 |
 |
| werken in Sydney I |
| 19 maart 2002 pffffffffff wat is het warm!!!!! Haaai, Al weer bijna een week in Sydney en het is bijna niet te geloven dat het maart is, het is hier nog niet kouder geweest dan dertig graden en je zweet je kapot heel de dag, maar je hoort mij niet klagen hoor!!!!Ik zou hele dagen aan het strand of in een van de parken kunnen liggen, maar ja dat heb ik mijzelf min of meer verboden totdat ik een baantje hebt gevonden. Want ik merk wel dat als je in Sydney terugkomt dat je heel erg snel weer in het uitslaap-bier-gelduitgeef-ritme zit. De eerste paar dagen mocht ik van mijzelf nog een beetje bijkomen en afgelopen zondag was het hier St. Patricksday. Nu valt dit nog het meeste te vergelijken met carnaval in Nederland. Iedereen verkleedt zich in het groen (het is een echt Iers feest) en kijkt naar de optocht en drinkt veel bier.... en drinkt veel bier. De optocht was best grappig en alle Ierse bandjes waren onwijs goed en het bier smaakte goed. Ik was in het internetcafe een Canadese tegen gekomen die weer een heleboel Ieren kende, dus daarmee hebben we het erg naar ons zin gehad. Gisteren vond ik het toch wel tijd worden om dan maar op zoek te gaan naar een baantje. Ik wil eigenlijk voor een langere tijd gaan werken, twee of drie maanden om genoeg geld te sparen om de daarop volgende twee maanden rond te gaan reizen door Australie. Ik ben ook niet de makkelijkste want ik heb weinig zin om bijvoorbeeld een paar maanden aan een telefoon te gaan hangen om dingen te verkopen (is trouwens op commissiebasis, dus je moet heel goed kunnen kletsen wil je daar goed geld in maken) en dat fruit plukken is wel leuk voor een maandje maar dan heb je het ook wel gezien. Dus het leek me wel wat om een cursus te gaan doen in Brisbane om te leren werken op een farm (tractor rijden, paard rijden, hekken repareren etc) dat leek me wel wat! Dus ik naar het council (een office in Sydney dat je helpt met van alles en nog wat) om maar een te gaan bellen. Na mijn telefoontje komt er een medewerkster naar mij toe om mij te melden dat je mee heeft zitten luisteren met mijn telefoongesprek (wie doet dat niet :-) en dat ze een Nederlands meisje kent die bij een paardenstal voor racepaarden werkt en wat voor een: die van Gai Waterhouse. Nu zegt mij dat helemaal nix en jullie vast ook niet, maar het schijnt dat ze een van de drie beste van australie is. Dus informatie gevraagd aan dat Nederlandse meisje en vanmorgen op sollicitatie. En ja hoor maaike heeft een baan, verdient heel goed, maar dat mag ook wel als je naar de uren kijkt. Maandag tot zaterdag van 3 uur 's nachts tot half 9 's ochtends en 's middags van 12 tot 3 uur. Ik moet geloof ik stallen uitmesten, paarden rijden en rondlopen. Ik heb een kamer bij de stal voor 25 dollar per week, wat weer eens wat anders is dan 22 dollar (27 gulden en weet ik het hoeveel euro's) is. Morgen verhuis ik, want het is twintig minuten met de bus uit het centrum vandaan. Donderdag begin ik, ben erg benieuwd!!! groetjes Maaike |
