Pakistan, dag 5
Dag 5
Hoi! Tis 25/12, kertmis! :) Hier is er toevallig ook op deze dag een nationale
feestdag, iedereen is vrij. Vandaag heeft een of andere man Pakistan opgericht
ofzo. Het is nu 5 uur ‘s middags. Jemig, ik lig hier op bed, Skander
ook, en poepo Iqbal zat even hier op bed en Skander praat gewoon urdu met
haar! Ik sta toch echt telkens weer versteld van Skan. Hij begrijpt gewoon
(bijna) alles en praat gewoon urdu. Hij neemt ook gewoon de telefoon op enzo.
Maargoed. Vandaag gingen we naar het fort van Lahore, en een hele grote en
prachtige moskee, daarnaast. Dat fort was echt héél groot. Farooq
vertelde wat dingen erover, over de koningen vroeger en danseressen die voor
de koning dansten. Op veel plaatsen is het hetzelfde gebouwd. De moskee vond
ik echt prachtig! Die is echt héél mooi, echt. En groot. Toen
we d’rin gingen, moest je je schoenen uit doen en ik m’n debutta
over m’n haar. Ik vond ‘t echt prachtig, die moskee. Eén
fotorolletje is trouwens al op vandaag. We gingen weer met de riksja, Farooq,
Skander en ik achterin. Dat is echt proppen, maar ik vind ‘t wel echt
geweldig om in zo’n riksja te zitten. Ik ga d’r weer van door,
jursee kopen. Doeg!
We gaan toch niet, chachee kan niet mee, want Rimsjah is een beetje ziek.
Toen we in de riksja zaten, vroeg ik me net af of er niet veel ongelukken
zouden gebeuren met dit verkeer, en toen reden we echt gewoon recht op een
auto af. Op ‘t laatste moment nog draaien. Onze riksja raakte de lamp
van die auto. Die is er waarschijnlijk af gevallen. En even later reden we
bijna tegen een paar koeien/stieren/buffels (wat ‘t ook zijn...) op.
Tis wat. Verder is het gewoon erg leuk om ‘t leven buiten te zien. Het
is trouwens echt warm hier, Skander zei dat ‘t ook kouder wordt, maar
het is echt warm vergeleken met Nederland. Het is ongeveer 20 - 25 graden
denk ik. Echt lekker dus... Buiten zag ik markten, heel veel mensen die van
alles verkopen. Véél fruit, en groenten. Ik vind het wel echt
eng en gevaarlijk buiten. Als je in de riksja zit, zie je bijvoorbeeld een
oude vrouw, of kleine kinderen, die dan midden op de weg staan, bezig over
te steken. En nog zo rustig ook. Echt ongelovelijk. Ik zou ‘t niet durven
om in m’n eentje over te steken. De lucht is wel ongelooflijk vies,
ik doe vaak m’n debutta voor m’n neus en mond. En er is echt veel
lawaai. In de riksja hoor je de eigen motor heel hard, die van anderen hoor
je dan ook. Héél veel getoeter en andere rare geluiden die als
toeter dienen. Gezang van de moskee. Geroep, geschreeuw, gepraat. Echt een
drukte is het.
Vandaag heb ik een sjalwar chemiz van chachee Gurria aan. Hij is heel mooi.
Ook een vest van chachee, een jursee. Chachee had me gister ook armbanden
om gedaan. Ik begrijp nu niet meer hoe ze ze omgekregen heeft.. Ze had wel
veel handcrème ofzo gebruikt. Volgens mij krijg ik ze niet meer af...
:D Bij Lahore-fort hebben we ook wat souveniertjes en kaartjes gekocht. Een
heel mooi schaaltje voor mam en nog wat dingen, moet nog maar even kijken
wat voor wie.. Ook iets voor in Skanders huis. Echt leuk, vind ik. Die vliegtuigdingetjes,
die Dries gekregen had op Schiphol, heb ik vandaag aan Maneeb gegeven, en
samen met hem en Skan ze in elkaar gezet, voor zover dat lukte.. Maneeb vond
‘t wel leuk. Dit bed is wel hard. M’n rug, m’n stuitje en
m’n zij-en doen best wel erg pijn. ‘t Deed in Nederland al pijn..
Maar dat komt wel goed. Ik ben echt blij bij Skander te zijn. Maneeb vind
ik echt een leuk jongetje. Hij noemt me Babra-baji, of andersom. Baji betekent
zus, bai betekent broer. Het voelt wel fijn als hij dat zegt... :)
Het is echt gezellig, zo iedereen samen, gewoon samen allemaal in hetzelfde
huis. Soms vraag ik me af ‘waarom kan dat niet bij ons zo?’ Misschien
een stomme vraag. Maarja, waarom zou het eigenlijk ook niet kunnen. We zijn
allemaal mensen en familie van elkaar. Dan zouden we toch gewoon samen moeten
kunnen leven... Maargoed. Wat dat betreft is ‘t eigenlijk wel goed geregeld.
