 |
 |
| Sydney - Cairns |
| 2 juli 2002 Hallo allemaal, Ik zat net even mijn mailtjes te bekijken en ik zie dat ik jullie toch wel een klein beetje heb verwaarloosd gedurende de laatste paar weken dat ik hier ben. Maar goed, ik kan wel begrijpen dat jullie ook wel een keer moe worden van al mijn overenthousiaste paardenverhalen. Ik hoop dat ik het in de komende weken weer een beetje goed kan maken, want we gaan nu druk reizen. Inderdaad we, want afgelopen zaterdagochtend stond Maaike om zes uur �s ochtends op het vliegveld van Sydney om onze Nannie op te halen!!!!!!!! Ontzettend leuk om iemand van thuis te zien, iemand die je gewoon kent, waar je helemaal je zelf bij kunt zijn en die je natuurlijk echt alles kunt vertellen!! (er zijn nu eenmaal dingen die je wel en dingen die je niet mailt :-) Na mijn ontzettend leuke cadeautje van mijn ouders en Bauke te hebben uitgepakt hebben we een taxi naar huis gepakt. Daarna heb ik Nanda met mijn collega's naar de Donnie gesleept voor een echt Australisch ontbijt met eieren, sausages en bacon. Nanda verbaasde zich wel over onze gokverslavende neigingen (niet van mij hoor maar van mijn vrienden). De rest van de dag hebben we aardig rustig aangedaan. Zondag hebben we toeristje gespeeld -> Harbour Bridge, the Opera House, the Skytower (met een virtuele vlucht door Australi�). Het is echt ontzettend leuk, dat de dingen - die ik natuurlijk al helemaal normaal vind � nu net zo nieuw zijn voor Nanda als toen ik hier aankwam. Gisteren hebben Nanda en ik ons verdiept in het regelen van onze trip. We hebben onze vlucht geboekt van Cairns naar Alice Springs en onze tours van Alice Springs naar Darwin. We zijn gelijk wel heel erg arm. Daarom hebben we besloten om toch maar geen auto te gaan huren, want dat werd een beetje te prijzig. De bus heeft ook weer zo zijn voordelen, dus we maken er wel wat van. Vandaag ben ik al mijn troep aan het opruimen in mijn kamer. Het is echt wel een raar gevoel dat ik na drie en een halve maand daar nu weg ga. Vanavond gaan we met een groep collega's uit eten en daarna wat drinken voor mijn afscheid. Dat zal denk ik best wel moeilijk worden. Gelukkig heb ik allemaal leuke dingen in het vooruitzicht. Morgen gaan Nanda en ik nog met Kelly en haar paard naar een race, zodat Nanda dat ook een keer gezien heeft. Morgen moeten we onze kamer bij de racebaan verlaten. Het was toch wel lekker om de eerste paar dagen gewoon een kamer voor ons twee�n te hebben, maar vanaf morgen gaat dan het hostelleven toch echt weer beginnen. Het zal best wel weer even wennen zijn. Mijn bagage is een ramp. Ik heb al hele stapels kleren weggegeven. Je moet echt zoveel achterlaten en naar huis sturen. Het is zo onwijs leuk om samen met Nan te gaan reizen. Het was ook heel raar om haar in onze stampub te zien zitten. Het zijn toch twee gescheiden wereldjes, thuis en hier. En dan zit Nanda ineens in de Doncaster met al je vrienden van hier; dat was toch best wel even wennen. Natuurlijk is het ook wel wennen dat je nu alle beslissingen met zijn twee�n neemt en dat je iemand hebt om rekening mee te houden. Want ja na negen maanden ben ik toch echt wel gewend om lekker te doen waar ik zelf zin in heb. Maar dat valt best wel mee. We hebben in ieder geval dezelfde idee�n dus dat komt wel goed. Het is heerlijk om weer bij te roddelen over iedereen :-) en alle verhalen uit De Lier te horen. Ik hou jullie op de hoogte van onze avonturen. Ik ben ervan overtuigd dat Nanda dat ook doet natuurlijk! Groetjes Maaike |
