
EMPATİ
Empati..... İnsanlarla ilişkilerimde başım
sıkıştığı zaman kullandığım bir araç...
Kendimi karşıdakinin yerine koyarak onun
duygu ve düşüncelerini anlamaya çalışmak... Bunu yaparken; o kişiye benzemek,
onunla özdeşleşmek, ona sempati duymak ya da ona hak vermek durumunda
değilim...Sadece onun bakış tarzını yakalamaya çalışıyorum o kadar...
Bence insanları tanımak için olmazsa olmaz
kurallardan biridir...Karşımızdaki insanı tanımanın dışında, insan
topluluklarını tanımamıza da yardımcı olur...Hatta canlı, cansız tüm varlıklar
için bu kuralı uygulayabilmemiz mümkündür...Tek yapılması gereken: karşımızdaki
varlığın ruhuna bürünebilmek...Bu varlıklar; Ayşe, Fatma, Ahmet, Mehmet
olabileceği gibi, bulut, masa, çiçek, yaprak, ateş, güneş gibi varlıklar da
olabilirler...Önemli olan olaylara o varlığın penceresinden bakabilmektir...
Bu durum başarıyla gerçekleştirilirse, pek
çok soru işareti cevabına kavuşmuş olur ki, ruhlar bu sayede huzur bulurlar...
Bir başkasının ruhuna bürünebilmek için ''ben''
duygusunun törpülenmesi baş koşuldur...Kaçımız ilişkilerimizde ''ben''den sıyrılabiliyoruz?Kaçımız önce
kendi ''ben''imizi anlayıp, sonra karşıdakinin ''ben''ini anlamaya
çalışıyoruz?..
Belki hayatında hiç empati nedir duymamış,
öğrenmemiş ama bunu içsel yolculukları sonucu keşfetmiş bir çoban ya da bir
terzi vardır küçük bir dağ köyünde ya da bir kıyı kasabasında...Biz şehirliler,
okumuşlar, ünvanlılar sıkça karşılaştığımız bu kavramı kendi hayatımızda ne
kadar sıklıkla kullanıyoruz?
Yanlış anlaşılmaktan korkan bir yapım
oluştu son günlerde...Yeni taşındığım şehirde, yeni tanıdıklarımla iç dünyamı
paylaşmaktan dahi korkar oldum desem... ''Ben de aynı şeyleri hissediyorum''
diye birden fazla cevap alır mıyım acaba?Birkaç defadır bir araya geldiğim
insanlar ve ben, yüreklerimizi kapalı tutmak için resmiyet maskeleri taşıyoruz
yüzlerimizde... Maskemin ucunu biraz açıp nabız yoklaması yapıyorum...Bana
mısın denmiyor...Onların ki japon yapıştırıcıyla tutturulmuş...
Yine empatiye başvuruyorum...Sonuç:Vardır
bir bildikleri...
Çünkü onların yerine kendimi koyabilmem
için tanıyacak fırsat olmadı ki!...
Sebepler arıyorum: İnsanlar ilişkilerinde
birbirlerini çok mu yıprattılar?Dostluk kavramının içini de mi
boşalttık?Önyargılı olmayı en iyi meziyet mi sayıyoruz?
Dün akşam çoktandır uğramadığım bir siteye,
daha önce okuduğum bir yazıyı bilgisayarıma kaydetmek için yolum düştü...
Tesadüfen gördüm... İki bayan arkadaş forumlarda yazışmışlar...Birisi evli,
diğeri dul...İkisi de anne... Evli olan dul bayana ''sen bu siteye kendine koca
bulmaya geliyorsun'' gibi şeyler yazmış...Dul bayan ise ''bunu nereden
çıkardın'' diye yanıt beklemiş...Yanıt:''Geceleri hep buradasın da''.....
Evli bayanın yazdığı mesajların saatinden,
geceleri onun da orada olduğu anlaşılıyor ama onun böyle bir ithamı kendine
yakıştırmaması hatta çirkin bir saldırıda bulunması ''evlilik sigortası''
mı?(Bu durum tartışılabilir).... Ben daha önemli bir konuya dikkat çekmek
istiyorum...Eğitimli olduğunu bildiğim evli bayanın, yine en az kendisi kadar
eğitimli olan bir başka bayana böylesi nahoş bir ithamda bulunması...
Dul bayanın böyle bir itham karşısındaki
hislerini empati kurmaya çalışarak anlamak istedim... İnsanların birbirini
kategorize etmesi, etiketlemesi, yargılaması internette bile aleni bir şekilde
yapılıyorsa, durum vahim demektir...
Çoğu insan ilişkilerinde; empatinin
kullanılmadığı düşüncesindeyim...Çok sıkça rastladığım diyaloglar var: ''Ben
olsaydım şöyle yapardım'', ''Ben asla öyle yapmazdım'' gibi... Bu konuşmayı
yapanlar akıl vermektedirler ki empati, anlama sonrasında akıl vermeyi
gerektirmez...Zaten bu cümlelerdeki ifadeler de konuşanın kendini
karşısındakinin yerine koymadığını gösterir...Empati kurarken, karşıdakinin
değer yargılarını, yaşadığı koşulları, bakış açısını, duygularını benliğimize taşımamız gerekir.Ancak bu
verileri doğru kullanırsak karşımızdakini anlamış oluruz...
Biz empatiyi duyanlar, öğrenenler....
Bizler de bir yerlerde hata yapıyor olmayalım... Yoksa içimiz de hala empati
ile sempatiyi karıştıranlar mı var?

Denemelerim Sayfasına Geri
Dön