LOVE IS LIKE BASKETBALL PLAYED BY TWO PERSONS
Dapat give and take ang laro. Syempre, one will always win,
one will always lose. Ganon din naman sa love di ba?
laging merong nagmamahal ng higit sa isa at yung isa laging humahabol.
Minsan may fouls. Kasi minsan nagkakasakitan na.
No relationship is perfect kaya allowed ka hanggang 6 fouls.
Kaso pag fouled out ka na, kelangan mo ng humanap ng ibang kalaro.
Masyado mo kasing 'hinaharass' yung kalaro mo.
Ganun nga siguro talaga... pag naghahanap ka naman ng isang kalaro
na ayaw makipaglaro sa yo, para kang nagmamahal sa isang
tao na di ka mahal. Pag meron naman dyan na isinasali ka sa laro
na ayaw mo, para kang hinahabol ng isang tao na di mo naman mahal.
Pero di ba mas mahirap pag pareho
niyong gustong maglaro kaso di
na pwede kasi yung isa sa inyo eh may
kalaro na o kaya pareho kayong may kalaro na!
hay nako eh sino ba yung referee? ahh..
yung mga kaibigan mo na minsan pilit na pinaghihiwalay kayo.
Swerte mo kapag kakampi mo yung referee. Kasi di ka niya tatawagan
ng fouls. Kaso yung kalaro mo naman hurting inside na eh di mo pa
alam. Ang hirap intindihin no? complicated.. para nga talagang love.
parang BASKETBALL. Pero siguro dapat natin tandaan..
Wag na wag lilipat sa ibang court kapag may kalaro ka
pa sa court mo. Mahirap mag double play.
Isa lang ang katawan mo, mahirap maglaro sa dalawang court.
Dapat stick to one ka lang. Oh di ba, mas maayos ang game.
Hay kelan kaya ako makakahanap ng kalaro na di ako iiwan sa court ko?
1
2
3
4
home|
profiles|
gallery|
lyrics|
footprints|
love story|
message|
guestbook|