| 12 juli 2002 hallo allemaal, hier even een mailtje vanuit het superzonnige subtropische Noosa, dit ligt een stukje boven Brisbane (voor degene die daarin geinteresseerd zijn) Na Byron Bay zijn Nanda en ik vertrokken naar Surfers Paradise, dit is een 'stad' langs de Goldcoast. De Goldcoast is HET vakantieparadijs van Australie, waar de australiers zelf ook altijd op vakantie gaan, nou dat kon je ook wel zien ook. Mooi witte zandstranden en alleen maar torenflats en torenflats en busladingen japanners die rondrennen met schattige naambordjes op. Super touristisch dus, nan en ik zijn hier twee dagen geweest en eigenlijk hebben we niet meer gedaan dan alleen maar van het strand genieten :-) en als het s'middags daar te koud voor werd (want ja het blijft nog steeds wel winter he, ook al zou je dat niet echt denken) dan verhuisden we naar de spa van het hostel waar we dan heerlijk uren in ronddobberden, lekker bijkletsen. Want ja dan merk je toch wel dat het erg gezellig is om met eindelijk weer eens met iemand te kletsen die je gewoon al erg goed kent. Kun je de standaard 'hoe heet je' - 'wat doe je' en 'waar ben je allemaal geweest' vragen gewoon een keer overslaan. Na twee dagen hadden we het wel weer gezien in Surfers en vertrokken we via brisbane naar mooloolaba, waar we eigenlijk niet meer gezien hebben dan het hostel en de ierse pub. Vanochtend vroeg zijn we daar vertrokken en zijn we om negen uur s'ochtends al hier in Noosa. Voor vandaag staat er een national park op het programma om eens geen geld uit te geven en een flinke wandeling te gaan maken, we hopen dat nan dan haar eerste ontmoeting kan hebben met de furry koala's!! Morgen zijn we hier ook nog een hele dag en voor nu hebben we het idee om een auto te gaan huren en wat rond te cruisen in de omgeving van Noosa en eens wat meer te zien dan het strand (hoe schitterend dat dan ook blijft). Ik moet wel zeggen dat het erg moeilijk is om je hier een beetje aan je budget te houden, overal zijn leuke aanbieding om coole dingen te doen, maar ja alles kost natuurlijk geld, dus prioriteiten stellen is absoluut een must, nu vind ik dat we daar wel redelijk in slagen, maar ondanks dat vliegt al het in sydney verdiende geld er uit! O ja gisteren is nanda wezen skydiven!! Ik geloof dat ze het wel erg leuk vond (understatement!!!!) Ze heeft werkelijk de hele avond staan springen! Helaas heb ik mijn fun daarin al in nz gehad! Van de week moest mijn paardjes powerplay racen en zijn nan en ik naar de tab geweest om het te kijken. Echt wel grappig om je eigen paardje dan zo op tv te zien en dan vind ik het toch echt wel jammer dat ik daar niet meer ben, maar ja ik krijg er natuurlijk genoeg leuks voor terug. Over twee dagen gaan we weer verder en vertrekken we naar Hervey Bay, vanwaar we een drie daagse safari gaan doen op het grootste zandeiland ter wereld: Fraser Island. Gaan we drie dagen met een groep medebackpackers over het eiland scheuren in een fourwheeldrive en dan maar hopen dat we niet opgegeten worden door de dingo's (native dogs van australia) het schijnt dat als je ze niet voert of met ze speelt en een stok bij de hand hebt dat er dan nix aan de hand is, dus als jullie nu straks nix meer van ons horen dan zit de kans er in dat de dingo's aan ons geknabbeld hebben!!! See ya!!! Take care, Maaike |
|
4 augustus 2002 hallo allemaal, Jullie hebben al een tijdje niet zo veel uit australie gehoord, nan en ik zijn vanuit Sydney eindelijk in Cairns aangekomen, ik zal jullie eventjes op de hoogte brengen over onze saaie laatste paar weken en de absoluut vervelende activiteiten die we gedaan hebben. Nan en ik hebben als eerste een auto gehuurd in Noosa om mee rond te scheuren, nu was het niet echt een auto, maar meer een buggy, zonder deuren en zonder dak! Ik moeten zeggen dat het erg grappig was, ik had al een half jaar niet meer achter het stuur gezeten en nanda reed voor het eerst aan de verkeerde kant van de weg, maar we hebben het overleeft en we brachten het er eigenlijk best goed vanaf. Zeker gezien het feit dat we de bergen in gereden zijn. Daar hebben we op een art en craft markt rondgekeken en daarna zijn we bij een paar watervallen gaan wandelen. Nu had de man van het verhuurbedrijf gezegd dat het s'avonds wel een beetje koud kon worden, hij had ons niet vertelt dat je zo ongeveer bevroor als de zon weg was. Wij een poging gedaan om het plastic dak erop te zetten, niet gelukt, maar het moet vast grappig zijn geweest om naar onze poging te kijken. Vanuit Noosa gingen we door naar Hervey Bay, vanwaar we het grootste zandeiland ter wereld gingen bezoeken. Drie dagen en twee nachten met alleen maar zand!!! Ik moet