| 23 maart 2002 Hallo Allemaal, Ja het werkende leven is weer begonnen hoor!!!!!!! Vorige week woensdag ben ik verhuisd naar mijn nieuwe kamer. Ik deel mijn kamer met een Zweeds meisje wat daar ook werkt. Nu delen we niet alleen de kamer samen, nee, ook de kakkerlakken in de keuken, badkamer en onze kamer. Vanochtend heb ik ontdekt dat we ook regelmatig bezoek krijgen van muizen, toen ik mijn aange-knabbelde brood terugvond op onze kamer. Tja ik word nog eens een echt dierenliefhebber!! De kakkerlakken valt nog over heen te komen, want die zie je overdag niet (doe vooral niet 's nachts als je naar de wc gaat het licht aan de keuken.......) Maar goed dat over mijn slaapplek. Aan de werktijden moet ik nog wel even flink wennen. Ik heb ontdekt dat ik twee middagen in de week vrij heb, dus dan kan ik lekker bijkomen of andere leuke dingen doen (zoals naar het prachtige strand van Coogi gaan, 20 min met de bus en je ligt in een paradijs). Mijn werk is eigenlijk vrij simpel: 's nachts begin je met stallen uitmesten en hooinetten maken, als dat gebeurt is moet de paarden naar de training en/of zwembad worden gebracht. Het is ongeveer tien minuten lopen naar de racebaan en ik moet zeggen dat er best wel wat kan gebeuren in tien minuten. Vandaag ging er nog een vandoor, die natuurlijk ook nog gevangen moest worden. De paarden moeten natuurlijk ook weer terug gewandeld worden, zo loop je nogal wat af. Als de paarden weer op stal staan moet er natuurlijk druk gepoetst en geschrobd worden. 's Middags gaan we met de paarden 'uit wandelen' (net grote honden) en daarna moeten ze weer gepoetst worden. Eigenlijk is op de tijden na het werk helemaal niet zo zwaar: OK je sociale leven ligt natuurlijk wel plat want je ligt 's avonds al voor achten in bed..... Vanochtend mocht ik 'Marslanding' naar de trials brengen. Trials zijn testraces om te zien of de paarden al klaar zijn voor een echte race. Dat betekent een uur in de vrachtwagen, daarna paard opzadelen en rondstappen, de jockey (met paard) naar de racebaan leiden en weer terug, paard afspuiten en droogscrapen. Nu was het de eerste trail van Marslanding en ik moet zeggen rustig is anders, maar gelukkig ging alles goed. groetjes Maaike |
|
|
| 1 april 2002 Vrolijk Pasen allemaal!! Ook al is het een beetje laat maar goed. Hoe gaat het met jullie allemaal? Met mij gaat het prima, langzamerhand raak ik een beetje aan het ritme en het twee keer slapen op een dag gewend. De afgelopen anderhalve week heb ik eigenlijk helemaal niet meer gedaan dan werken en slapen. Op mijn vrije middag ben ik naar showtime geweest, een film met Robert de Niro en Eddie Murphy, best wel grappig! Het werk blijft nog steeds leuk, ook al moet je wel heel erg opletten, want mensen kunnen van stemming veranderen, nou paarden ook. Het ene moment zijn ze superschattig en het andere moment hang je ergens onder aan een leidsel te bungelen omdat ze er vandoor willen. Nu valt het allemaal nog wel mee en van mij is er (tot nu toe) nog geen een ontsnapt. Nu met de pasen zijn er druk races op de Royal Randwick Racecourse van Sydney en je lacht je rot als je ziet hoe de mensen er bijlopen. Het is net alsof je naar het huwelijk van prins Alexander en Maxima zit te kijken, al die hoeden enzo. Helaas hebben onze paarden het niet zo heel goed gedaan afgelopen zaterdag, een aantal tweede plaatsen en hier telt nu alleen maar de eerste plaats helaas. Maar goed we gaan vandaag in de herkansing en de komende week nog twee keer. Ik heb zelfs een keer gewed, maar helaas, geen miljonair geworden :-( De komende week ga ik weer vrolijk aan het werk en ik hou jullie natuurlijk op de hoogte!! groetjes maaike |
