JOJO DE VEYRA: ILANG MGA LUMANG DROWING (1989-1990)
(JOJO DE VEYRA: SOME OLD DRAWINGS [1989-1990])
TEKSTUWAL, KONSEPTUWAL, SENTRAL NA BISWAL, MGA MATERYAL.
|
|
Mga Features ng Larong Ito [Features of this
Game].
1989. charcoal, graphite, wax crayon,
colored na lapis, ballpoint pen, permanent-ink felt-tip pen, at
touches ng oil
pastel sa papel.
Unang nahilig si Veyra sa mga arteng konseptuwal. Narito
sa Mga Features ng Larong Ito ang isang laro-laro sa
pagkakaugnay ng pag-drowing bilang aksyon, wikang tradisyonal (lokal
man o internasyonal) bilang reaksyon, mga sinulat na teksto sa ibabaw
ng papel katabi ng mga iginuguhit, at ng pamagat ng artwork sa labas
nito. Laro-laro rin ito sa kaugnayan ng mga biswal na reyalistikong
hugis at forms sa pagbuo ng mga similes, ibig kong sabihin ng mga
nakakatawang biswal na sagot. At panghuli, ito (rin o di kaya bilang
resulta ng konsepto) ay isang tila pag-uusap ng mga materyales na
ginamit sa
pag-drowing ng komposisyong ito.
[Veyra first got interested in arts with a
conceptual bent. Here in Features of this Game is a conceptual playing with the relationships
between drawing as an act,
traditional language as a reaction, picture-plane written texts, and
the external artwork title. Likewise
with the one between shapes and forms in the establishment of similes, or
humorous visual retorts. Finally, also or as a consequence, this
becomes a conversation
between drawing materials.]
|
|
Gaya-gaya Scroll (o,
Mas Katoliko) [Imitation Scroll (or, More Catholic)]. 1989.
wax crayon, charcoal, graphite, colored na lapis, ballpoint pen, at oil
pastel sa papel.
Nahilig din si Veyra sa mga parody. Ang Gaya-gaya
Scroll ay halos isang parody o tawa sa mga resulta ng mixed media
na mga drowing, ngunit tila rin mula sa isang perspektibang Kristiyano.
Isang tila sagot din sa
Taoist at Buddhist scrolls na kadalasa'y tungkol sa relasyon ng tao at
ng kalikasan, ipinagdiriwang ng Gaya-gaya ang mga materyales ng
pagdrowing bilang mga kaloob, bilang mga produktong galing sa isang
pinanggalingang persona na "lumikha ng lahat". Ang imahen ng
isang kabuuang nakakatakot na kalagayan ng panahon sa gitna nitong mga "kaloob"
ay maaaring ang bersyon nitong ating Kristiyanong scroll ng yin at yang
na balanse na sikat sa Taoism at Buddhism.
[Veyra had also been interested in parodies. Imitation
Scroll is almost a parody of the mixed media result,
but done from a Christian perspective. A seeming answer also to the
Taoist scroll that purports to be about the relationship between man and
nature, Gaya-gaya celebrates instead materials as blessings, as
products that derive from a persona-source that "made them
all". The image of an enveloping fearsome weather condition amidst
all the "blessings" could be this Christian scroll's version
of the yin and yang balance.]
|
|
|
 |
Maroon'd, Return'd. 1989.
charcoal, colored na lapis, oil pastel, graphite, wax crayon, at
ballpoint pen sa papel.
Narito pa ang isang laro sa tekstong konseptuwal sa
art. Nagsimula bilang semantikong patawa sa tinaguriang-"maroon"
na shade ng kulay pula, ang kulay na ito mismo kasama ng kadiliman sa
palibot ang nag-usbong ng isang "marooned" (o napadpad) na
imahen. Kaakibat nito ang konteksto ng pagpapatapon ng isang tao at ang
pagbabalik nito. Subalit ano ang tinutukoy ng mga imahen ng digmaan at
mga espiya (mga mata) at maternity (ang suso sa taas) kaharap o katabi
ng mga representatibong imahen mula sa etnikong sining, cinema, at
kuntentong kulturang pop? Ang kayumangging imahen ba sa likod ng paa sa
larawan ay isang malaking slice ng brownie? Kung gayun, ano ang ginagawa
ng pang-nutrisyon na bagay na ito rito? At ano naman ang sinisimbolo ng abstract
na mga pinto? Pagtakas? Pagpasok? O isa bang McArthurian, o Ninoy-esque,
na alamat ire?
