VICENTE-IGNACIO de VEYRA.
Independenteng makata, kwentista, umaasang magiging screenwriter, rakista ng Takloban, at artist mula sa mga Isla ng Kabisayaan at lalawigan ng Bulakan, Pilipinas. Kilala ng kanyang mga kaibigan bilang si Jojo. Isinilang noong Oktubre 28, 1961, sa Lungsod ng Takloban sa isla ng Leyte.ANG DROPOUT.
Matapos ang isang di-masayang tangkang makapagtapos ng pag-aaral sa Unibersidad ng Pilipinas College at Tacloban, nakapasok din siya noong taong 1983 ng U.P. College of Fine Arts. Ngunit di malaon ay kinailangan niya muling mag-drop out, noong taong 1985. Sa mga dahilang pinansyal at iba pa. Ngunit hindi siya uuwi ng probinsiya bago manungkulan bilang isang student assistant sa U.P. Film Center gamit ang pangalan ng ibang estudyante. Dito, nagbigay siya ke Center Assistant Director Tikoy Aguiluz ng hiling nitong malalaking reproductions sa enamel at acrylic (ang isa isang quasi-variation) ng dalawang Paul Gauguin na peynting para sa proyektong pang-sine ni Aguiluz na pinamagatang Boatman (Ang Bangkero). Subalit agad din siyang lalabas sa buhay niya sa capital ng Pilipinas upang tumambay sa isang akademikong paligid sa probinsyal na U.P. Tacloban. Hindi bilang isang estudyante kundi kasama lamang ang mga estudyante't guro niyang mga kaibigan dito. Ito, habang sa ibang oras siya'y tumatambay din sa mga kanto ng kanyang mga "barumbadong" mga kapitbahay sa kanyang kinalakihang-bayan ng Palo sa labas ng Takloban, yaong bayang binomba ng Amerikanong Heneral na si McArthur upang makalanding ang kanyang 'pagbabalik'. Sa U.P. Tacloban si Jojo ay nagtayo ng isang pang-tag-araw na art workshop.ANG MAKATA.
Nagsimula na ngang magsulat ng seryoso si Vicente-Ignacio ng mga tula't kuwento. Hinimok siya ng kanyang kapatid na makatang si Nino na nakapunta ng Silliman Writers Workshop na mag-apply silang dalawa rito, at silang dalawa'y natanggap sa fellowship dito para sa ika-26 na edisyon ng Silliman University Summer Writers Workshop noong taong 1987. Noong taong 1988 naman silang dalawa'y nag-apply din at natanggap, para sa writing fellowship, sa ika-16 na Summer Writers Workshop ng Unibersidad ng Pilipinas. Sa U.P. ginawaran siya ng Gawad Likhaan para sa kanyang mga tula sa wikang Ingles. Ito'y isang workshop award na sa di malao'y kanyang isasauli matapos makitang ang prize ay maihahalintulad sa mga stars sa kindergarten, sa kanilang pagiging sa isang workshop na dapat ay para sa mga kapwa natututo at nag-aaral, at hindi para sa mga nakikipagtunggali! Matapos ang workshop na ito, mabilis siyang bumalik sa Silliman nung makuha siya bilang isa sa limang kandidato sa unang 'sang semester-kahaba na seminar-workshop na proyekto ng S.U. Creative Writing Program. Noong school-year 1988 pa rin ito. Ito'y isang writing fellowship na i-e-extend hanggang sa ikalawang semester ng taon! Habang nasa grant, si Vicente-Ignacio'y nagpatakbo ng isang multimedia art na workshop sa gallery ng probinsya. Pagkatapos ng grant, nagtrabaho si Vicente-Ignacio bilang kapwa-tagasalin ng mga Manobong epic-chants para sa unibersidad.Ang kanyang mga tula't kuwento sa wikang Pilipino ay mababasa sa http://www.geocities.com/jojosoriadeveyra, samantalang ang mga nasa wikang Ingles nito ay sa http://www.geocities.com/warphoto.
MGA TEYATRIKO.
Na-involve din sa teyatro si Vicente-Ignacio, sa kanyang pagtulong na mag-direk ng mga proyekto (na may exotic o di kaya socio-political na mga tema) ng dalawang provincial theater groups, at nagsulat/nagdisenyo ng (at umarte sa) mga simbolistang performance pieces para sa probinsyal (ngunit college-campus) na audience sa U.P. Tacloban at sa Silliman U. May interes din sa pop music si De Veyra, kaya't nagsulat siya't nag-tape noong taong 1986 ng isang pangkampanyang jingle sa wikang Waray para sa kandidato-pagkapangulo noong si Corazon Aquino, at noong 1990 ay nag-perform ng kanyang mga sariling awit sa isang restaurant sa university town ng Lungsod ng Dumaguete (ang kanyang collection ng mga kanta niya sa wikang Ingles ay nananatiling nakabaul sa dalawang pribadong cassette tapes -- i-stream o i-download ang dalawa sa mga ito mula rito).Ilang taon pa ang dadaan bago makapagtayo si Vicente-Ignacio ng isang banda. Magtungo na sa website ng bagong banda. Click dito.
