 - 3).

Roland had een uur meer bedenktijd dan dat hij tijdens KNSB-wedstrijden gewend is. Rustig bouwde hij daarom aan een overwicht. Tegenstander Blom wist niets beters te verzinnen dan zijn dame te geven voor een zwarte loper en toren. Dit gebeurde vlak voor de eerste tijdcontrole en er waren weinigen die wit daarna nog overlevingskansen toedichtten. Toch bleek het verrassend moeilijk om vorderingen te maken voor Roland. Zijn dame had weinig bewegingsruimte en bovendien kon Blom met zijn torens de zwarte stelling binnenvallen. Dit resulteerde uiteindelijk in eeuwig schaak. Het is niet uitgesloten dat Roland ergens een sterkere voortzetting gemist heeft. (2� - 3�)

Peter kreeg met wit het russisch te bestrijden dat zijn ervaren tegenstander Ebels hem voorschotelde. Omdat hij hier naar eigen zeggen niets van wist, speelde Peter 3.Pc3,.. Navraag leerde dat ook dit onbekend terrein voor hem was, maar het voordeel was wel dat Ebels ook uit z'n theorie was. In de dus voor beiden onbekende stelling bleek Peter veel slagvaardiger. Door middel van een verrassende en goed berekende combinatie won hij een pion. Dit voordeeltje werd vakkundig tot in het eindspel vastgehouden. Dit eindspel werd op ongeveer de meest langzame manier uitgeschoven waardoor Peter de op ��n na laatste Van der Linde-speler was die klaar was. (3� - 3�)

Harold was deze keer het langst bezig, bijna 6 uur. Hoewel hij wit had, bereikte hij niets uit de opening en zet na zet verslechterde zijn stelling. Terwijl tegenstander Hummel zich bezig hield met het hardop commentaar leveren op mensen die de zaal binnen kwamen of bij het bord kwamen kijken, kon Harold ternauwernood afwikkelen naar een dame-eindspel waarin zwart een vrijpion had. Dit type eindspel is bijzonder lastig te behandelen en hoewel Harold natuurlijk duidelijk slechter stond, kon zwart geen constructief winstpan bedenken. Onder opoffering van een pion en gebruik makend van de positie van de zwarte koning wist Harold een potremise stelling te bereiken (iets wat ze bij Staunton (zie hun website), met veel understatement, remiseachtig noemen). In zijn haast om remise aan te bieden, speelde Harold tot ontzetting van iedereen echter zo ongeveer de enige zet die tot verlies leidde. Hij liet zomaar dameruil toe, waarna zwart een eenvoudig gewonnen pionneneindspel overhield. (3� - 4�)

Samenvattend kunnen we zeggen dat Van der Linde met dit verlies duidelijk te kort is gedaan. Met wat meer fortuin (of is het oplettendheid?) had Van der Linde gemakkelijk 1� tot 2 punten meer kunnen scoren. In de volgende wedstrijd tegen Groningen 3 zal er wat recht gezet moeten worden!

Gedetailleerde uitslagen ronde 2 
 
   Van der Linde         1938 - Staunton          1856 3,5 - 4,5    
1. M. Pieters            1937 - M. van Steenis    1945 0   - 1    
2. P. Hulshof            2210 - T. Ebels          2000 1   - 0    
3. R. Eppinga            2156 - Y. Blom           1998 0,5 - 0,5    
4. H. Bosboom            1903 - J. Hummel         1920 0   - 1    
5. D.H. Algera           1938 - P. Dijkhuis       1801 0,5 - 0,5    
6. B. IJzer              1926 - P. Wilhelm        1780 1   - 0    
7. E. Potgieser          1705 - J. vd Ploeg       1619 0,5 - 0,5    
8. M. Vrooland           1725 - P. Mulder         1789 0   - 1    

Stand Klasse 3A
    Klasse 3A           Mp Bp   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10
1.  SISSA               4  10   xx  .   .   .   .   .   .   4,5 5,5 .
2.  Groningen 3         3  9,5  .   xx  .   .   4   5,5 .   .   .   .
3.  Pilidor L'warden 2  3  8,5  .   .   xx  4,5 .   .   .   4   .   .
4.  DSC Drachten        2  9    .   .   3,5 xx  .   .   5,5 .   .   .
5.  Sneek               2  8    .   4   .   .   xx  .   .   .   4   .
6.  Haren               2  7,5  .   2,5 .   .   .   xx  .   .   .   5
7.  Staunton            2  7    .   .   .   2,5 .   .   xx  .   .   4,5
8.  Unitas 3            1  7,5  3,5 .   4   .   .   .   .   xx  .   .
9.  ZSG                 1  6,5  2,5 .   .   4   .   .   .   .   xx  .
10. Van der Linde       0  6,5  .   .   .   .   .   3   3,5 .   .   xx

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde III

Eerste brief: Circus Clio.

