Un curte grammatica de interlingua


Le sequente modificationes son applicate al orthographia.

  1. Duple letteras representante un consonante singule son simplificate con le exceptiones del CC e del SS.
  2. Le suffixo -AGE (alsi le sono -AGE al fin de un parola ubi il non es un suffixo) es reimplaciateper le forma -AJE: saje, coraje (for sage, corage).
  3. Le suffixo -ISAR es reimplaciate per le forma -IZAR. Su derivativoss son alsi scribite con un Z: civilizar, civilization (pro civilisar, civilisation).
  4. Le gruppo CC before E e I non es representate per un consonate singule: eclesia, aliterar, aducer, interogar (pro ecclesia, alliterar, adducer, interrogar) mais accidente.
  5. Le digrapho CH, representante le sono de /k/, es mantenite solmente ante E e I. In tote altere casos, illo es reimplaciate per C: cloric, Cristo (pro chloric, Christo), mais chimeric.
  6. Le E final es eliminate depost T precedite per un vocal, con le exception de parolas que ha su accento tonic sur le tertie syllaba ab le fine de parola: i.e. animat, brevitat (pro animate, brevitate). Iste regula applica anque al E final depost N, L, and R quando iste consonantes son le orthographia collateral pro NN, LL and RR; i.e. peren, bel, mel, il, bizar (pro perenne, belle, melle, ille, bizarre). Nota: le formas del tempos presente del indicativo e del imperativo non seque iste regula; pote, permite, etc. mantene lor -E final.
  7. Le digrapho GH, representante le sono de /G/, es mantenite solmente ante E e I: ghetto, ghibellin. Le GUI, como in guitarra e pes anque scribite como ghitarra. Parolas como partugese o longe es anque re-scribite como portughese e long
  8. Le silente H depost R e T es omisse: i.e. retoric, patetic (for rhetoric, pathetic).
  9. Le digrapho PH es remplaciate per F: fonetic, emfatic (pro phonetic, emphatic).
  10. :
  11. Le gruppo SS remane invariate: massa, transsubstantiation. Illo pote anque esser scribite con un ß o maßa, tranßubstantiation. Le ß non es jammais trovate al initio de un vocabulo.
  12. Le vocale Y es remplaciate per I: tirano (for tyranno). Le Y semi-consonantic remane immutate: yak.

Le consonantes son generalmente pronunciate secundo le mesme regula del parolas international. Totevia, in alcun casos sin a clar decision, qualcunque pronunciation usate in al minus duos lingua frontal es acceptate.

  1. C ante E e I, pote esser pronunciate como /tS/, /s/ o /ts/ e in tote altere casos como /k/.
  2. G ante E e I pote esser pronunciate como /dZ/ o /Z/ e pote esser reimplaciate pro J: sajo (pro sagio), jelide (pro gelide).
  3. G ante E e I e J es semper pronunciate in le mesme modo o como /dZ/ o /Z/.
  4. H es semper silente, con le exception de parolas homophone como ora e hora, in le verbo haber e intra duo vocales equal como in Sahara, prehend-. nihil, alcohol, etc… e lor compositos e derivativos.
  5. ß non pote esser usate al initio de un parola,
  6. Z sona como /dz/ si inital ma como /z/ in tote altere casos.

Il ha nulle differentias intra le grammtica de interlingua classic e le collateral. Il totevia differentia stylistic e morphologic.

  1. Le participio passate del verbos irregular es formate sur le secunde radice: scripte, facte, volte (pro scribite, facite, volvite).
  2. Parolas formate per le regulas del tres es preferite a parolas retroformate: corpo, tempo nome, core (pro corpore, tempore, nomine, corde)
  3. Latinismos es evitate: mais, juso, jammais (pro sed, subtus, nunquam).
  4. Formas alternative grammatical (era, son, sia) o lexical (lis, lontan, meno) es prefetite.


1