zeggen dat het best grappig is om met een fourwheeldrive over het eiland te touren, ook al mocht je niet zelf rijden. De gids wist echt onwijs veel en de meren waren echt superblauw en de stranden superwit. Ik denk dat de foto's wel redelijk gelukt zijn. De tweede dag gingen we over de snelweg rijden (het strand) en hebben we dolfijnen gespot en een schilpad. De derde dag gingen we onze conditie opkrikken door een sandblow van 20 meter te gaan beklimmen en daarna af te rennen zonder over de kop te vliegen. Sommige vonden het leuk om rollend naar beneden te gaan maar dat vonden we toch net iets te ver gaan. De afsluiting van de tour was best wel speciaal: walvissen!!! en echt maar iets van 500 meter uit de kust, je kon ze echt onwijs goed zien, super!!!! Vanuit hervey bay zijn we via een paar tussenstops (cattlestation en een dorp in the middle of nowhere) naar arlie beach gegaan. Nu is dat op zichzelf niet bijzonder, maar de whitsunday islands die daar voor de kust liggen zijn echt super mooi. Dus daar ging er drie dagen gezeild worden. Een boot van 10,5 meter met 10 gasten en 2 crewmembers. We hebben echt ontzettend mooi weer gehad. De stranden waren super, het zeilen cool, ik heb zelfs nog even achter dat stuurwiel gestaan, dat zelfs nog groter is dan jezelf, wel even wat anders dan een gewoon roer op een zeilbootje. Het hoogtepunt van deze drie dagen was toch wel het snorkelen bij het reef. Het koraal was echt heel mooi en ontzettend veel vissen. Een middag gooide ze allemaal brood in het water waar je aan het snorkelen was, en werd je dus helemaal omgeven door vissen met de mooiste en felste kleuren echt heel apart, soms wat minder als ze je vingers van het brood niet konder onderscheiden, maar ik heb ze alle tien nog! Alleen de eerste ochtend op de boot hebben nanda en ik ons een beetje groen gevoeld, want toen was de boot al aan het varen toen wij opstonden en aankleden en ontbijten terwijl alles flink heen en weer gaat was toch wat minder. Vanuit Arlie Beach ging de oz bus door naar mission Beach, midden in het regenwoud. In Mission Beach moest er dus geraft worden! Door de lage waterstand was het helaas maar grade 3 en soms 4, maar ik moet zeggen dat we erg gelachen hebben, ik heb er ook wel flink wat blauwe plekken aan over gehouden, maar ja als er zoveel stenen in de rapids liggen dan wil je nog wel eens wat raken. Nan en ik zijn allebei geen een keer uit de boot gevallen!! Ze hadden ook nog een video opgenomen en ik moet zeggen dat het best grappig is om jezelf op de boot te zien springen en duwen om hem van een paar rotsen af te krijgen. En dan.... Cairns, ons eindpunt wat betreft de oostkust van australie. Op weg naar Cairns zijn we bij de AJ Hackett bungeejump langsgeweest. Nu had ik wel genoeg van het jumpen (is steenduur hier in aus) dus hebben nanda en ik samen een jumgleswing gemaakt (minder portemoneegevoelig) Je hangt in een harnas en je word aan een touw omhoog getrokken (40 meter) en dan trekt nanda aan een touwtje en ineens val je naar beneden en swing je heen en weer. Grappig gevoel in je buik! Ons belangrijkste doel in Cairns was toch wel het great barier reef zien en ons duikdiploma halen. Dus eerst twee dagen theorie en zwembad duiken en heel veel hoofdstukken lezen (heeeeeeel veel lezen) en zeker als je bijna tien maanden alleen maar een paar boeken voor de fun hebt gelezen is duiktheorie in het engels een leuke taak om te doen ;-) Maar goed na deze twee dagen overleeft te hebben gingen we voor vier dagen en drie nachten op een grote zeilboot de atlanctic clipper op het great barrier reef. Nanda hebben hier allebei ons open water diploma gehaald. Met onze eerste duik gingen we rond de dertien meter naar beneden en toen ik beneden aan de morringlijn op de rest van de groep moest wachten, raakte ik wel even in paniek. aaaaaaaaargh zit ik hier dertien meter diep, met zo'n stom ding in je mond en je kan niet eens naar boven als je wil, je mag namelijk maar 9 meter per minuut stijgen en je moet een safetystop maken van drie minuten op vijf meter om alle nitrogen stoffen uit je lichaam