Paul de Leeuw kennen we allemaal. Tjitske Reidinga is een nieuwe ster. Allebei zijn ze binnenkort te zien in Ja Zuster, Nee Zuster. Hij als Wouter, zij als Jet.
Heb je iets met Annie M.G. Schmidt?
P: 'Heel veel. Het is toch een beetje je oma. Het eerste boek wat een verpletterende indruk maakte was Minoes. Voor Pluk Van de Petteflet was ik alweer iets te oud, maar vooral de musicals zijn me heel erg bijgebleven. Ik vind Annie, en ook Harry Bannink trouwens, op eenzame hoogte staan. Annie's taalgebruik sprankelt en haar dialogen bekken zo lekker.'
T: 'Ja, ik ben opgegroeid met Astrid Lindgren en met Annie. Ik ben echt van de Jip en Janneke generatie. Wat me heel erg raakt is de eenvoud van haar zinnen. Ze is niet iemand die er wollig omheen lult.'
Heb je Ja Zuster, Nee Zuster op tv gezien?
P: 'Ik weet nog dat er bij ons thuis naar gekeken werd en ik weet nog dat ze bij het liedje Op De Step de Toren van Pisa en de Eiffeltoren erachter hadden gemonteerd. Maar van de verhalen kan ik me niets meer herinneren. Het valt me wel op dat die liedjes tegenwoordig heel vaak hoor bij neefjes van me en kinderen van vrienden, veel meer dan ik er zelf vroeger naar heb geluisterd.'
T: 'Nee, daar ben ik te jong voor. Ik heb wel in de theatervoorstelling van Ja Zuster, Nee Zuster van het Ro Theater gespeeld. Toen heb ik een paar stukjes van de serie gezien bij het Theaterinstituut, maar er is heel weinig van bewaard gebleven. Bij de voorstelling was ik heel verbaasd dat er zoveel mensen op af kwamen en hoeveel impact het had. Het was bijna een popconcert.'
Wat vond je van Abeltje en Minoes?
P: 'Abeltje vond ik een grote videoclip, maar Minoes vond ik echt een fantastische feelgoodfilm. Carice van Houten en Theo Maassen acteerden hartveroverend. Ja Zuster, Nee Zuster is weer heel anders, vooral door de inbreng van Pieter Kramer. Ik denk dat zijn voorliefde voor kitsch en camp de film heel bijzonder maakt. Het script leek me vooraf een beetje saai, maar toen ik zag hoe prachtig de sets en de acteurs eruitzagen, was ik gerustgesteld. Iedereen acteert ook zo lekker vet, daar kreeg ik zelf de slappe lach van.'
T: 'Ik vond Minoes heel erg leuk. Abeltje vond ik minder. Mijn vader las vroeger altijd Abeltje voor en dat vond ik geweldig. Ik vind het mooi om dingen in de tijd te houden, dus van mij hadden ze het niet hoeven moderniseren. Skateboards en dreadlocks hebben niks met Abeltje te maken. Minoes vond ik mooi sober. Ja Zuster Nee Zuster is veel meer uitpakken. Tegelijk was Pieter Kramer heel erg op zoek naar echtheid. Hij wilde geen gelikte musicalfilm, met mensen die op straat in een perfecte spagaat vallen.'
Kun je iets over je personage vertellen?
P: 'Wouter is kapper. Hij is net in de Primulastraat komen wonen en ontmoet dan Buurman Boordevol, die zijn jeugdliefde blijkt te zijn. Het is een hartstikke leuke rol, die ze ook nog wat groter hebben gemaakt toen ze wisten dat ik 'm ging spelen. Maar als ik mezelf terugzie denk ik toch: ach, een trieste homo. Als ik geen acteur was geweest maar leraar op een lagere school was geworden, dan zou ik er nu als Wouter hebben uitgezien.'
T: 'Jet woont in het rusthuis van Zuster Klivia. Zij is heel enthousiast, maar ook vrij kinderlijk en motorisch gestoord. Ze handelt heel impulsief en dat maakt haar heel leuk om te spelen. Jet is iemand die in allerlei aparte situatie terecht kan komen en dan net iets anders reageert dan anderen. Ze is heel erg verliefd op Gerrit, maar ze is zo onzeker dat ze zich niet kan voorstellen dat iemand naar haar zou kijken.'
Hoe was de sfeer op de set en hoe verliep de samenwerking met de andere acteurs?
P: 'Ik vond het ongelooflijk dat iemand die zo getalenteerd is als Loes Luca zo ongecompliceerd in de omgang kan zijn. Zij is leuk, grappig en collegiaal. Op de set bond zij de mensen aan elkaar. En Waldemar Torenstra is een hele leuke, lekkere jongen. Paul Kooij die Buurman Boordevol speelt leek me vooraf een beetje strenge man, maar het klikte meteen tussen ons. De filmwereld schijnt niet altijd makkelijkste te zijn, maar dit was echt een feestje.'
T: 'Met Loes en Paul Kooij had ik al gewerkt in het toneelstuk en die samenwerking was zo leuk dat ik me vooraf al op de film verheugde. Waldemar kende ik nog van de toneelschool. In het begin van de film hebben we samen een nummer in de regen, dat was heel leuk om te doen. Hij is wat zekerder dan ik. Ik kom van de toneelschool en ik denk niet dat iemand ooit heeft gedacht dat ik zo zou kunnen zingen en dansen. Het was een feest, dat is het enige woord waarmee ik de hele periode kan omschrijven.'
Oene Kummer
