ฤดูกาลผันผ่าน อาจเปลี่ยนวันวานตามไปได้ แต่ตราบใดที่ภาษายังไม่เปลี่ยนไป ความว่า..เพื่อน..เขียนอย่างไร ความหมายย่อมเหมือนเดิม	ฉันเลยงงเป็นไก่ตาแตก แรกๆถึงกับสับสน รับมุขไม่ทันก็อับจน ต้องกลับไปฝึกฝนอยู่หลายวัน
เพื่อนเตือนให้เปิดตัวเอง จากโลกคว้างเคว้งที่เปล่าว่าง ใครต่อใครบอกให้เดินทาง อย่าอยู่อย่างคนอ่อนแอ	เพื่อนบอกนายเคยกล้าเก่ง แต่ตัวฉันเองกำลังท้อแท้ จากคนที่ไม่เคยแคร์ แต่ตอนนี้ฉันแพ้ใจตัวเอง
ประสบการณ์สอนให้รู้ว่า ถ้าอยากได้อะไรมาต้องยื้อแย่ง ฉุดกระชากลากดึงให้ถึงแรก รวบรวมความกล้าแกร่งไขว่คว้ามา	เพราะมีเธอเป็นกำลังใจ ฉันถึงได้ห่วงใยถึงเพียงนี้ เพราะมีเธอเป็นเพื่อนคนดี
เมื่อคิดถึงเพื่อน ก็เป็นอะไรที่เหมือนความฝัน ไม่อยากเชื่อว่าจากมาแล้วนานวัน เพราะว่าความผูกพันยังมี	เมื่อคิดถึงเพื่อน น้ำตาก็เปื้อนแก้มคนคนนี้ ใครก็ได้ช่วยส่งข่าวมาสักที ด้วยคนคนี้..คิดถึงเหลือเกิน
คำว่าเพื่อนนั้นคือความผูกพันธ์ คือพลังล้อมใจเป็นหนึ่งเดียว จับมือไว้ให้มั่นร่วมประสานแรงใจ ผูกพันธ์ร่วมกันไปสู่จุดหมาย