| 10 april 2002 Hallo allemaal, Hier weer eens een update van mij vanuit het zeer zonnige sydney!! Ben nu bijna drie weekjes aan het werk en ik moet zeggen tijd vliegt, ondanks dat je minder slaapt! In het begin waren de uren best wel pittig, maar ik begin er een beetje aan gewend te raken, al kan mijn lichaam het soms niet meer zo goed volgen en denk je dat het al middag is terwijl je net klaar bent met werken om half negen s'ochtends. Tja er waren behoorlijk wat vraagje wat ik nu precies met die beesten uitspook. Nou ten eerste heb ik deze week promotie gekregen en heb ik mijn eigen twee paardjes gekregen om voor te zorgen!! ontzettend leuk, dat je niet meer een ander zijn rotklusjes hoeft te doen, maar dat je anderen dit nu voor jou kunt laten doen?? Mijn paarden heten Kusciosko's country ( een chessnut, veeeeel groter dan dat ik ben) en Bringing joy (een schimmel). S'ochtends begin ik dus met het uitmesten van de boxen, eten geven, hooinetten maken, paarden zadelen etc. Daarna wandel ik twee paarden (ja ik mag zelfs ook al met twee paarden wandelen, al raak ik af en toe nog wel eens in de knoop als ze iets anders willen dan ik!!) naar de racecours en ga daarna naar de (baby) barn, omdat mijn kamergenootje last van haar rug heeft en niet mag werken van de dokter, vervang ik haar in de barn, met alle schattige jonge tweejarig paardjes, absoluut eigenwijs!! Daar doe ik de boxen, zadelen, ze lekker in het zand laten rollen, afspuiten, schoonmaken (dressen) en vegen!!! ja ik ontwikkel nog echt armspieren. Daarna ga ik terug naar mijn eigen stal om voor mijn paardjes te zorgen en dan zit de ochtend er al weer op. S'middags wandel ik met de paarden en als ik in de barn werk breng en haal ik ze van het zwembad ( ze gaan soms nog naar het strand ook, verwend ?!) En nee, er is nog nix ernstig gebeurd, er is er nog geen een vandoor gegaan, ik ben nog niet geschopt of gebeten, alleen geknabbeld en ze hebben flink op mijn tenen gestaan. Aanstaande zaterdag zijn er weer races op de racecours en het is best wel grappig om overal te lopen en alles te zien, ik hoef maar met mijn echte stablehandpasje te zwaaien en ik mag overal naar binnen (nou ja overal?) Ik heb nog geen kapitalen gewonnen met gokken helaas, gelukkig ook nog weinig verloren. Op dit moment voeren we hard actie tegen iemand die ons eten steelt uit de koelkast! deuren gaan op slot etc, het is namelijk erg frustrerend als je denkt dat je iets nog hebt en het is er niet meer of je vind een cake half aangegeten terug. ik ben benieuwd of we de dader kunnen vinden. Vandaag heb ik de hele dag op coogi beach gelegen na mijn werk, ik was om half tien op het strand :-) want ondanks dat de herfst begint is het nog steeds boven de 25 graden, hoop dat het zo lang blijft!! Hoop dat jullie mijn foto's hebben kunnen bekijken op mijn site, want hij heeft een beetje kuren door te veel bezoekers, sorry sorry!! groetjes maaike |
| 19 april 2002 Hallo allemaal, Eindelijk een keer de tijd (en goedkoop internet) om zelf direct een stukje op mijn site te zetten. Want onze jeroent heeft het op dit moment ontzettend druk met zijn werk en ook nog de studie, dus ik waardeer het al ontzettend dat hij al de foto's al op het internet heeft gezet!!! De afgelopen weken zijn gewoon weer gevuld met werken, het werk blijft leuk en wordt eigenlijk steeds leuker, vooral omdat je ook wat meer van je collega's leert kennen. Afgelopen weekend zijn we met zijn allen naar de races geweest en helaas ben ik niet rijk geworden, een aantal van mijn collega's wel. Een paard van ons betaalde 48 dollar tegen 1, dat betekent dat voor iedere dollar die je wed er 48 terug krijgt als hij wint..... en hij won!! Een collega had dus 100 dollar op het paard gewed en ging dus met 4800 dollar ( = ongeveer 6000 gulden, sorry nog geen euro's) naar huis. Kijk als ik had dat nu had dan had ik gelijk kunnen gaan reizen, maar ja........ Het valt wel op hoe gokverslaafd de australiers eigenlijk zijn. Er zijn iedere dag paardenraces en hondenraces waar je op kunt wedden en bijna in ieder dorp en stad zijn TAB's, dit zijn een soort (maar niet echt) winkels waar je kunt wedden en races kunt volgen etc. Naast alle races heb je nog de gewone pokies, de australische gokautomaat variant, die je bijna in elk cafe wel tegen komt en dan niet twee kasten per cafe, maar nee de meeste cafes hebben een aparte afdeling waar je pokies kunt spelen. Het trekt mij helemaal niet zo, maar het is wel grappig om te zien dat echt iedereen het doet!! Het is niet zoals in Nederland dat alleen een klein groepjes iets met paardenrennen te maken heeft, hier heeft iedere krant dagelijks minimaal 6 bladzijdes racenieuws, het is even wennen als je er net bent, maar je raakt er eigenlijk best snel aan gewend en ik moet zeggen dat paardenraces echt superspannend zijn om te kijken en er hangt een onwijs goede sfeer! Ik wil ook nog helemaal niet weg uit sydney! Twee weeken geleden kreeg ik het leuke nieuws te horen dat een van mijn beste vriendinnetjes van thuis, nanda, besloten had om mij te komen vergezellen voor twee maanden in australie!!! Het is namelijk mijn bedoeling om tot eind juni hier te gaan werken en dan juli en augustus door australie te gaan reizen. Nu studeert Nanda in juni af aan de pabo en is ze een echte juf. En begint ze in september met haar baan, dus heeft ze precies de tijd om met mij even australie te gaan bekijken. We moeten het allemaal nog even uitwerken hoe we het precies gaan doen. Afgelopen zondag had ik afgesproken met vanessa, die ik in de eerste twee maanden van mijn reis had ontmoet. Ontzettend leuk om haar weer te zien en om natuurlijk alle roddels te bespreken van mensen die we allebei kennen. Want ja, australie mag dan bijna zo groot zijn als europa, wat betreft kennissen en vrienden zou het net nederland kunnen zijn. Vorige week in het council kwam ik nog een nederlands meisje tegen waarmee ik gemaild had voordat ik wegging en zij herkende mij van mijn internetsite, dus erg leuk om elkaar te ontmoeten en bij te kletsen!! Straks moet er nog even boodschappen gedaan worden, want ja gisteren was het payday, dus ik heb weer een nieuwe week om te proberen om me aan mijn budget te houden, wat pas een keer gelukt is in de vier weken, dus ik vrees weer het ergste! groetjes maaike |
| 22 april 2002 Hallo allemaal, Alles goed met jullie? Ik hoop het wel, hier in Sydney gaat alles nog steeds prima. Deze week is dan wel mijn eerste paard ontsnapt, dat krijg je er van als ze mensen die niet zoveel weten je twee paarden geven die alleen moeten wandelen. Maar goed gelukkig waren er niet zoveel mensen in de buurt die het zagen, lag ik niet met mijn neus in het zand en bleef dat beest gelukkig na een paar meter staan zodat ik hem gemakkelijk weer kon pakken. Ach dat zijn dingen die je werk weer erg interessant houden. Vandaag heeft het de hele dag geregend en dan helpen regenjassen en poncho's echt niet. Tegen de tijd dat je klaar bent met werken ben je helemaal doorweekt, kunnen je kleren direct in de droger om ze �s middags weer aan te trekken en kan je zelf direct onder de douche. Ik weet niet of ik het al verteld had, maar voor de rest ben ik een beetje met oude bekenden aan het