Maandag 6 juni
Heb vandaag toch nog maar alles opgestuurd van mijn dagboekje, dus weet niet meer precies wat ik wel en wat ik niet heb opgeschreven. Volgens mij heb ik nog geschreven dat ik tijdens het eten al bijna in slaap viel. Vroeg naar bed gegaan en heerlijk geslapen. De wekker stond op 6.15uur want we hadden om 7 uur met Cisco afgesproken die wel op de grond in de volle herberg van ferreiros had geslapen. Ik had gevraagd of ze het toetje van het avondeten wilden inpakken voor me (tarta de santiago) want dat kon ik niet meer op en dat was vanmorgen mijn eerste ontbijt. Kwart voor 7 begonnen met loepn en om half 7 's avonds eindelijk een bed gevonden. Een veeeel te lange dag. We wilden eerst stoppen bij 21 km omdat we de afgelopen dagen al flinke dagen hadden gemaakt in de hitte. Maar de herberg was vol, dan maar 4km verder.. hmm.. ook al vol, nog eens 3 km verder dan.. shit ook al vol, toen kwamen er een aantal kleine herbergjes met maar 18 of 20 plaatsen en zelfs een met 8 plaatsen, maar die waren allemaal helemaal vol. Moest toen doorlopen naar Palas del Rei, ondertussen waren dat wel al 36kms en vele uren verder. Maar ook in Palas del Rei was de herberg vol en zelfs op de grond lag het al vol en lieten ze geen mensen meer toe. Hostal dan maar, zoeken in de miammiam-dodo en we hadden geluk, in een jeugdherberg hadden ze nog wel een driepersoonskamer. Maar dat was wel weer een kilometer teruglopen! Ik was echt helemaal kapot. Dit is echt zo jammer. Er komen 3 camino's samen en in Sarria beginnen veel spanjaarden die alleen de laatste 100km lopen en er zijn gewoon te weinig bedden en herbergen, en dan is het nog niet eens zomer!
Gelukkig was het een mooie herberg waar we terechtkwamen, met een eigen badkamer en "echte" handdoeken, je zou aan die luxe gewend kunnen raken. Eerst nog douchen en kleren wassen (die natuurlijk niet meer droog werden omdat het al veel te laat was) Om kwart voor 9 konden we pas terecht om te eten en het was 10 uur voordat we klaar waren, zat weer bijna te knikkebollen tijdens het eten (lekker gezellig gezelschap ben ik he haha)
Maar.. ik heb weer heerlijk geslapen (vind je het gek na zo'n dag?!)
Ik had Sandro een paar keer behandeld met energie omdat hij een ontsteking had in zijn been en in ruil daarvoor had hij een voetmassage beloofd en die kreeg ik gisterenavond. Nou dat was heerlijk voor mijn voeten. Nog steeds een dikke enkel en de blaren blijven ook nog komen. Vanmorgen om half 7 opgestaan (door de wekker! Geen vertrekkende pelgrims om 5 uur vanmorgen!) en om kwart over 7 waren we op pad. Gelukkig stond er veel wind, want het was alweer vroeg warm. Ik had Monique gevraagd me te behandelen op afstand, voor mijn dikke enkel en omdat ik het gisteren na die vermoeiende dag ijs-, en ijskoud had, wat voor mij een teken is dat mijn schildklier weer opspeelt. Toen ik vanmorgen opstond voelde ik me een heel stuk beter dan ik had gedacht dat ik me zou voelen (volg je nog.. ?? haha)
Was vol energie en Cisco en Sandro vroegen zich af wat ik had gegeten gisteren.
Het was een heel mooi stuk vandaag, maar wel met veel klimmen en dalen. Halverwege kwamen we bij een kerkje, waar de dominee in de deur stond en hij vroeg ons binnen. We hadden net pauze gehad en wilden eerst niet weer stoppen, maar hij drong zo aan, dat we toch maar even gingen kijken. Hij was duidelijk trots op zijn kerk. Toen we binnenkwamen hing er een heel mooi Jezusbeeld en hij vertelde dat het een uniek beeld was, waarbij Jezus maar met een hand aan het kruis vastzat en zijn andere hand wees naar de aarde. Dit was de connectie tussen hemel en aarde, met Jezus als bemiddelaar zeg maar. Daarna vertelde hij vol vuur dat het geen toeval was dat dit beeld hier midden in de camino stond. Want we zijn tenslotte toch allemaal pelgrims op zoek naar iets meer..
Bij het koffiedrinken en ontbijten kwamen Ronald en Annie opeens aanlopen (de twee nederlanders voor wie ik in Terradillos de los Templarios een bed had gereserveerd) en het was heel leuk om ze weer te zien, want ik dacht dat die een eind achter me waren.
Cisco en Sandro liepen op een gegeven moment zo snel en ik had zo'n last van mijn voet dat ik ze niet meer bij kon houden en ik werd gewoon boos op mezelf dat ik dat toch maar bleef proberen, omdat ik het rot vond dat ze door mij langzamer moesten. Dus ik zei tegen ze: "Loop alsjeblieft door en reserveer maar een bed voor me als dat kan, zie jullie later wel". Daarna ben ik even gaan zitten en wie kwam daar aanlopen? Toni (Salvador liep een klein stukje achter) en ik dacht dat die dus al een heel eind voor me uit liepen. Ook dat is de camino.
Op een gegeven moment liep ik heel langzaam bergop (bergop vind ik al niet zo leuk en dan nog met een voet vol blaren blugh) en werd ik ingehaald door een groep spanjaarden zonder rugzakken, zonder zelfs maar een flesje water en ik hoorde ze zeggen dat ze in dezelfde herberg wilden stoppen als ik. En opeens had ik zoiets van: No way, dat zij in MIJN bed slapen vannacht!! Opeens had ik het gevoel alsof ik vleugels kreeg en ik begon steeds sneller te lopen, zelfs bergop. Begon weer dat rotliedje te zingen dat al dagen in mijn hoofd zat, 99 bottles of beer en ik ging echt als een speer, steeds sneller. Ik zag die jonge spanjaarden, zonder rugzak naar me kijken: waar is die nou mee bezig?? Haha..
Een eind verder zag ik Sandro en Cisco zitten, die zaten op me te wachten en hadden net hun schoenen uit gedaan maar ik sjeesde voorbij: "Not stopping, not stopping!! ga net lekker!" en zoef weg was ik. Later vertelden ze me dat ze dachten lang op me te moeten wachten toen ik opeens die berg af kwam denderen met een groep drukke spanjaarden achter me aan. Ze hadden snel hun schoenen weer aangedaan om me weer in te halen, maar ik liep zo snel dat ze dat niet lukte!
De laatste vier kilometer heb ik als een gek gelopen. Twee keer het hele liedje 99bottles tot 0 uitgezongen en daarbij nog wat coupletten van "een potje met vet". Bij de herberg eerst maar mijn schoenen uitgedaan. Nou dat zag er nu echt niet meer uit. Blaar over blaar over blaar..
