Bebop
Dizzy Gillespie
In de Bebop werd gebroken met alle tradities, de musicus was nu een individualist die al zijn kunnen wilde presenteren. In muzikaal opzicht leverde dit een aantal interessante veranderingen op zoals hieronder beschreven. De Bebop ontstond in de jaren '40 toen er verandering kwam in de opvattingen van een aantal musici over de harmonische en ritmische factoren in de jazzmuziek. Er werden meer mogelijkheden voor improvisatie gecre�erd o.a. door uitbreidingen en toevoegingen aan de akkoorden. 

Voorbeeld:
C akkoord (drieklank C-E-G)  toevoegingen (meest frequente)  C-E-G-(A)-Bb-(C)
Wat ook vaak gebeurde C-E-G-B-D (Cmaj7-9 accoord) en soms ook C-E-Fis (C#5) 


Wat een hoop opschudding veroorzaakte waren de chromatische opeenvolgingen van akkoorden, de zogenaamde "changes", en de daarop gebaseerde solo's. In deze solo's werden zogenaamde "passing notes" (= letterlijk; doorgangsnoot) gespeeld, deze noten horen in feite niet bij het akkoord waarop ze gespeeld worden.

Voorbeeld:
Een Cm akkoord waarop men een B speelt. (de maj7 van het akkoord)

Een ander veelvoorkomend fenomeen was het interval wat bestond uit de grondtoon en de "flatted fifth" (verlaagde vijf) Ook wel genoteerd als een b5 akkoord. (C-Gb)
Vervolgens de veranderingen in ritme; De solist speelde vaak in "double-time-feeling", in achtste noten i.p.v. in kwarten waardoor het leek alsof het aantal maten van het gespeelde stuk twee keer zo groot was en of het tempo twee keer zo hoog lag. Sommige blazers slaagden er zelfs in om hele frasen (bebop komt trouwens van het woord bop hetgeen staat voor een korte muzikale frase) van zestiende noten of kwartentriolen te spelen. Deze veranderingen veroorzaakten een hoop kritiek van de oudere generatie jazz musici die de aanhangers van de nieuwe stroming verweten dat zij slechts muzikale technici en acrobaten waren. De Bebop was slechts een formule muziek die de functie had van een geheimtaal en alleen te begrijpen was voor een aantal ingewijden. De niet-ingewijden (squares) begrepen niets van het vocabulaire waar de bebop musici over beschikten en werden van de podia geweerd.

Al deze ontwikkelingen hadden op de instrumenten (manier van spelen) natuurlijk een grote invloed. De drum bijvoorbeeld. De strak aandoende ritmische opvattingen van de Swingstijl die werd bewerkstelligd door o.a. het spelen van vierden op de bassdrum, maakte dus plaats voor een andere manier van spelen. Het bekken (ride cymbal) kreeg de centrale plaats voor het met stokken (sticks) markeren van een vloeiend, a.h.w. gebonden, doorklinkende beat. Deze werd omspeeld door asymmetrische accenten op de snare drum (kleine trommel), bass en tom toms. Op de hi hat (horizontaal tegenover elkaar liggende bekkens die worden bewogen d.m.v. een voetpedaal) werden de tweede en de vierde tel (afterbeat) benadrukt. Bassisten speelden in een zogenaamde walking style en niet meer zoals vroeger in twee�n op de eerste en de derde tel. In deze walking style werden ook eventuele doorgangsnoten gehanteerd van de ene akkoordtoon naar de andere. Pianisten gaven als begeleider niet meer iedere tel van de maat aan maar plaatsten ritmische accenten met akkoorden. Wanneer zij solo's speelden kreeg hun linkerhand deze taak.

De bebop werd voornamelijk gespeeld in combo's (kleine formaties, bijv. trompet-altsax-piano-bas-drums) Het thema werd unisono (met een octaaf afstand tussen de ene blazer en de andere) gespeeld. In de bebop verschoof de frasering van de eerste en derde tel (de sterke maatdelen) naar de tweede en de vierde tel (zwakke maatdelen) waardoor het leek alsof ze tegen de beat in speelde. Gangmakers in de bebop (los van elkaar): Dizzy Gillespie (trompet), Bud Powell (piano), Charlie Parker (altsax), Ray Brown (bas) en Kenny Clarke (drums). Composities: Veel bebop composities zijn gebaseerd op akkoordenschema van al lang bestaande nummers. (standards vaak) Hoe gevarieerder het akkoordverloop, hoe populairder zo'n standard bij de bebopmusici was. Bijv. Salt Peanuts (I got Rhythm)-Stupendous ('s Wonderfull)-Wee (I got Rhythm) enz. 

Afro Cuban
Een product van Afrikaanse tradities vermengt met zowel Spaanse als Franse tradities, dat is Afro Cuban. Er zijn twee stromingen te onderscheiden binnen de Afro Cuban muziek: 

1) Een stroming die sterk is verbonden met de Afrikaans religieuze muziek.
2) Een zwart-blanke mengvorm die zowel Spaans als Frans is be�nvloed. 

In New York stonden veel Cubaanse musici open voor de nieuwe stroming Bebop. Doordat Dizzy Gillespie (trompet) de conga drummer Chano Pozo in zijn band haalde werd de belangrijkste steen voor deze fusion muziek gelegd. Deze muziek kreeg de naam Cubop.             
Terug<< |Vorige| >>Volgende
Hosted by www.Geocities.ws

1