Ik ben nou bij jou voor de rest van je leven.
Anderen om jou heen zien mij niet,
maar je lichaam voelt mij wel.
Ik kan je aanvallen wanneer en op wat voor manier ik wil.
Ik kan voor erge pijn zorgen en als ik in een goede bui
ben kan ik er voor zorgen dat je overal pijn hebt.
Weet je nog dat jij met je energie van alles deed en
veel plezier had?
Ik nam die energie van je weg en gaf je de vermoeidheid.
Je probeert nu ook plezier te hebben,
maar ik haal je uit je slaap en geef je
hoofdpijn ervoor terug.
Ik kan ervoor zorgen dat je trilt van binnen
en dat je het koud of warm hebt terwijl iedereen
zich gewoon normaal voelt.
O,ja en ik kan je angstig en depressief maken.
Je hebt er niet om gevraagd maar ik heb je om
verschillende redenen uitgekozen.
Dat virus wat je ooit had en nooit van hersteld bent,
of dat auto ongeluk, of misschien wel de jaren van
verwaarlozing na die trauma.
Maar goed ik ben hier en ik blijf bij jou!!
Ik hoor dat je naar een dokter bent gegaan om
van mij af te komen,ha ik rol over de grond,ha
lachen,probeer het maar.
Je zal naar heel veel dokters moeten gaan wil je uit-
eindelijk een keer van mij afkomen.
Je zal worden volgestopt met pillen,slaappillen,
energiepillen,je zal massages krijgen en je zal
als angstig en depressief versleten worden.
Er zal je verteld worden dat als je je pillen netjes
neemt en je je oefeningen goed doet dat ik dan weg ga.
Maar het ergste is nog je zal niet serieus genomen worden
wanneer je tegen de dokter schreeuwt dat je
geen normaal leven meer hebt.
Je familie ,vrienden en collega' s zullen allemaal
naar je luisteren tot ze het beu zijn om te horen
hoe ik je laat lijden.
En dat ik een rotziekte ben.
Sommige zullen zeggen "oh,je hebt gewoon
een rotdag",of ze zeggen"ja je kunt niet alles meer doen
wat je 10 jaar geleden kon" en niet horen dat jij zegt
"10 d�gen geleden"
Sommige zullen achter je rug om gaan praten,
terwijl jij langzaam aan het gevoel krijgt dat je , je zelfrespect
aan het verliezen bent en blijft proberen dat ze je begrijpen.
Vooral wanneer je in gesprek bent met een "normaal" persoon,
en je niet meer weet wat je wilde zeggen.
Ten einde mijn verhaal,(ik had gehoopt dat dit geheim kon
blijven, maar je zal er zelf wel achter zijn)
De enige plaats waar je steun en begrip krijgt
om met mij om te kunnen gaan is met mensen die
ook fibromyalgie hebben.
Accepteer de minderheid die mij leuk vinden
en die wel steun hebben aan andere mensen.
Fibromyalgie houdt in dat:
*Dat ik lang niet alles kan wat jij kan.
*Dat ik het zeker niet net zolang volhoudt als jij.
*Vandaag dingen doe die ik morgen niet kan doen.
*Niet te lang stil kan zitten, maar ook niet staan,mijn spieren en gewrichten worden dan stijf.
*Niet te veel en te lang kan bewegen,dan krijg
ik meestal direct spierpijn.
*Ik heb dit.
*Het gaat niet meer weg.
*Het blijft bij me.
*Het hoort voortaan bij mijn leven.
*Ik heb goede maar ook slechte dagen.
*De mensen zien niks aan mij.
*Ze zeggen:"Je ziet er goed uit".
*Dat doet af en toe wel pijn hoor.
*En nu kun je niets meer hoe kan dat?
*Als ik een goede dag heb, doe ik de schoonmaak.
*Het kan zijn dat ik daar lange tijd voor nodig heb.
*Maar ik krijg het voor mekaar.
*Ik doe alles in gedeeltes, omdat ik het niet in ��n keer kan.
*Verdeel alles over de week.
*Ik ben voortdurend moe.
*Doe iets in vijf minuten stop dan
even om te rusten, en ga dan verder als het kan.
*En als ik een slechte dag heb,doe ik bijna niets.
*Ik doe vooral dingen die ik leuk vind.
*Ik kan niet meer wat ik vroeger kon.
*Ik vraag om hulp als ik iets niet meer zelf kan.
*Dus ik vraag aan de medemens:
BEGRIP VOOR MIJN SITUATIE EN ZIEKTE!!!
