Foto's van Queensland
zaterdag 14 juni 2003
Wallaby-droppings ontwijkend pakken we de tent in. Met afwasborstel reinigen we het accuzuur de auto uit. We huren een kano en gaan twee-en-een-half-uur het kolkende water van Nitmiluk trotseren. In moordend tempo snellen we iedereen voorbij en kunnen we na een uur onze spieren laten rusten op het punt waar Gorge 1 via rapids overgaat in Gorge 2. We laten ons rustig terugzakken terug naar de kano-pier. Als we terugkomen halen we onze spulletjes uit de koelkast op en rijden naar Tennant Creek. Er ligt een dood paard langs de weg. Uiteraard komen we op deze route dus ook weer de (aas-etende) wedge-tail eagles tegen. Het is weer echt 'outback'. We belanden in Daly Waters, een vreemde pub met nog vreemdere bezoekers. De camping heeft geen BBQ, enkel kleine hokjes met douche/toilet. Ach ja. We eten 's avonds wat in de pub (hamburger the lot & steak the lot) terwijl de lokale idioot op een gitaar met een houten huisje op zijn hoofd wat zingt/mompelt. Hij heeft twee kippen geschilderd en noemt ze baby wedge-tail eagles. De pub hangt vol met oude dingen; damesondergoed, nummerplaten, vlaggen, stickers, geld overal vandaan. Ach ja. 's Nachts waait het, waardoor onze tent klappert, wat onze nachtrust niet verbeterd.
De afgelopen nacht was het volle maan, net alsof er een TL buis bopven de tent hing. Het woei ook, en de kleine tent klappert dan behoorlijk. Toch zijn we zondag vroeg opgestaan. Bij het opruimen vond Mariola een grote geelachtige spin op de tent, brrr, handpalmgrootte. Gelukkig durfde Niek hem te verwijderen. Om 8 uur zijn we op weg, het is nog steeds winderig en de lucht toont schapenwolkjes. Echt erg vinden we het niet, zo wordt het niet te warm, en komt de zon de auto niet binnendringen om ons te koken. Bij Three ways lunchen we bammetjes, dit is het afslagpunt voor ons. Rechtdoor is naar Alice Springs, maar daar hebben we geen tijd meer voor. En geen zin, we willen naar Queensland! We tanken een beetje bij, de prijzen liggen hier in de outback nog steeds redelijk hoog, het loopt gaandeweg op van 1 dollar 8 ct naar 1 dollar 15 ct. We hopen maar dat in Queenskland goedkoper wordt. Vandaag rijden we tot net over de grens met Queensland, het plaatsje Coolewah, waar ze bufferoos hebben...kangaroos met buffelhoorns Na het opzetten van het kleine tentje, gaan we douchen en verbazen ons over het luipaard dessin van de douchegordijnen..nog nooit gezien op een camping...Fancy!!
Ons BBQ vlees lijkt niet helemaal fris meer, niet gek gezien het feit dat we al 2 dagen het koelelement niet konden opvriezen, dus we besluiten maar in de roadhouse te gaan eten. En wat een meevaller weer: vanavond een cabaretoptreden. Vier jongens op de fiets, die geld ophalen voor het kankerfonds, middels gratis optredens, waarmee ze op een donatie hopen. Dit soort dingen zijn niet ongeweoon in Australie. In Darwin kwamen we een man tegen die van Alice Springs naar Darwin was gerend, en zo geld ophaalde voor zieke kinderen. Natuurlijk werd hij gesponsord, maar toch, het is 200 km rennen met temperaturen waarvan in Nederland de mussen van het dak vallen. Enfin, een speelde gitaar en zong, een filmde en de twee anderen verzorgedn cabaretoptredens. Het was erg grappig, met de nodige interactie met het publiek, waar wij de enige overseas waren, dus altijd leuk voor grappen, die naverteld vast minder leuk zijn, dus dat zal ik de lezer besparen. Rond een uur of tien was het weer tijd voor de slaapzak, het is weer een winderige nacht, koud ook deze keer.
Als we maandag wakker worden, is de lucht grauw, en na het aankleden vallen er wat druppels. We hebben het record tent afbreken dus weer eens verbroken, om het droog te houden. We hebben geen brood meer, dus een mueslireep en een appel brengen uitkomst. We mochten de koelboxspullen in de ijskast van het restaurant leggen, dus die halen we op en gaan weg. De weg gaat al snel over in een eenbaansweg, met gravel aan weerszijden. Een jeep vind het nodig ons op snelheid in te halen, via de gravelstrook, en het grint spat een ster in de voorruit. We vervloeken het asociale rijgedrag van Australiers weer eens, die lui denken echt dat ze altijd alleen op de weg rijden. OK, je komt niet veel auto's tegen, maar toch. Dan ontdekken we dat het wel erg leeg en overzichtelijk is achter ons...luchtbed vergeten! Dus keren en weer terug. Het luchtbed staat nog onder het afdakje, gelukkig. Als we weer op weg gaan, gaat een polietiewagen ons voor, gevolgd door een zwaailichten wagen en een enorme oversized truck, afgesloten met een zwaailichten wagen. Aangezien we nu allemaal op de eenbaansweg rijden, schiet dat lekker op..NOT...en ondanks het vroege vertrek zijn we pas om 11 uur (Queenslandtijd nu) in Mount Isa. De McDonalds wil ons geen ontbijt meer serveren, dat was tot half elf. Ja, dat krijg je met die tijdverschuivingen, is het later dan je dacht..de benzien is wel stukken goedkoper hier, 82.9 cent. En ze hebben hier weer alles, supermarkten, meerdere benzinestations, een shoppingmall, fastfood ketens. We gaan dus in de mall maar koffie drinken met cheesecake. We vergapen ons aan de K-mart, maar tot onze spijt hebben we niks nodig. Gek he, ben je een tijdje in de outback, kan je weer echt genieten van de luxe stadse gemakken. We kopen wel brood, en gaan weer onderweg, we stoppen niet voor lunch, Niek smeert terwijl Mariola rijdt. Onderweg komen we veel straying stock tegen: koeien op en langs de weg (land is hier zo groot dat ze hekken wat lastig vinden, en de bestuurder vragen rekening te houden met hun vee..). Het eindpunt van vandaag is Richmond, een fossielen stadje. Nee, niet vanwege het hoge aantal bejaarden, maar omdat hier veel fossielen gevonden worden, zelfs prehistorische skeletten. We vinden de stadscamping, een kleintje en hij kost maar 11 dollar. Ze heeft wel een BBQ en geen campkitchen. En nu hebben wij geen vlees... Dus warmen we maaltijdsoep op en eten die met chips en rijstepap toe. Die avond verplaatsen we de tent wel drie keer, omdat het waait en hij flink klappert. Uiteindelijk zetten we hem aan de andere kant van het washok, is eigenlijk niet bedoeld voor tenten, maar hier sta je net uit de wind. Het is toch donker...
We sliepen zo goed, dat we later dan anders wakker werden. Geen haast, vanaf hier naar Townsville is niet zover. We nemen dus de tijd, en rijden op ons gemak. Eind van de dag arriveren we in Townsville, en gaan op zoek naar een camping niet te ver van het centrum. Dat wordt Town & Country, 5 min. rijden van de stad.
