| In de wolken |
| Marcy heeft bezoek van haar vader en haar zusje. Ze zijn uit Oregon over gekomen voor het weekend van de 4th of July. Haar vader heeft een eigen vliegtuigje en is daarmee overgevlogen. Haar vader nodigt ons uit voor een vluchtje. Zo'n uitnodiging kunnen we natuurlijk niet afslaan!!! |
| Links: |
 |
| Gisteravond hebben we kennis gemaakt met Dan en Sarah. De vader en het zusje van Marcy. In ruil voor een biertje neemt hij ons vanochtend uit vliegen.... een goede deal, lijkt mij! We vertrekken van het vliegveld Pullman-Moscow. Het is een klein vliegveld, met maar een landingsbaan en er vliegen alleen maar kleine vliegtuigen (max. 16 personen) op. Voordat we de lucht in kunnen, controleert Dan eerst het vliegtuig. Alles is goed en we kunnen vertrekken. Kristiaan en ik tossen om wie er voor in mag zitten. Ik win, dus ik mag voorin!!! De start gaat zonder problemen en voordat we er erg in hebben, zijn we al boven Moscow. We vliegen over de campus en op verzoek vliegen we ook langs ons huis. Het ziet er allemaal wat onwerkelijk uit. Het lijken wel poppenhuizen en speelgoed-autootjes. We vliegen richting Moscow Mountain. In de verte zien we het dal van de Snake river liggen. Onder ons liggen de "gently roiling hills". We vliegen over het veldwerk gebied en we kunnen zien waar de bodems ondiep zijn, omdat daar het gewas minder goed op groeit. Dan zegt Dan tegen me dat ik de knuppel voor mij moet pakken. Ik moet hem aantrekken, induwen, naar links en naar rechts bewegen. Dan laat Dan zijn knuppel los en vlieg ik!!! Wauw!! We vliegen verder en het is een ongeloofelijk gevoel van vrijheid. Met de auto of een boot ben je gebonden aan de weg of aan het water, maar ik kan nu alle kanten uit die ik maar wil. Nou ja, bijna alle kanten dan, te ver naar beneden of te ver omhoog levert wel problemen op. Als ik het sturen een beetje door heb, laat Dan ook de voetpedalen los en vlieg ik helemaal alleen! Super! Na een tijdje gaan we terug naar Pullman-Moscow en neemt Dan "het roer" weer over. Hij maakt nog even een achtbaan-bochtje en met veel moeite houd ik het ontbijt binnen. Dan zet hij de landing in en schommelt het vliegtuig alle kanten uit. Niet dat het eng is, maar ik word behoorlijk luchtziek. Terug op de grond voelen mijn benen een beetje week aan, maar dat komt natuurlijk ook wel door de geweldig ervaring. De rest van de dag gaat de familie andere dingen doen en vermaken Kristiaan en ik ons thuis. 's Avonds trakteert Dan ons ook nog op een "concert". Het enige wat ontbreekt is een kampvuur. De gitaarmuziek en de verhalen zijn al aanwezig. |
| Moscow, zondag 3 juli |
 |
|
|
 |
|
 |
| Dan, Kristiaan en ik voor Casper, het vriendelijke spookje/ vliegtuigje |