Syllabification, Vocales & Diphtongos, Longor e Accentuation

Syllabification

1. Generalmente, interlingua seque le regula basic latin: il ha assi tante syllaba, quante es le vocales, modernemente "un vocal, un syllaba". In general, Interlingua follows the basic Latin rule: there are as many sylllables as there are vowels, or "one vowel, one syllable".
   pa-tre, so-ror, a-mor, etc…
2. Le "H" intervocalic conta como un consonante solmente si illo es pronunciate e causa un separation intra duo vocales que normalmente formarea un diphthongo:
   vehiculo, prehistoric, dehumanisar…
   Please note the complete table of diphthongs at the bottom of the page.
3. Le "U" sequente un "Q" face parte del "Q" e es ignorate in le conto del vocales in poetic scansion. Le mesme occurre con le "U + vocal"sequente un "G", o un "S".
   quan-do, an-gue, sui-ne, etc…
4. Duple o multiple consonantes es dividite intra le duo syllabas. Nota que le "X" conta como un sol lettera.
5. ac-com-mo-dar, ad-dres-sar, con-struer, ex-hu-mar, etc…
6. Duo vocales formante un diphthongo pertine in le mesme syllaba.
   Eu-ro-pa, ai-ra, a-lien, etc…
7. Le syllabification de parolas de origine grec sempre reflecte le origine grec.
   po-e-ma, the-a-tro, etc…

Vocales e Diphthongos

Il ha sex basic vocales in Interlingua: cinque es native e une es de origine grec. Illos es A, E, I, O, U e Y. Il ha anque duo altere vocales de origine latin: the Æ and the Œ, que es in le processo de esser reintroducite e re-assimilate.
Tote vocales pote esser o curte o longe, ma bonque hodie le longor has devenite in omne caso irrelevante, il es importante de recognosce lo, quia sovente illo dicta le location del accento tonic in parolas moderne.

Longor e Accentuation

Il ha duo regulas basic affectante le accentuation in latino (classic e popular), que esseva incorporate in interlingua:

1. Parolas bisyllabic esseva sur le syllaba penultimate, sin consideration pro le longor de vocal recipiente le accento:
   1. Long: bélle, ílle, cóxa, álbum, etc…
   2. Short: réte, zóna, gélo etc…
   
   Nota que le latino esseva plus stricte re accentuation del syllaba penultimate que interlingua, exemplo: album (á-), que secundo le regulas de interlingua deberea esser albúm.
2. Parolas polysyllabic esseva accentuate sur le syllaba semi-penultimate syllaba si le vocal penultimate vowel es urte. Iste regula applica ancThis rule applies anque a parolas grec,l. In tote alere casos, le accento es regularmente sur le penultimate:
   1. penultimate vocal era longe in latino, como in:
      burséro, ferroviári, mucositáte, etc…
   2. penultimate vocal era (al hasardo) curte in latino, como in:
      dígito, plúrime, lúgubre, etc…
   3. penultimate vocal esseva curte in latino, como identificate in GI, paragrapho 10:
      frágile, órdine, témpore, etc…

Moderne Diphthongos e Hiatos

Le latino habeva solmente septe diphthongso: AE, OE, AU, EU, EI, OI, and UI. Le majotitate dispariva in le lation popular circa le prime seculo ante le era commun, como Cicerone lamentava, e laxava retro solmente longe "E" or longe "O". Alteres superviveva usque le tempores moderne sequente le rhythmo e le regulas del linguas moderne evolvente se del basse latino.
In le medievo, durante le phase undocumentate del passage ab le basse latino al proto-romanic, vocales deveniva separate in "morbide" e 'dur" and hard. Le "I", le "U", le "Y" vocalic e le francese "EU" esseva sempre consideratr "morbide" e le "A", le "E" le "O" e le francese "OEU" esseva sempre considerate vocales "dur". De iste distinction deriva le quatro sequente regulas:

1. Duo vocals dur forma sempre un hiato (o duo syllabas)
2. Duo vocale morbide forma sempre un dyphthongo (o un syllaba)
3. Un vocal morbide e un dur forma sempre un hiato (o duo syllabas) si le vocal morbide es tonic
4. Un vocal morbide e un dur forma sempre un diphthongo (o un syllaba) si o le vocal dur o necune del duo es tonic

De iste simple regulas, on pote prevenir a iste tabula multo extensive:

Il me pare que Interlingua include solmente un triphthongo (miáular), ma il pote haber plus. Le mesme regula de accenutation applica alsi al triphthongos.

Grammatica >	< Appendice 2