afspreken. Vorige week ben ik met Vanessa wat gaan drinken. Vanessa is een engels meisje en heeft nu een echt backpackerbaantje, nl. het scannen van documenten acht uur per dag. Ik ben benieuwd hoe lang ze het vol gaat houden. Verder kwam ik heel toevallig een Nederlands meisje tegen (Nanda), waar ik mee gemaild had voordat ik naar Australi� ging. Ze herkende mij van de foto�s op deze site. Verder is Mirjam, uit Vlaardingen, waar ik in Nieuw Zeeland een paar weken mee gereisd heb weer terug in Sydney. Toen ik zondag op Vanessa stond te wachten, kwam ik twee Ierse jongens tegen waarmee ik samengewerkt heb in Melbourne. Australi� is bijna net zo groot als Europa, maar dat zou je niet zeggen na al deze ontmoetingen. Het lijkt wel een dorp als De Lier. Dan nog even het grote nieuws! E�n van mijn beste vriendinnen, Nanda, komt naar Australi�!! Eind juni mag zij zichzelf een juffie noemen na het afronden van de PABO. De dag na haar diplomauitreiking vliegt ze naar Sydney! Natuurlijk haal ik haar op van het vliegveld en gaan we gezellig samen reizen voor twee maanden. Eind augustus vliegt ze weer terug naar Nederland om daarna aan haar nieuwe baan te gaan beginnen. Ondertussen doe ik nog een stukje Australi� (westkust) en Bali, voordat ik weer naar Nederland kom. Ik ben helemaal blij!!!! Groetjes Maaike |
| 29 april 2002 Hallo allemaal, Hier maar weer eens een update van mij!! Tja nu ik zo hele weken werk, heb ik natuurlijk lang niet zoveel te vertellen. Afgelopen zaterdag hadden we een feestje van het werk. Op de uitnodiging stond als dress code �fancy dress�, wij (Linda uit Zweden en Kelly uit Nieuw Zeeland en ik ) dachten, dat je in een mooi jurk naar het feest gaat. Maar nee gelukkig kwamen we er nog net op tijd achter dat je je moet verkleden zoals met Carnaval. Aangezien backpackers nu eenmaal geen kant en klare carnavalsoutfit in hun backpack hebben zitten, moest er even creatief worden gedaan. Gelukkig kon ik een hele mooi, rood/zwarte jurk lenen van Jaimie. Daar heb ik een vampiercape en een setje tanden bij gekocht en klaar was Maaike. Ik moet zeggen dat het echt een supergaaf feest was; de muziek was goed en iedereen was ontzettend origineel verkleed. Er was voldoende (gratis!) drank voor iedereen. Onnodig om te zeggen dat de volgende morgen om 5.00 uur niet iedereen op kwam dagen en degene die er wel waren om acht uur heel snel hun bed weer indoken. Maar we hebben het allemaal overleefd! Vorige week woensdag waren er paardenraces en we hebben allemaal geld gewonnen!! Maar goed ik ben absoluut nog geen miljonair; ik had genoeg gewonnen om lekker uit eten te gaan, goed te drinken en aan het eind van de dag met meer geld naar huis te gaan dan dat ik bij me had. Dus wat wil je nog meer!! Verder heb ik afscheid genomen van Nanda; ze kon geen werk vinden in Sydney en heeft besloten om door te reizen. Dat geldt ook voor Vanessa die morgen richting Byron Bay vertrekt. Er zijn nu eenmaal niet zoveel administratieve baantjes te vinden. Verder wens ik jullie allemaal een hele fijne Koninginnedag toe met Maxima er voor het eerst bij. ik weet nog niet of ik het ga vieren, want ja ik ben de enige Nederlander bij de stal. Ik praat alleen Nederlands als ik naar huis bel. Ik moet wel zeggen dat ik al wat Nederlandse woorden begin te verliezen en dat ik ook al in het Engels tegen mijn paardjes begin te praten. Kortom ik voel me al aardig thuis. Groetjes Maaike |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|