We staan vroeg op en rijden richting Yellowdine, waar we informeren naar de weg naar Hyden. Op onze kaart staan aangegeven dat er vanaf hier een dirtroad recht naar het zuiden loopt, maar het regent vanochtend, dus we willen weten of een 2WD het ook redt. 'You should be allright' zegt ze, verder weet zij er ook niet veel vanaf. Wij maar denken dat hier hordes toeristen de weg komen vragen. We besluiten het erop te wagen, deze weg is 100 km korter dan de highway volgen. De weg bestaat uit grotendeels gravel met stukken geel zand afgewisseld. Als we aankomen in Hyden is ze behoorlijk smerig, modder is overal tegenaan gespat. We kopen een kaartje van zes dollar (is te omzeilen...) en lopen naar Wave Rock. Het is een vreemd verschijnsel, deze rots van tien meter hoog, vijftig meter breed, verschillende verticaal gekleurde strepen, door het mineraal wat in het water zit. (FOTO) Doordat ze ook in de breedte licht gekromd is, is er een goede akoestiek en kun je elkaar prima verstaan, vijftig meter uit elkaar. We lopen richting Hippo's Yawn, een andere rots hier die bijzonder gevormd is. Onderweg komen we vleesetende plantjes tegen. (FOTO) Hippo's Yawn is als de bovenkaak van een nijlpaard, een vreemd gezicht. (FOTO) We snellen terug naar de auto, het is alweer twee uur en we willen nog naar Perth rijden. Dat blijkt nog een hele opgaaf, eerst moet Mariola over 1-baans stukken asfalt rijden (voor verkeer biede richtingen in), dan wisselen we van bestuurder en moet Niek een blaascontrole doen. Gek genoeg willen deze agenten per se zijn Nederlandse rijbewijs zien, internationaal, daar kunnen ze niets mee??? Als we 's avonds Perth binnen rijden zijn we moe. Mariola belt met een paar potentiele onderkomens en uiteindelijk gaan we richting Grand Central. Hoewel ze op het moment eigenlijk geen parkeerplaats hebben, kunnen we ernaast parkeren omdat er gebouwd wordt achter, maar het is weekend. Het is een oud hotel, met oude, authentieke meubels, krakend hout en mooie plafonds. Er hangt een leuke sfeer. We krijgen een leuk kamertje, lopen 's avonds door James street, de uitgaansstraat en eten wat in de foodcourt.
zaterdag 10 mei
's Nachts om vier uur wordt Niek wakker...Jeuk! Enig zoeken onthult de gevreesde bedbugs, deze keer aanzienlijk groter en meer bruin van kleur. Vijf keer knijpen later en bepantserd met DEET kruipen we terug het bed in. Om acht uur staan we op en leggen e.e.a. uit bij de receptie. We verhuizen naar een grotere kamer en krijgen meteen de weekkorting berekend. We lopen de stad in en gaan heerlijk ontbijten op een terrasje met uitzicht op de winkelstraat. Op deze manier moet je wel van Perth houden: spek, eieren, tomaat, toast, mango/jus, cappuchino en dat allemaal in het zonnetje, terwijl op straat muziek wordt gespeeld. Eerst een bandje dat zuid-amerikaanse fluit/gitaar speelt, dan een pianist die zijn piano de straat op rolt. We gaan op zoek naar een leuke spijkerbroek voor Mariola (na een half jaar in een afrits/joggingbroek wil je wel eens normale kleren aan), postkantoor, even mailen. WE halen een heerlijke sap bij Java Juice en krijgen een vitamine shot van 'wheatgrass', errug gezond. Boodschappen gedaan en lekker terug in de backpackers wat lezen met een koffie erbij. 's Avonds eten we lekker pumpkin soup met pie en wandelen we langs de Swan River haven, in de buurt van de Swan Bells. Het is erg rustig, fraai verlicht.
zondag 11 mei
Vandaag is moederdag, we hopen dat onze kaarten op tijd zijn aangekomen... We rijden met de Blue CAT (gratis vervoer in het centrum) naar King's Park. We wandelen door de Botanische tuin, fotograferen regenboog papegaaien. (FOTO) Het zit hier vol met gezinnetjes / families die picknicken en moeder krijgt cadeautjes. Om twee uur gaan we mee met de 'guided bush walk', waarbij West Australische planten getoond en uitgelegd worden. Als we pauze houden komen ringneck parrots, of 'twenty-eights' zoals men ze hier noemt, vanwege het geluid dat ze maken, om ons heen scharrelen. (FOTO) Terug eten we het diner dat we uit Woolworth's hebben gehaald: sla, magnemaaltijd en de heerlijke wijn uit Coonawarra.