Beste lezer,

Vrijdag 8 november zijn wij als het 3de naar Coevorden vertrokken. We hadden de nodige problemen met het reizen. Eerst waren er 2 laatkomers, toen de verkeerde afslag. Al met al moest er een extra rondje op de rotonde van Gieten worden gereden, omdat er een auto zonodig achter ons moest rijden. Dit zorgde ervoor dat er iemand half uit het raam hing, al zwaaiend en er een mistlamp aan moest en super snelle auto (een Clio) met 40 over de rotonde moest. Het verkeer liep rood aan, achter de desbetreffende Clio. Na enige tijd waren we toch nog op tijd ter plaatse.

De wedstrijd liep aan het begin aardig, na ongeveer anderhalf uur was de eerste partij al gewonnen (jippie). De tegenstander van Dijkstra zette te veel Dijkstra-zetten (volgens Dijkstra zijn dat zetten waarmee je stukken weg geeft). Vrij eenvoudig gewonnen dus.

Remko stond al met een stuk voor (gewonnen natuurlijk), maar toen verprutste hij een beetje zijn positie. Houtman stond gevaarlijk, maar leuk. En Nathana�l en de rest stonden gelijk. Na enige tijd stond Houtman een toren achter, dat leek dus niet al te best. Nathana�l maakte remise en Duin won de partij met een promotie.

Remko prutste nog wat door, ondanks zijn stuk meer, en er waren nog maar een paar pionnen over en hij dreigde een eindspel met 2 stukken tegen de koning te krijgen. Dit is vrij pittig om te winnen. Gelukkig was het te omzeilen.

Onder tussen had Houtman al gewonnen (?!?), mat achter de palen, kon Remko 4 en een half maken en dat deed ie. Maar er was een mannetje die de 5 en een half verprutste, met een gewonnen stelling (raar dus). Het was geen ramp (hum!!), we hadden al gewonnen en 5�-� was eigenlijk ook te veel van het goeie. Houtman stond eigenlijk op verlies en Hag�nus had moeten winnen, maar dat werd dus andersom.

Het is wel een lekker gevoel om te winnen als team, vooral als de andere teams het laten af weten, de "killersmentaliteit" is er nog niet helemaal, maar daar komt nog wel verandering in.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

Tweede brief: Groningen 4 - Van der Linde 2: Tweede wedstrijd, zwaar verlies.

Mensen die vinden dat ze aan een vrolijk verhaal toe zijn, moet ik vast waarschuwen niet verder te lezen. Het tweede team namelijk een verlies geleden die nog lang zal heugen: 8-0.

Het begon met de vooruitgespeelde partij tussen Louis Vrooland en Hiddo Zuiderweg. Na lange tijd goed te hebben gestaan, geeft Vrooland in hoge tijdnood zijn stelling helemaal weg, zodat we een week later met een 1-0 achterstand naar Groningen kunnen vertrekken. Tel hierbij dat Groningen 4 sowieso een van de favorieten voor het kampioenschap is en dat we met maar liefst vier reserves aan de wedstrijd begonnen. We wisten dus dat het zeer zwaar zou worden.

Johan Dijkstra was net de nacht voor de avond opnieuw vader geworden, en we nemen het hem dus niet echt kwalijk dat hij de eerste was die moest opgeven. De volgende was Shemsedini, in een loper eindspel bleek de meer mobiele loper van de tegenstander doorslaggevend. Vervolgens ging het snel. Achter elkaar vielen Stefan Hagenus, Bert IJzer, Erwin Reintke en Zwaagstra uit. En een blik op het bord van Jarek Krawczyk deed het ergste vermoeden. Hij heeft zich sterk verweerd aan het eerste bord, maar ook hij moet uiteindelijk buigen, zodat de vernietigende 8-0 op het scorebord stond.