te ademen. Maar goed rustig blijven ademen (is toch eigenlijk wel het enige wat je kunt doen) en alles ging prima. Je moet ook allemaal oefeningen doen onder water, je bril afnemen en opzetten, lucht delen met je buddy (nannie natuurlijk) ging allemaal prima. Nadat nan en ik gecertificeerd waren zijn we met zijn tweeen wezen duiken en wat kwamen we tegen ja hoor een haai. Maar goed nu zijn de haaien daar maar 1,5 meter lang en absoluut niet gevaarlijk, is toch wel even gek gevoel als je zo'n ding ziet zwemmen. Daarnaast was het koraal natuurlijk schitterend en hebben we nog veel meer gezien, schilpadden van 1,5 meter, alle soorten gekleurde vissen die je je kunt bedenken, barracuda'r, aalen, etc etc. Absoluut iets om niet te vergeten. Na onze open water ben ik nog door gegaan voor mijn advanced certificaat. Dit houdt in dat je nog een aantal duiken extra moet maken. Een deepdive, naar 26 meter (in het begin ga je niet dieper dan 18 m) was best wel even zenuwachtig, een boatdive, dit betekent dat je achterover van een klein bootje afrolt en dat je je tank al af moet doen in het water enzo. Een naturalist dive, hierbij moet je onderwater visjes gaan tekenen (mijn tekenkunsten waren natuurlijk fantastisch ;-) en die later identificeren. En een navigatiedive, waarbij je met een compas allemaal oefeningen moest doen. Ik moet zeggen dat die laatste paar duiken met echt goed hebben gedaan ik heb nu echt meer zelfvertrouwen daar onder water en ik ben ook niet meer echt bang om te verdrinken :-) De leukste duik was toch wel de duik die ik samen met een instructeur heb gemaakt, hij zou me wel interessante dingen laten zien. We zijn dus door een tunnel heen geweest, we hebben een aal van twee meter gezien, en hij heeft me een zeekomkommer laten voelen, deze komkomers stooten dus witte slierten uit die erg aan je handen plakken en er bijna niet meer af te krijgen zijn. Had hij dus niet gemeld en ik zat dus mooi helemaal onder, maar het is allemaal goed gekomen, hij zei in ieder geval dat hij nog nooit iemand zo hard had horen schreeuwen onder water. Het is ontzettend leuk om zelf te duiken, maar nog wel moeilijk om dingen te vinden, al die instructeurs kunnen echt veel vinden. Op onze nachtduik (je krijgt gelukkig wel een zaklamp) hebben we nog hele grote schilpadden gezien, echt grappig, die schuiven zichzelf onder een steen zodat ze niet naar de oppervlakte drijven. Nou, zoals jullie wel gelezen hebben, hebben nanda en ik ons lichtelijk verveeld de laatste paar weken en wij zijn ook erg blij dat we morgen naar alice springs gaan vliegen. Waar we de beroemde ayers rock een bezoekje gaan brengen. Probeer jullie op de hoogte te houden. groetjes maaike |
| 8 augustus 2002 Hallo allemaal, Hier even een kort berichtje direct op mijn site. Sorry als mijn site de laatste tijd niet zo heel veel ge-update is, maar de webmasters hebben het ontzettend druk en ik moet zeggen dat ik zelf ook eigenlijk niet zoveel tijd (en geld :-) over hou om aan mijn site te werken. Eigenlijk begint het besef nu wel een beetje te komen dat ik mijn laatste twee maanden in ga, maar aan de andere kant: ik heb nog twee maanden lang om allemaal leuke dingen te doen! wat wil je nog meer, dus ik ga absoluut niet klagen!!! Tja even een goede raad voor mensen die het met wat minder geld in australie denken te gaan redden: not!!! Er zijn altijd veertigduizend leuke dingen te doen en het geld gaat zoveel harder dan je denkt. Dankzij de nodige steun ga ik mijn laatste maanden absoluut leuk maken, maar zeg toch zelf het is weel leuker om je eigen geld uit te geven dan dat van iemand anders, zeker als je weet dat je het ook weer eens terug moet gaan betalen!! Ik moet zeggen dat ik er ontzettend naar uitkijk om de westkust te gaan bekijken! Het reef daar (ningaloo reef of zoiets) schijnt minstens net zo mooi te zijn als het great barrier reef en voor de rest heb ik al tien maanden alleen maar goede dingen gehoord van medereizigers, dus ik hou jullie op de hoogte!! Groetjes vanuit Alice Springs, Maaike |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|