โครงสร้าง ของไดเร็คทอรีใน NetWare พอจะเปรียบเทียบได้กับการเก็บเอกสารทั่วไปนั่นเอง โดยตัวฮาร์ดดิสก์ของเซอร์เวอร์เปรียบเทียบเหมือนตู้เก็บเอกสารที่แต่ละตู้แบ่งออกเป็นหลายลิ้นชัก แต่ละลิ้นชักคือส่วนที่แบ่งเป็น Volume ภายในลิ้นชักเป็นที่เก็บแฟ้มหลักของเรื่องต่าง ๆ เปรียบได้กับส่วนของไดเร็คทอรี และในแฟ้มหลักก็มีแฟ้มย่อยรวมอยู่ด้วยกัน ซึ่งก็คือไดเร็คทอรีย่อยนั่นเอง ในแต่ละแฟ้มย่อยจะเป็นที่เก็บเอกสารต่าง ๆ เอาไว้ เปรียบเทียบได้กับไฟล์ต่าง ๆ ที่เก็บอยู่ในไดเร็คทอรีย่อย
จะเห็นได้ว่าความหมายของ Volume เปรียบได้กับไดรว์ที่ผู้ใช้ต่าง ๆ สามารถอ้างถึงได้ ในบางครั้งที่เราต้องการให้ขนาดของ Volume ใหญ่กว่าความจุของฮาร์ดดิสก์หนึ่งตัวก็สามารถกำหนดใน NetWare ได้กำหนดว่าใน Volume หนึ่งจะมีได้ไม่เกิน 32 Segments
การเรียกใช้ข้อมูลที่อยู่ในไฟล์ใด ๆ ของระบบเน็ตเวิร์ก เราจำเป็นต้องระบุเส้นทาง (Path) และชื่อไฟล์ที่ถูกต้องให้ครบจึงจะสามารถเรียกใช้ไฟล์นั้น ๆ ได้ เหมือนกับการเรียกใช้ไฟล์ในฮาร์ดดิสก์ของ DOS นั่นเอง ระบบปฏิบัติการจะวิ่งหาไฟล์ไปตามเส้นทางที่เรากำหนดบนโครงสร้างไดเร็คทอรีจนกระทั่งพบไฟล์ที่ต้องการ
จะเห็นว่าการเรียกใช้ไฟล์ที่อยู่ไดเร็คทอรีย่อยอื่น ๆ ของเน็ตเวิร์ก จะไม่สะดวกเนื่องจากต้องกำหนดชื่อไดเร็คทอรี และไดเร็คทอรีย่อยให้ครบ ซึ่งบางครั้งมีความยาวหลายสิบตัวอักษร ยากแก่การจดจำ ทั้งยังอาจคีย์ผิดอีกด้วย NetWare จึงได้เพิ่มฟังก์ชันการทำงานที่เรียกว่า Drive Mappings ขึ้น เพื่อช่วยให้ผู้ใช้สามารถกำหนดชื่อไดรว์เอาไว้เรียกใช้งานแทนเส้นทาง (Path) ของไดเร็คทอรีที่ยาว ๆ เหล่านั้น
-------------------------------------------------------