Gauw vergeten is het devies, maar het is de vraag of dit zal lukken�

Uitslagen
Groningen 4         - Van der Linde 2   8-0
1. A. Tilstra       - J.J. Krawcyk      1-0
2. R. Coenes        - B. IJzer          1-0
3. H. Zuiderweg     - L. Vrooland       1-0
4. J. van Weperen   - E. Reintke        1-0
5. P. Bodewes       - Z. Shemsedini     1-0
6. J. de Vlieger    - S. Hagenus        1-0
7. J. Zwanepol      - J. Dijkstra       1-0
8. R. vd Werf       - G. Zwaagstra      1-0

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde II

Eerste brief: Aan de kant gezet door Spassky's.

Beste schaakvrienden,

Op een druilerige herfstdag fietste een invaller uit Van der Linde 3 ergens ter hoogte van Westerlee richting de Winschoter arena. Een week eerder hadden Bert en Jarek zich kranig verweerd en een 1-1 tussenstand op het bord weten te brengen. Maar de tekenen van de weergoden waren niet gunstig op dierendag 2002. Boven Winschoten pakten zich donkere wolken samen, en de Molenstad leek bedekt te gaan onder een donker donsdek van regen. Natuurlijk kon dit ook Spassky's niet ontgaan bij het naderen over de snelweg, maar een dergelijk teken van de goden deert toch minder als je warm en beschut in een auto zit, dan wanneer je dakloos en koud pedaleert in niemandsland. Gelukkig wist ik het op de heenweg nog droog te houden, maar de vrees dat dit later op de avond wel eens niet zo zou kunnen zijn speelde door mijn hoofd. Dat is echt niet zo pessimistisch gedacht als het klinkt, want een week eerder hadden we twee witpartijen gespeeld, dus waren wij vanavond voor de overgrote meerderheid gedwongen zwartkijkers.

Jos had nog wat bemoedigende instructies voor ons meegegeven, en had een strategische opstelling bedacht om de twee witpartijen zo veel mogelijk in goede banen te leiden. Het zwaarst zouden we het hebben op de borden 3 en 4, waar Dick en ik het op moesten nemen tegen tegenstanders die in het dagelijks leven gewaardeerd worden met zo'n 300 ratingpunten meer. Daarnaast speelde een debutant zijn eerste wedstrijd voor onze vereniging op bord zeven tegen ook geen eenvoudige jongen.

Na een uur keken we met z'n allen nog zwarter dan bij aanvang. Jos had geen lekkere stelling, ik zelf had een tempo verpruts in mijn favoriete opening, Dick leek een stuk achter te staan en kon eigenlijk wel opgeven, Shemsedini zoals gebruikelijk was rampzalig uit de opening gekomen, en op bord 7 had De Lint het erg zwaar. Het duurde dan ook niet erg lang voordat de borden 3 en 4 verloren hadden. Daarmee stond het 3-1 voor de Spassky's en er was geen uitzicht op winstpartijen van onze kant. Shemsedini gaf het eerste teken van leven. Zijn tegenstander had het positionele voordeel door zijn vingers laten glippen, en als je dat laat gebeuren tegen ons geheim wapen, dan krijg je een zware dobber. Wel moest Shemsedini zijn gewonnen gambiet pion prijsgeven, en dus zat winst er niet in. 3�-1�

Jos was inmiddels twee pionnen achter geraakt en had een hopeloze stelling. Erwin had materieel een gelijke stelling met allebei slechte lopers, maar zijn slechte loper stond binnen de kring, en zijn tegenstander had een dreigend initiatief over de h-lijn. De Lint had een kleine kwaliteit voor, tegen drie vrijpionnen op de koningsvleugel. Dit leek een hopeloze uitgangspositie voor ons. Om onverklaarbare redenen (wellicht medelijden) begonnen de Spassky's spelers winstvarianten te weigeren. Op bord 7 viel de beslissing pas na lang aandringen van onze speler uiteindelijk nadat De Lint zijn paard in de aanbieding deed. Erwin's tegenstander wist geen doorgang te vinden via de h-lijn, met name door knap verdedigen van Erwin. Toen hij er wel doorkwam leidde dat tot een afruil, waarbij er ongelijke lopers overbleven. Toen waren de winstkansen van zwart verdwenen, en het stond 2-5. Alleen teamcaptain Jos speelde nog. Hij stond een kwaliteit en een pion achter in een hopeloos eindspel. Zijn enige houvast was dat zijn tegenstander de partij moest be�indigen binnen zijn nog overgebleven 5 minuten bedenktijd.