MGA HISTRIYONIKO.
Ang kanyang kasalukuyang mithii'y nananatiling ang makatapos ng isa man lang sa kanyang dalawang mga online na nobela na in-progress, ito habang siya'y nag-pe-peynting. Subalit katatapos lang ni De Veyra ng kanyang screenplay-nobela na di pa natatapos basahin ng isang direktor sa sinema. Matapos magtrabaho bilang isang manunulat ng advertisements para sa pitong ahensiya sa Metro Manila nang sunod-sunod mula noong taong 1994, siya'y nakabase na uli ngayon sa Bukawi, Bulakan, kung saan naroon ang kanyang painting studio cum workshop na ginagamit din niyang writing studio.
VICENTE-IGNACIO de VEYRA.
Indie poet, short story writer, hopeful screenwriter, rock music artist of Tacloban, and artist from the Visayas Islands and the province of Bulacan, the Philippines. Known to friends as JoJo. Born October 28, 1961, in Tacloban City on the Philippine island of Leyte.THE DROPOUT.
After an unhappy try at schooling in the University of the Philippines College at Tacloban, he finally entered in 1983 the U.P. College of Fine Arts. But soon he had to drop out, in 1985. For financial and other reasons. But not before taking a student assistant's job at the U.P. Film Center under another student's name. There, he provided Center Assistant Director Tikoy Aguiluz with large reproductions (one a quasi-variation) in enamel and acrylic of Paul Gauguin paintings for Aguiluz' movie project called Boatman. He would just as soon remove himself from a life in the Philippine capital, however, to hang around an academic life in provincial U.P. Tacloban. Not as a student but with student- and teacher-friends. This while alternately spending camaraderie time with roughneck neighbors in his hometown of Palo outside of Tacloban, the town Gen. McArthur bombarded to be able to land for his safe 'return'. At U.P. Tacloban JoJo started a summer art workshop.THE POET.
Vicente-Ignacio was beginning to write poetry and short stories. Through his poet brother Nino's prompting, he applied and was accepted for a writing fellowship to the 26th Silliman University Summer Writers Workshop in 1987. In 1988 he and brother Nino also applied and were taken in for another writing fellowship, this time to the 16th University of the Philippines Summer Writers Workshop. At U.P. he was awarded the Likhaan Award for his poems in English. It was a workshop award he would subsequently return after finding the prize to have parallels in unnecessary kindergarten stars, for being in a workshop supposedly for learners, not contestants! At once he went back to Silliman after being picked once again as one of five candidates to the first semester-long seminar-workshop project of the S.U. Creative Writing Program. This was still in school-year 1988. It was a writing fellowship which would be extended up to the second semester! During the grant, Vicente-Ignacio held an art workshop at the provincial gallery. After the grant, Vicente-Ignacio worked as co-translator of Manobo epic-chants for the university.His poetry and fiction in English can be found at his literary website at http://www.geocities.com/warphoto, while his pieces in Pilipino are at http://www.geocities.com/jojosoriadeveyra.
THEATRICS.
Vicente-Ignacio had been involved in theater, helping direct projects (with either exotic or socio-political subjects) by two provincial theater groups, and wrote/designed (and acted in) symbolist performance pieces for provincial (though college-campus) audiences in both U.P. Tacloban and Silliman U. Also into pop music, De Veyra wrote and taped in 1986 a campaign jingle in Waray for then presidential-candidate Corazon Aquino, and in 1990 performed his own songs at a restaurant in the university town of Dumaguete City (his collection of his songs in English remains stored in two private cassette tapes -- stream or download two of these songs by clicking here).It would take a few more years before Vicente-Ignacio could form a band of his own. Visit the new band's website. Click here.
HISTRIONICS.
His present hope remains that of finishing one of two novels-in-progress between his painting chores. But De Veyra has also just finished a screenplay-novel which a cinema director has yet to finish reading. After working as an advertisements writer for seven Metro Manila ad agencies consecutively since 1994, he is now once again based in Bocaue, Bulacan where he holds his painting studio cum workshop that he also uses as his writing studio.
