Donderdag gaan we eerst naar het postkantoor, om een pakketje op te halen dat Pascale heeft verstuurd. Daarna naar de immigratie dienst met een ingevuld formulier om Mariola's visum te verlengen (was drie maanden geldig, verloopt 15 juni). Daar horen we dat ze een bankoverzicht wil zien en een vliegticket, wat we niet bij ons hebben, maar dat we het ook via internet kunnen aanvragen, kost hetzelfde, maar dan hoef je niks te laten zien. Nadeel is dat het de laatste keer is dat je kan verlengen. Dat is geen probleem, we vliegen 31 juli door. Daarna snuffelen we rond in een bookexchange, Mariola is door haar boeken heen, maar heeft niet echt een idee wat ze zoekt. Dus gaan we maar lunchen, een luxe belegd broodje en een milkshake, en dan maken we het pakje open. Helemaal blij zijn we met het cassettebandje Doemaar en Blof (die drie van ons zijn we zat), de thee, drop, foto's van Pascale en Noa en een Viva. We gaan nogmaals naar de I maar nu voor info over Kakadu en bezienswaardigheden als we vanuit Kakadu vertrekken naar het zuiden en dan naar Queensland. Mariola is niet helemaal lekker, duizelig, kan de warmte zijn of het indonesische eten van gisteren... dus we lopen terug naar het hostel en liggen de rest van de middag op bed met de airco aan te lezen. Rond een uur of vier rijden we naar Mindil Beach, daar is een wekelijkse lokale nightmarket. En die is erg leuk, we eten er kebab en Hollandse poffertjes (naar Hollands recept, maar de eigenaren waren Australisch). Als we op het strand gaan zitten met het eten, merken we dat het gaandeweg drukker wordt op het strand, mensen met stoeltjes, eten en bier. en camera's. Wat blijkt, ze komen naar de zonsondergang kijken. Eerst vinden we dit tafereel erg grappig, en overdreven, tot de zon ondergaat, wat inderdaad een spectaculair gezicht is, omdat je de zon in kan kijken als hij zakt, en hij lijkt dan heel dichtbij. Het zal er op de foto vast niet zo uit zien zoals we het nu ervaren. Nu het donker is, gaan de lichtjes aan, bands treden op, vuur acrobatiek, Whippy Mick slaat er op los met zijn zwepen, en Mariola laat een henna tattoo zetten. aboriginals mengen zich en dansen mee tijdens een didgeridoo concert. We eten nog een chocogedoopte banaan, en gaan naar huis.
Vrijdag is wasdag, en de auto moet naar de garage voor een servicebeurt. We lunchen in de stad, en hebben tijd over, maar we zijn te laat voor de middagfilm, en hebben het schrift niet bij ons om het verslag op internet bij te werken. Het is veel te heet om rond te hangen, dus we lopen terug. Om 15 uur gaan we de auto halen, kostte 100 dollar en rijden naar een duikzaak op de pier. Wegens de enorme getijden verschillen hier van wel 10 meter, wordt er niet regelmatig gedoken. De duik die wij wilden maken kan pas woensdag georganiseerd worden. Maar zolang blijven we hier niet. Jammer dan. Op naar een auto wasserij, want Carry kan wel weer een wasbeurt gebruiken. Er komt water uit het waspistool, dus met de afwasborstel en gratis water doen we een voorwas op ons gemak. Vooral in het rooster zit een insectenkerkhof, wat je hier allemaal oppikt als je rijdt zeg! Daarna spuiten we haar hogedruk af en stofzuigen het interieur een beetje. De klok tikt en de maag rammelt dus op de treugweg stoppen we bij Red Rooster voor een kipburger met cola en frietjes. Als we terug zijn, zien we allemaal zwarte roet vlokken uit de lucht neerkomen...we hebben net de auto gewassen! Er blijkt ergens een enorme bushfire te zijn en de wind blaast de stof naar de stad. 's Avonds werken we email en de bankzaken bij, voor 4 dollar internet per uur, het goedkoopste wat we konden vinden.
Zaterdag vervolgen we de internetsessie, Niek waar je digitale foto's kan uploaden en Mariola waar je gewoon goedkoop kan tikken. Omdat de tussenliggende afstanden en tijden groter zijn, is er erg veel te typen. Maar het is er tenminste koel. Tussenmiddag lunchen we fruit en wafels in de tuin van het hostel en duiken in de spa en lezen en kletsen met een ander stel. Van hun horen we dat er dit weekend een Grieks festival op de Esplanade is. Dat klinkt goed, en daar gaan we dus heen. Griekse muziek en dansoptredens, Griekse hapjes en retsina. Dat wordt een gezellige avond! We hebben nog een chat afspraak met familie thuis dus moeten we de Griekse gezelligheid verlaten voor huiselijke gezelligheid. Helaas wordt het internet zonder aankondiging uitgezet, zodat het contact met thuis bruut wordt verbroken. Dat is een minder leuk besluit van de avond.
Zondag gaan we naar het museum, en bekijken we de aboriginal art van de aboriginals uit NT. Er is ook een tentoonstelling over de orkaan Tracy en de gevolgen van haar razende verwoesting met foto's en een kamer waarin je het geluid van een orkaan kan horen alsof je in een schuilkelder zit. Dan is er een zaal met uitleg over de wet en de dry, de twee seizoenen in het Noorden, hoe het landschap verandert en welke dieren er leven. En niet te vergeten, Sweety, een opgezette zoutwater krokodil van ruim 4 meter, die ze gevangen hebben omdat hij boten lastigviel. Die middag gaan we verder met entertainment: we zien de film Whalerider (als vooruitblik op onze trip naar Nieuw Zeeland ;-)) een mooie en ontroerende film, een aanrader vinden we wel. Vanuit de geaircoolde bios is de stap naar buiten wel groot... op weg naar de supermarkt wordt Niek aangesproken door een dronken aboriginal die geld wil. Dat geven we niet en lopen door, inkopen doen voor ons verblijf in Kakadu. 's Avonds eten we voor vijf dollar en gratis drinken in Globetrotter en vervolgen de chat van gisterenavond. Vanavond bijtijds naar bed, morgen een lange dag.