Je blijft gewoon, met je kinderen thuis wonen. Maar als vrouw moet je natuurlijk
als je getrouwd bent bij de famlie van je man gaan wonen. Dat zou ik dan niet
willen. Nouja, ik weet sowieso niet of ik dat wel zou willen hoor. Alleen
met je man en kinderen wonen is natuurlijk ook wel fijn... Maargoed.
De zusjes van papa lijken echt heel erg op elkaar. Ik vind het nog steeds
moeilijk ze uit elkaar te houden. Poepo Achter is de jongste, dat kan ik zien,
en poepo Nisreeth is denk ik de oudste, want die heeft geloof ik de meeste
grijze haren... Poepo Iqbal is de ander dus... :D Iedereen volgt hier een
bepaalde dramaserie, net zoiets als GTST in Nederland, en ik kijk soms ook
mee. Echt grappig, lijkt zó overdreven allemaal, maar dat zullen zij
ook wel denken van GTST. Straks raak ik er misschien wel verslaafd aan, ik
begin het al te volgen... haha. In de winkels trouwens is het, zoals Skander
al zei, zo dat er eerst een tijd onderhandeld wordt over de prijs. Wel grappig
om mee te maken. Als je een keer wilt shoppen, moet je alleen dus wel goed
kunnen onderhandelen. Ik zou ‘t echt niet kunnen... haha. Net als in
het verkeer.. Dat zou ik niet overleven. Als het verkeer in andere landen
ook zo is als hier, dan is het niet zo gek nee als toeristen op ‘t fietspad
lopen i.p.v. het voetpad, hier heb je dat helemaal niet.
Skander had een dvd-speler meegenomen voor hier, eigenlijk voor Zafar, maar
nu staat ie hier. Ook een hoop dvd’s gekocht, heel goedkoop hier. Eentje
met clips en liedjes van Kishore Kumar en Lata. Sommige liedjes ken ik nog
van die we thuis hebben. Speciaal deze muziek, die vroeger veel thuis gedraaid
werd, doet me gewoon echt veel. Ik was een clip ervan aan ‘t kijken
en ik kreeg gewoon tranen in m’n ogen van de muziek.
Poepo gaf net 2 sjalwar chemiz, voor mij gemaakt dus de afgelopen dagen. Eentje
zit goed, een paarse, heel mooi. Die andere is ook een lekkere warme bruine
stof, maar bij m’n armen zit hij te strak. Ik vind het zo lief van ze,
dat ze ‘t voor mij maken allemaal... Ik ga weer. Doegg!
Morgenochtend gaan we naar papa. Ik ben best zenuwachtig. Ik vraag me af welke
stof voor sjalwar chemiz papa heeft uitgezocht voor mij... Morgen doe ik de
paarse nieuwe sjalwar chemiz aan. Misschien heeft papa die voor mij gekocht.
Het is 11 uur ‘s avonds nu. 7 Uur in Nederland. Zijn ze waarschijnlijk
nu aan het kerstdineren.. Hier op tv, pakistaanse, of indiase, zender zijn
er reclames over kerst, en zie je de kerstman ook. Er zijn in Lahore ook Pakistaanse
christenen die dus ook kerst vieren. Vreemd; Pakistaanse christenen, ik wist
niet dat die bestonden. Het eten hier is echt super. Wel heet soms, maar echt
heerlijk. Ik wil ook zo leren koken. We eten nooit samen. Een paar mensen
eten samen, op een bed zittend, of op een soort hele lage krukjes met ook
een krukje voor het eten, en dan gewoon ergens in het huis, in de woonkamer
bijvoorbeeld, of in de keuken, maakt niet uit waar. ‘s Ochtends om iets
van 9 uur, of naja, dat is verschillend, eet ik dus roti met stroop. ‘s
Middags om iets van 2of 3 uur ofzo denk ik eten we dan meestal warm en ‘s
avonds om 9 uur ongeveer of later nog een keer. Ik probeer niet te veel te
eten. Ik ben het ook echt niet gewend. Normaal eet ik eigenlijk alleen ‘s
ochtends een beetje en ‘s avonds. Vergelijken met de mensen hier eet
ik dus eigenlijk best weing. Die sjalwar chemiz hè, dat heb ik dus
even verkeerd begrepen (ik vroeg ‘t net even aan Skander). De stof ervoor
wordt gekocht en dan wordt het naar een speciale maker gebracht. Dus poepo’s
hebben ‘t niet zelf gemaakt ofzo. Ik dacht ook al... haha. Wat ben ik
weer slim.. Maargoed, het wordt alweer laat. Tot de volgende keer!