Jos verdedigde taai, en wist af te dwingen dat zijn tegenstander de kwaliteit terug offerde. Nog was het eindspel verloren, vanwege twee aaneengesloten vrijpionnen op de 5e rij. Wit wist deze pionnen niet veel verder te krijgen en ruilde van nood zijn twee vrijpionnen tegen de laatste twee pionnen van Jos. Tijd om alles door te rekenen had hij niet gehad, en hij bleek terecht gekomen in een stelling die technisch remise is. Hij deed nog enige pogingen, maar de tijd dwong hem remise aan te bieden. 2�-5� Toen ik na afloop terug fietste ter hoogte van Westerlee glansde een heldere sterrenhemel mij tegemoet. We hadden verloren, maar het resultaat biedt hoop op beter.

De sterkste tegenstander hebben we alvast gehad.

Nieuwsbrief S.C. Van der Linde I

Eerste brief: Haren net iets te sterk.

Beste schaakvrienden,

Na een prima seizoen zullen we dit competitiejaar moeten proberen ons zo snel mogelijk veilig te stellen. Heel misschien kunnen we zelfs opnieuw hopen op een plaats in de subtop. Op papier verschilt onze huidige klasse qua sterkte nl. niet zo heel veel van die van vorig jaar. Twee teams zullen waarschijnlijk gaan strijden om de eerste plaats: Haren en ZSG, vlak daarachter volgt een brede middenmoot en aan de staart zullen Groningen 3 en Staunton het erg zwaar krijgen. Helaas is ons eigen team wat verzwakt door het wegvallen van Bert M., die er de voorkeur aan gaf om dit jaar wat meer van zijn vrije zaterdaggevoel te gaan genieten. Wat wij ons dan natuurlijk afvragen is wat Bert nou zo veel leuker vindt dan zijn vrije zaterdag te spenderen aan een leuke pot schaak in goed gezelschap. We zouden natuurlijk wel wat kunnen bedenken, maar dan heeft Bert toch wel een paar goede geheimen bewaard. Hier staat tegenover dat we dit jaar wel beschikken over een flink arsenaal aan reservespelers. Wat immers te denken van supersubs als Jos en Bert IJ., toch niet de minsten zouden we zo zeggen. De eerste wedstrijd was meteen ook al niet de minste, uit tegen kampioenskandidaat Haren. Vorig seizoen werd met deze wedstrijd afgesloten met een knap gelijkspel. Dit jaar liep het allemaal iets anders. Op bordvolgorde:

Minko is dit jaar onze kopman. Vorig seizoen speelde hij erg sterk en voor iemand met zijn ambities lijkt het eerste bord een mooie uitdaging. Tegen Haren merkte hij echter meteen het verschil tussen zijn tegenstanders van vorig jaar en een 2100+speler. Zo kon hij het zich vorig jaar nog wel eens veroorloven om kleine foutjes te maken in goede stellingen. Meestal bleef hij dan toch nog goed genoeg staan om alsnog te winnen. Ook nu kwam hij heel goed te staan met wit, waarbij hij lange tijd een partij van Morozevitch volgde. Het verschil was echter dat z'n tegenstander nu niet vanzelf omviel en vocht voor elke mogelijke kans in een naderend eindspel. Echt duidelijk is niet waar het misging met Minko, maar in een lopereindspel gebeurde inderdaad waarvoor al werd gevreesd. Minko kreeg het steeds moeilijker en was uiteindelijk niet opgewassen tegen de vijandelijke vrijpionnen.

Peter zal dit seizoen wederom opereren aan het 2e bord. Iets minder ambitieus dan Minko en natuurlijk ook in het belang van het team (er moeten tenslotte toch bordpunten worden gescoord) bevalt dit hem prima. Hij speelde tegen dezelfde tegenstander als in de laatste knsb-wedstrijd. Vorig jaar werd het wegens verhuisperikelen een salonremise na 12 zetten. Deze keer was Peter echter op meer uit en experimenteerde al op de 5e zet met een voor hem nieuwe opzet in de moderne opening met b5. Hierop reageerde z'n tegenstander helemaal verkeerd en werd Peter min of meer gedwongen om al na 25 zetten het punt te incasseren. Dat hij hierna nog energie over had bleek wel uit de zinderende tafelvoetbalduels die vervolgens plaatsvonden tussen hem en Roland.