[Here is another play on textual concepts in art. It started as humorous semantics upon the
"maroon"-tagged red color. Then colors and darknesses bloomed
all around the "marooned" image. Then contexts of exile and
return. Then images of war and spies and maternity vis a vis image
representatives from ethnic art, cinema, and contented pop culture. Is
that brown image behind the feet actually a large piece of brownie? What
is that piece of nutrition doing here then? And the abstract door
symbols? Escape? Entry? McArthurian legend, this?]
|
|
Ang Dagat [The Sea]. 1989.
charcoal, graphite, at oil pastel sa papel.
Ito'y isang nawawalang drawing. Ito'y isa pang
eksperimento sa pagtabi ng mga graphite images (at ng kanilang kintab)
sa mga charcoal images (kasama ang kanilang pagka-sunóg). Na-inspire ng
paglubog ng M/V Doña Paz noong dekada '80, pangunahing kagustuhan ng
piyesang ito ang ipamalas ang maitim na mukha ng dagat sa kabila ng
kutitap nito. Ang masayang pagka-rosas ng isang malaking isda ay may
mabilis na di-masayang alingawngaw sa kulay dugo ng pula sa kanan ng
drawing. Isang nasa ibabaw na contour drawing ng bangka naman ang
nagpaparamdam ng pagka-kaluluwa nito. Tapos, ang tila-barnacle na
kutitap ng graphite sa ibabaw naman ng imahen ng kahoy na humahati sa
drawing sa dalawang panels ay nasasapawan ng dominanteng char ng charcoal
sa drowing ng kahoy. Tapos, isang pares ng nalulunod na "charred hands"
ang tila may huling paglabas sa dulo ng larawan sa kaliwa sa taas (na
tila ring nakakapit ang mga ito sa larawan).
[This is a lost piece. It was another experiment in
juxtaposing graphite images with their glow and charcoal images with
their charred-ness. Inspired by the sinking of the M/V Doña Paz, the
piece primarily wanted to evoke the darker side of the sea's shimmer. A
large fish's happy pinkness is quickly echoed by blood red. A
superimposed outrigger boat contour drawing evokes a ghost. The graphite
barnacle-like shimmer on the panel-dividing wood image is overwhelmed by
the dominant charcoal char. A pair of drowning "charred hands"
appear as if for the last time at the frame's upper left edges (also as
though clinging to the picture).]
|
SIMBOLISMO, NARATIBO, PAGHANGO, & ANG MALABO.
|
Kasalang Militar
[Military Wedding]. 1989. pastel
na lapis, charcoal, at graphite sa papel.
Ito naman ay isang komposisyon tungkol sa mala-pastel na
kagandahan at purity, sa mala-charcoal na machismo at kulturang
maka-giyera, at sa mala-graphite na industriya ng bakal. Ngunit bakit
nasa charcoal ang sumisimbolo-ng-kaluwalhatiang kalapati?
[This, meanwhile, is a composition about (pastel-like) beauty, purity,
(charcoal-like) machismo, war culture, and our age's (graphite-like)
metallic industry. Why is the peace-symbolizing dove in charcoal?]
|
|
|
|
Haircut at mga Hugis sa Simbahan (o, Isang Weekend Date) [Haircut and Church Shapes (or, A Weekend
Date)]. 1989.
pastel na lapis, charcoal, at graphite sa papel.
Isa pang dating interes ni Veyra ang konseptuwal na
naratibo o pagkukuwento ng may kalabuan. Kung titingnan ang relasyon ng mga nilalaman ng
komposisyon dito sa pamagat nito, hihilahin tayo tungo sa isang
tila-kuwento. May biswal na pagtatabi-tabi rito na bugbog ng konteksto:
barbershop pole mula sa isang painting ng Amerikanong si Edward Hopper,
isang bintana ng simbahan, isang floor tile, at sa gitna isang
tila-baga'y huntress na may buradong lalagyan ng palaso kung kaya't
nagmistula siyang parang may kinukuhang chewing gum sa kanyang bibig.
Samakatuwid, ang konteksto rito'y mas may hamon sa atin sa pagiging
mailap nito. Halimbawa, mga lalaki lamang ang nagpupunta sa barbero,
kaya masasabi ba nating ang ating huntress ay naghihintay sa paglabas ng
isang batang lalaki? O siya ba'y isang simpleng istatwa lamang sa labas,
isang magnanakaw ng eksena na tanaw mula sa loob ng barbershop? Itong
lahat ba'y nangyayari sa araw ng Linggo?