maandag 12 mei
We staan om zeven uur op en rijden met de auto naar een wasstraat. Flink wat zeep en verschillende hogedrukspuitspoelingen verder, maar er komt nog steeds zand uit. Dan rijden we naar een garage, we hebben een folder dat zij voor $55 de auto controleren en een eerlijke opsomming van punten zullen maken, met kostenindicatie. We laten Carrie en ons telefoonnummer achter en lopen terug naar de stad. We doen wat boodschappen, betalen de snelheidsboete, gaan naar het informatiecentrum. Dan worden we gebeld door de garage, of we langs kunnen komen zodat ze wat kunnen uitleggen. "Ohnee!", denken we. Hij heeft een lijstje met punten, sommige vrij belangrijk. De kosten van de belangrijke punten lopen tegen de 600 dollar. Tja...liever nu laten repareren dan dat ze uit elkaar valt in 'the middle of...' We kletsen wat na met de garage-eigenaar en sjokken terug naar het hostel. Sla, broodjes en kaas (drie smaken cheddar en boursin!), wijn erbij en smullen maar.
dinsdag 13 mei
We duiken eerst 's ochtends het internetcafe in (Happy Hour) om onze reisverslagen te typen. Dat is toch alweer gauw vier uur p.p. tegen een scherm aan staren! 's Middags belt de garage op dat hij waarschijnlijk een paar dingetjes iets goedkoper kan doen, dat klinkt goed. Hij vraagt of hij dan twee nieuwe banden erop zal zetten (was hoog nodig) en een wheel alignment doen. Vooruit maar. Komt het bedrag weer op $650. We halen alvast bioscoopkaartjes voor vanavond: X-Men2. Onderweg zien we een tentje dat vandaag twee belgische wafels voor de prijs van 1 aanbiedt: smullen! Dinsdag wordt in Australie meestal e.e.a. goedkoper aangeboden. Daarna gaan we naar het West Australia Museum, waar we rondlopen en informatie krijgen over het ontstaan van Perth en omstreken. Aan de overkant is PICA, een 'kunst' expositie van verschillende artiesten. Ene Jan Nelson maakt mooie olieverf schilderijen, meestal portretten. Daarna gaan we naar boven, met verschillende vage exposities. Dit zijn het type exposities waarvan je je afvraagt of er overheidssubsidie voor gegeven wordt... In plaats van het restaurant waar we zouden gaan eten (wat pas om zes uur opent) smullen we een Kebab (2 voor de prijs van 1) Dan gaan we naar de Bios, klaar voor twee uur dazzling FX. Ook in de voorfilmpjes van deze film zien we The Matrix Reloaded stukjes, ziet er veelbelovend uit!
woensdag 14 mei
Vandaag gaan we lekker naar de Perth Zoo. Bij de pier nemen we de ferry, onderweg zien we een aalscholver, een pelikaan en meeuwen rondvliegen of zitten. Aan de overkant is het tien minuutjes lopen. Gelukkig blijkt de YHA kaart hier ook korting op te leveren, het kost nog maar $11 p.p. Perth Zoo heeft het voordeel van Australie: geen ruimtegebrek. Mooie grote ruimtes voor de dieren. Vijf penguins zwemmen er lustig op rond, je kunt ze aanraken, als ze dat niet erg zouden vinden. Bij de reptielen hebben we het geluk dat de slangen buitengewoon actief zijn, dat is wel een keer leuker dan een opgerold kluwen rubber slang te zien. De Recticulated Python is toch indrukwekkend! In het WA Bush gedeelte blijken we de guided walk niet te krijgen (de informatie werd gewijzigd nadat wij binnen waren gekomen), maar in deze dierentuin lopen volop mensen met 'Docent / Perth Zoo Guide' rond, die je alles kunt vragen. Een vrouw die net bij ons staat biedt aan ons dan die walk te geven, erg leuk. Ze is dertig jaar geleden geemigreerd uit Engeland. We krijgen veel uitleg, gelukkig weten we inmiddels al wat. Ze brengt ons naar een Numbat, erg leuk diertje en we zien meer Wallabies (Rock, Agile en Tambin?). Ook legt ze uit hoe je Red Kangaroes en Western Grey Kangaroes uit elkaar moet houden; niet aan hun kleur. De roden zijn grijs en de grijzen zijn rood/bruin, dus dat schiet niet op. Een Red heeft wangzakjes en een witte staart. Een grey heeft altijd een bijna zwarte staart. Eens kijken of dat gaat lukken. Daarna lopen we door de Azie en Afrika delen, tijgers, olifanten, giraffen, neushoorns (met jong), leeuwen, etc. Ze hebben ook veel apen en primaten, buitengewoon grote verzameling Orang Utans. Ze zijn er ook trots op; hun fokprogramma is erg succesvol. We kunnen dat zelf ervaren wanneer een mannetje hardhandig is en het vrouwtje uiteindelijk het allemaal maar laat gebeuren, met d'r hand / poot over haar ogen. Vreemd hoor.
Na een dag lopen snellen we met de gratis bussen de stad door en gaan Carrie ophalen (we werden in de dierentuin gebeld dat ze klaar was). Al met al is de rekening $700 geworden, maar alles lijkt in orde nu. We besluiten morgen dan verder op pad te gaan, richting het noorden, gelijk de proef op de som te nemen. Terug thuis (enig zoeken en klieren voor parkeerplaats) gaan we maar niet tapas eten, maar blijkt een Hungry Jacks ook overheerlijk. We pakken alvast wat spulletjes in en gaan tukken.
