| Zaterdag 2 juli, Omdat ik de vorige keer baalde dat we niet naar de watervallen gingen, besloot ik Kristiaan enthousiast te maken om mee te gaan. Dat was niet zo moeilijk en ook Lynette was er direct voor te vinden. Andere mensen waren niet te overtuigen, dus we gaan met z'n 3-en. Eindelijk kan onze auto getest worden. Het vertrekken heeft wat voeten in de aarde, maar tegen 10 uur rijden we. |
| Elk River |
| Links: |
| Enter a photo caption here. Just double click. |
| Achter de tralies |
| Lynette vertelt dat ze in Bovill een klein gevangenisje hebben en dat we dat moeten zien. De gevangenis is open en we nemen een paar foto's van ons achter de tralies. Het dorp heeft zo'n 100 inwoners, maar er is natuurlijk wel een kroeg/ cafe. Binnen zitten 5 mannen bier te drinken. Het is 11 uur 's ochtends en niemand zegt iets. Iedereen staart naar de tv, waar een of andere motorrace voor is. De vrouw achter de bar is, denk ik, onder in de dertig, maar ze heeft nog maar een tand. Kristiaan moet zelf zijn koffie inschenken en mijn cola wordt ergens uit de kelder gehaald. Iedereen zwijgt en kijkt lamlendig voor zich uit. Het geheel is wat deprimerend. We rijden door naar Elk River. De wandeling naar de watervallen is mooi. De watervallen zelf vallen een beetje tegen. Ze zijn mooi, maar erg ver weg. Omdat iedereen een vrij weekend heeft, is het er behoorlijk druk, tenminste voor Idaho dan. Vergeleken met een bos in Nederland op zondagmiddag is er bijna niemand. Er zijn drie watervallen en bij alle drie zitten we een tijdje en praten we wat en maken we de nodige foto's. Na de wandeling gaan we naar het meer, waar ik gevist heb. Kristiaan |
| gaat zwemmen, maar ik vind het te koud. 's Avonds is er vuurwerk en we besluiten om nog even te blijven. We halen wat te eten in een cafeetje. We zijn net op tijd, want na ons wordt het gigantisch druk. Het toetje is superlekker; warme Huckelberry taart met ijs, jammie! We slenteren wat door het dorpje en iedereen waarschuwt ons voor de terug rit |
| naar Moscow. Er komen nogal wat Elk en Elanden voor in het gebied en een aanrijding met zo'n dier overleef je niet. Lekker bemoedigend. Het vuurwerk valt wat tegen. Het is leuk, maar niet spectaculair. Lynette is enthousiast, maar Kristiaan vond het ook wat tegen vallen. |
| De terugrit valt erg mee. We zijn niet de enige die richting Moscow gaan. Een lange rij auto's gaat die kant op. We rijden ergens in het midden en zien geen Elk of Eland, behalve de lichtjes zien we helemaal niets. Het is pikkedonker. Tegen middernacht zijn we terug in Moscow. We zetten Lynette af, we drinken wat en gan dan slapen. Het was een leuke dag! |
 |