Panghuli, may hamon din dito sa framer, partikular sa
gumagawa ng matting kung kanino itinatalaga ang pagsunod sa mga kurbada sa
kaliwang bahagi ng ating larawan. Isang konseptuwal na puzzle na nag-aalok
ng mga pagtalakay sa mga isyu ng gender, kapangyarihan, pagkamagiliw, pahinga, at isang
posibleng pangahulugang pangkasarian (o erotisismo) katabi ng mga simbolo ng relihiyon/relihiyosong
mitolohiya.
[Another early interest of Veyra was the conceptual
narrative, or storytelling with a certain vagueness. Content-wise in relation to
the title of the piece here, we are
led to a narrative. There is a context-ridden visual juxtaposition:
barbershop pole taken from an Edward Hopper painting, a church window, a
floor tile, and in the middle a supposed huntress whose arrow bag has
been erased, thus making her look as if she's taking a chewing gum out
of her mouth. Context therefore is more a challenge for being elusive.
For example, only men and boys go to barbershops, so is she waiting for
a boy? Or is she a mere statue outside, a central scene-stealer seen
from inside the barbershop? Is it a Sunday?
[Finally, here is a challenge to the framer,
particularly the matting-maker who's supposed to follow the curves at
the left of the picture. A conceptual puzzle offering symbols of gender,
power, tenderness, relaxation, and a possible sexual
innuendo.]
|
Sa
Palikurang Nipa [At the Nipa Outhouse]. 1983-89. pastel
na lapis, graphite, wax crayon, at bughaw at itim na ballpoint pens sa
papel.
Dito muli, humango si Veyra ng mga imahen mula sa relihiyosong sining
ng nakaraan habang di pinapansin (o inaalis) ang kanilang pangkasaysayan
o di kaya mitolohikal na konteksto. Ang komposisyon na ito'y naglagay ng
isang lalaking pigura -- gamit ang isang malambot na abuhing pastel --
sa isang tila nilapastangang anyo (castrated, bagamat "sculpturally"
lamang). Biglang-lingon nito't makikitang kaharap niya ang ibang
materyal na imahen: metal, crockery (mula sa isang 1980s na trabaho ng
Amerikanong si Julian Schnabel),
plaster (mula sa isang trabaho ng isa pang Amerikano, si Louise Bourgeois?),
buhok, damo, kahoy. Dala na uli ng artist dito ang posibilidad ng isang
Kristiyanong interbensyon sa pagsama rito ng dalawang krus at ng pyramid-God
na mata [ngunit ito'y ilong!]). Ang "nipa" sa pamagat ay nasa
isang graphite drawing ng isang naka-frame na graphite drawing.
Dito ay may mga patungkol sa maskulinidad,
pagkamaselan/pagkamarupok, lakas, nutrisyon (ceramic crockery), buhay,
at muli, sa Diyos at pagka-diyos.
[Here again, Veyra appropriated images from past religious art
while ignoring (or liberating them from) their historical or
mythological signifances. This piece puts a male figure in soft pastel
gray in a rather mutilated mode (castrated, albeit only
"sculpturally"). He quickly finds himself face to face with
other material imagery: metal, crockery (from a Julian Schnabel work),
plaster (from a Louise Bourgeois?), hair, grass, wood. Again, the artist
had to bring in the possibility of a Christian intervention in the
juxtaposition (two crosses, the pyramid-God eye [but it's a nose!]). The nipa in the
title is in a graphite drawing of a framed graphite drawing.
[Here are ideas of masculinity, fragility, strength,
nutrition, life, and again, God and godness.]
|
|
PORTREYT, PORMATA, PAGSASAMA-SAMA.
Entablado Blues (o, Gusto Mo Bang Sumikat?) [Stage Blues (or, Do You
Want To Become Famous?)]. 1989. oil pastel,
wax crayon, color felt-tip markers, graphite, tinta, at may kulay na mga
lapis sa papel.
Pagsasama-sama ng mga imahe ang hilig ni Veyra noon.