Roland was namelijk ook al vrij snel klaar. Niet omdat hij gewoon te laat was (14.05 uur), maar omdat hij ondanks hulp van de wedstrijdleider toch in no time wist te verliezen. Het leek deze middag wel of Roland er alles aan had gedaan om te verliezen. Allereerst door weer eens veel te laat te arriveren (Goed, het is een lange en vermoeiende reis vanaf Amsterdam en we waarderen het ten zeerste dat Roland die reis elke keer voor ons onderneemt, maar om nu al voor de derde keer dezelfde fout te maken gaat toch wat ver). Vervolgens vond er een mysterieus achterkamertjesgesprek plaats tussen Roland en de wedstrijdleider, waar zelfs ons kabinet verbaasd van zou staan kijken. En nadat er dan eindelijk werd geschaakt was het na ongeveer een uurtje ook al weer afgelopen. Tsja���..

Harold speelt dit jaar weer op het 4e bord. Hoewel het vorig jaar eigenlijk best wel goed ging aan het eerste bord en er dit seizoen misschien nog wel meer had ingezeten besloot hij zich bereidwillig wat te laten zakken ten faveure van onze jonge honden. Ook iets waar de politiek iets van zou kunnen opsteken overigens. Helaas had hij tegen Haren een valse start ondanks een verdacht uitziend blikje naast zijn bord. In een moeilijk te beoordelen stelling liet hij zich een lelijk vingerfoutje ontglippen en kon eigenlijk meteen opgeven. Ongetwijfeld zullen spoedig echter wel de nodige punten door hem worden geproduceerd.

Jos speelde als supersub tegen de meest gevreesde Harenaar. Overigens niet gevreesd vanwege zijn geweldige schaakkwaliteiten, maar des te meer vanwege zijn werptechniek met de asbak en zijn tomeloze inzet. Hier niet door afgeleid deed Jos eigenlijk gewoon wat van hem werd verwacht; beter komen te staan en vrij geruisloos het punt naar zich toe trekken. Hopelijk kunnen we hem dit seizoen vaker zo aan het werk zien.

Douwe speelde evenals de meeste partijen van het vorige seizoen weer een degelijke partij. Vorig jaar had hij hiermee veel succes, maar deze middag ging er toch iets mis. Ongetwijfeld zal ook bij hem spoedig de productie wel alsnog op gang komen.

Edzard is dit seizoen basisspeler en van hem mag ook wel iets worden verwacht. Zo'n eerste knsb-seizoen is niet makkelijk, denk maar eens aan ons jonge team zo'n 10 jaar geleden dat zo veel schaakles kreeg te verwerken dat het zich niet kon handhaven, maar hij heeft de schaakkracht en de stijl om zich hier doorheen te manoeuvreren. Deze eerste wedstrijd kwam dat er nog niet helemaal uit door zijn onervarenheid (hij claimde op een verkeerde manier remise, waar een goede claim wel een half punt had opgeleverd), maar gaande het seizoen zal dat wel verbeteren.

Marc is onze tweede nieuwe speler. Ook hij is relatief jong en onervaren en voor hem geldt dus eigenlijk hetzelfde als voor Edzard. Qua speelstijl verschilt er echter wel veel tussen die twee. Waar Edzard het moet hebben van rustige positionele partijen kan het Marc vaak niet ingewikkeld genoeg zijn. Zo kon het dan ook zijn dat hij dit seizoen begint met een leuke opsteker. Na een fout in de opening kwam Marc slecht te staan, echter zijn tegenstander onderschatte de veerkracht van Marc en de complexiteit van de stelling en na een mooi geplaatste counter ging het punt onverwacht onze kant op.

Al met al geen verrassend begin van het seizoen. Hoewel de wedstrijd op zich onregelmatig verliep is er op de einduitslag niet zo veel af te dingen. Haren was gewoon nog iets te sterk voor ons. In de komende thuiswedstrijd tegen Staunton krijgen we ongetwijfeld meer kans om te laten zien wat we kunnen en weten we misschien een beetje waar we staan dit seizoen.

Gedetailleerde uitslagen ronde 1 
 
   Haren                 1934 - Van der Linde     1939 5   - 3    
1. P.A.van Linde         2123 - M. Pieters        1937 1   - 0    
2. B.G.van der Leest     2106 - P. Hulshof        2210 0   - 1    
3. C.A. Mostertman       1908 - R. Eppinga        2156 1   - 0    
4. E.R. Heijnen          1937 - H. Bosboom        1903 1   - 0    
5. B. Romijn jr.         1873 - J.v/d Kaap        1939 0   - 1    
6. R. Hoogeveen          1885 - D.H. Algera       1938 1   - 0    
7. P. Ernst              1795 - E. Potgieser      1705 1   - 0    
8. I.v/d Born            1842 - M. Vrooland       1725 0   - 1