Van do Prestige e Aínda Non Dimitiu Ninguén ¡Dimíteos ti!

PARA O SR. OREIRO, QUE NON SABE ONDE ESTÁ NUNCA MÁIS

O principio resultaba inquedante esa teima do pp de Carnota con Nunca Máis, pero agora que asumimos que sempre están a pensar en nós, cando non nos mencionan, ata nos preocupamos, ¿qué estaremos facendo mal? Preguntamos uns aos outros.
Cando Carnota ardía polos catro costados, o sr. Oreiro non nos olvidou: -"¿Onde están agora os de Nunca Máis?"-. Foi o seu primer desacougo. Tan alarmado estaba que ata se publicou na prensa.
Gracias sr. Oreiro, non ten de que preocuparse, agora que xa pasou o perigo, informámoslle que todos estamos ben, ningún de nos tivo percance. Culpa nosa que nunca lembramos avisar onde imos e en que andamos. Estábamos con outros veciños no lume, intentando apagalo e tendo conta de que non avanzara. Non sabía de nós, porque prudentemente, nin vostede nin ningún dos seus andaban por alí, non coma nós, que somos uns temerarios.
Temerarios e un pouco anárquicos, todo hai que decilo, porque aparecemos todos no mesmo lugar do lume sin organizarnos para nada, nin chamarnos uns aos outros. O millor e un caso de telepatía colectiva, ou vai ser que todos nós temos as mesmas preocupacións e pensamos o mesmo con respecto a moitas cuestións, cousa que de seguro tamén o inquieta a vostede bastante.
Magoa que a estas alturas creo que xa non imos cambiar. E como Nunca Máis Carnota non aforca os hábitos, vostede terá que andar sempre intranquilo por nós. Sentímosllo ben.