Dito, sinasabi ng komposisyon na ang horizontal space
na dumadating sa drawing art ay isang emotional na puwang na tila
entabladong pang-teyatro na gayunpama'y di kailangang gumaya sa
teyatrikal na pag-ayos ng reyalismo. Kaya dito'y mayroon tayong
pagtabi-tabi bilang drama, at jigsaw ng mga konteksto. Ang isang bughaw
na mukha ng babae sa kanan ay simbolo ng TV glamour na napapalibutan ng
ilang emblem: isang entabladong pang-teyatro na may punit o gasgas sa
bakgrawnd (kathang-isip at totoo -- ang gasgas sa papel ay sinadya); sa
baba ng entablado ay isang blur ng tinta (ulan na gawa ng pen hatching?)
sa ibabaw ng tila mga bato (ang likidong tinta ay nagiging solido pagkatuyo
nito, di nga ba?); ito'y na-fo-foreground-an naman ng kaluluwa ng isang tumutulong ice cream cone
(tumutulong tinta, kuha mo?). Sa ibaba nitong lahat: ang golden brown na
damo sa Sa
Palikurang Nipa (tingnan ang piyesa sa taas) na rito'y may kasama
ring larawang naka-frame, dalawang prutas, at isang bituin na may mga
paa't bota. Ang naka-frame na larawan dito ay larawan ng Greek porticos
at hindi ng nipa hut.
Mga sangkot na pinasasaringan: nasaktang puso (corny
at hindi), pagka-sweet, pagka-pop, pagka-down-to-earth na literal tulad
ng damo at prutas at gulay, pagka-pretensyoso tulad ng mga emulations ng
sining natin sa sining ng ancient Europe, ambisyon at sex, at pagka-bughaw ng
TV. Drowing. Bilang sadyang surreal na teyatro na di kailangang mawalan
ng mood sa orisontal na pagkuwento nito.
[Juxtaposition was Veyra's earlier bent. Here, the horizontal drawing space
becomes an emotional theater
stage that doesn't simply mimick a theatrical setup in the realist mode.
Here's juxtaposition as drama cum contextual jigsaw. A blue woman's face at the
right is a symbol of TV glamour surrounded by several emblems: a theater
stage with a tear in the background (fictional and real -- the paper
bruise was contrived). Below the stage is an ink blur (pen hatching's
rain?) over seeming
rocks, foregrounded by an ice cream cone ghost with a drip (dripping ink, get it?). Below all this: the golden brown grass of Sa
Palikurang Nipa (see previous piece) with the framed picture, two
fruits, and a star with feet with boots. The framed picture is now
suddenly that of Greek porticos instead of a nipa hut.
[Heartache (corny and not), sweetness, pop-ness,
down-to-earth-ness as with grass and fruits and vegetables,
pretentiousness as with emulations of ancient Europe, ambition and sex, and
TV-blueness. Drawing. As contrived as theater, not necessarily
mood-less.]
Pizza
Mula Washington DC [Pizza From Washington DC]. 1989. charcoal, graphite, wax
crayon, may kulay na mga lapis, itim na ballpoint pen, at oil pastel sa
papel.
Ang contrived na framing format o pormata sa pag-frame
nitong piyesa ay tila isang
natatawang paggaya sa ilang istilo ng portrait framing. Ito ang isa sa
ilang early attempts ng artist sa semi-expressionist portraiture -- na
nagpoportrey hindi ng mukha ng isang modelo ngunit ng isang abstract na
taga-Kanluran (isang Lincolnian na tipo ng mukha, na maaaring gawa sa bronze).
Kaya ang mukhang ito'y nagiging simbolo ng Amerika, at napapalibutan ito
ng iba pang malambot na emblems mula sa kulturang pop (maging ang imahen
ng demonyo ay nakakatawa). Nawawasak lamang ang kabuuan ng pagka-pop
nito ng isang diagonal na pulang blade (espada? dahon?).
Ngunit ang kapirasong biluging bagay sa taas ng
nagigitnang ulong 'to ang nagpapalambot muli sa buong komposisyon. Yun
ba ay pagkain? Yun ba'y globe ng mundo? Yun ba'y isang feminine na parasol?
O iyon ba ang literal na pizza slice mula Wasington D.C.?
[The contrived framing format parodies certain flairs
at portrait framing. This was one of the artist's early attempts at
quasi-expressionist portraiture -- portraying no model's face but an
abstract Westerner (a Lincolnian sort of face, possibly in bronze). So
the face becomes a symbol of America, surrounded by other soft emblems
from pop culture (even the devil image is funny). The whole pop-ness of
this is only
shattered by a diagonal red blade (sword? leaf?).
[The fragment of a circular object above the central
head softens again however the whole composition. Is it something you
can eat? Is it the globe? Is it a feminine
parasol? Or is that the literal pizza piece from Washington D.C.?]
PINILIPINONG DE KOONING.
|
 |
De Kooning Woman Composes Herself At The Manila International Airport
Under Martial Law. 1989. graphite
at oil spots sa papel.
Di niyo naitatanong, si De Kooning ang pintor na
nagbigay sa atin ng maaari'y pinakabukas sa imahinasyon na portrayal ng
pigura ng kababaihan (sa likod ng limitadong kulay na gamit sa kanyang
bawat luna). Kaya minabuti naman ni Veyra na ilagay ang
pigurang ito sa sitwasyon ng magulo at mala-palengkeng Manila
International Airport na ngayo'y may palayaw nang "Ninoy",
gamit lamang ang itim at silver na graphite at spots ng mala-militar na
olive green.
|
YAMAN, SINING, KAHIRAPAN, KARAHASAN:
SERYENG STILL LIVES NA MAY KOMPOSISYONG SENTRAL.
Self-Portrait
with Jade Cutlery. 1990. oil, charcoal, graphite,
at tinta sa box-carton board.
Ito ang piyesang pinaka-gusto ng artist sa lahat ng
early works niya. Jade ang cutlery? Ginto ang gilid ng pinggan? Platinum
ang bakal na baso sa kanan? Dito'y naglalaban-laban ang mga objects ng
kayamanan, music (o art) bilang luxury at produkto't pagmamay-ari ng
kayamanan o pagkamayaman, at isang imahen ng poverty/modesty (ang
simpleng isda at kanin sa plato). Narito rin ang imahen ng posibleng
violence sa kutsilyo o switchblade o sword sa baba. O ito kaya'y flute
ng nakaupo? O both? Pansinin din ang sobrang sentral na
ayos ng larawan, isang ayos o composition na art na mismo. Ang mensahe
o tanong: ano ba ang artist? Para kanino ba ang artist? Alam ba talaga
ng artist ang ginagawa niya't role niya at ng kanyang (mga) obra sa
lipunang ginagalawan?
Addendum: Mauulit
ang thesis ng drawing na ito sa isang peynting na inekshibit ni Veyra
kasama ng grupong Lakan Sining sa group exhibition nito sa Heritage
Gallery sa SM Megamall noong Agosto 2006. Ang pamagat ng peynting ay Matalas
na Pang-amoy sa Mga Bagay na Wow (2006) na ieekshibit din sa site na
'to pag nakumpleto na ng artist ang kanyang kasalukuyang koleksyon na pulos hango sa
thesis ng drawing dine.
|
|
Mag-sign
sa Studio Guestbook
(Sign the Studio Guestbook)
I-email
ang artist
(E-mail the artist)
Karapatang-ari ©
2004 Vicente-Ignacio de
Veyra. Reserbado lahat ng
karapatan. Ang mga mambabasa/browsers ay maaaring tumingin, mag- save, mag- file
at mag- print out ng tig-iisang kopya ng mga webpages sa website na ito, kasama
ang mga artwork images na nakapaloob sa nasabing pages, para sa kanilang personal
na gamit lamang. Walang reproduksyon, display, maramihang pagkopya, transmission,
o distribusyon ng mga webpages na ito't ang indibidwal na mga
artwork images na nakapaloob rito, o anumang bahagi, adaptation, abridgment o
pagsalin ng mga textual o artwork na laman ng mga ito, ang maaaring gawin nang
walang kasulatang pahintulot mula sa artist. Ang sinumang persona na gagawa ng
anumang di-awtorisadong aksyon kaugnay sa mga trabahong ito ang liyable sa
prosekusyong kriminal at civil claims
for damages.
(Copyright ©
2004 Vicente-Ignacio de
Veyra. All
rights reserved. Readers/browsers are welcome to view, save, file and print out
single copies of the webpages in this website, inclusive of the artwork images
contained therein, for their personal use only. No reproduction, display,
multiple copy, transmission, or distribution of the webpages and the individual
artwork images contained therein, or any excerpt, adaptation, abridgment or
translation of the textual or artwork content herein, may be made without
written permission from the artist. Any person who does any unauthorized act in
relation to these works will be liable to criminal prosecution and civil claims
for damages.)
