Fibromyalgie3

MIJN LEVEN NU
DEEL 3

Graag wilde ik eens uitslapen en dat lukte tot 8 uur.
In mijn achterhoofd had ik het plan om vandaag eens veel te gaan doen zover de pijn het zo toe laten.Gelukkig viel het mee en na de gebruikelijke medicijnen en een kop koffie ben ik aan het werk gegaan Eerst van alles opgeruimd dat was wel weer nodig toen Ugly zijn bad gegeven en schoon water en voer de kat kwam binnen en wilde ook eten.Chantal ligt nog in bed en Cor en Fiona zijn naar hun werk.Het is lekker rustig in huis.Even een was in wasmachine en dan maar het bed opmaken en even uitpuffen op de pc.Ik moet goed in de gaten houden dat als ik weinig pijn heb dat ik toch op tijd even rust neem anders heb ik zeker 's avonds spijt.Maar het is zo moeilijk om dat precies uit te meten,want als het lekker gaat wil je natuurlijk meer.Wanneer ik met de was de keuken inloop om die in de droger te doen zie ik iets op de aanrecht liggen.Het is een stuk gebraden rundvlees die Junior uit de pan heeft gepikt,Ik heb hem vast gestoord want er is maar een heel klein stukje af.De dondersteen.
Even de wc gedaan en de slaapkamer gezogen,wat een stof Cor helpt lekker hoor in huis maar achter de nachtkastjes is zeker al een half jaar niets gedaan.Nou ja met hangen en wurgen is het nu toch weer stofvrij.Pffff dat doet geen goed aan mijn schouders.
Ik ben toch al gauw kapot en ik heb alleen nog maar opgeruimd en wc en slaapkamer gedaan.Goh hoe moet dat toch gaan worden want ik heb het toch nog maar in een beginstadium.
Ik wordt er moedeloos van .Kan ik dadelijk niet eens meer wat in mijn huis doen moet ik alles aan andere over gaan laten??
Mijn schouders doen zeer,mijn rug voelt knap irritant en mijn stuit of heiligbeen protesteert ook al.Nou moet ik wel zeggen dat ik flink verkouden ben op het ogenblik en dat doet natuurlijk ook geen goed.
Na uurtje te hebben gerust en te hebben gegeten ga ik weer met wat energie de huiskamer doen,wat stoffen en zuigen.De was is intussen ook gedaan en ik ben bijna "klaar".Mijn ogen vallen dicht als Cor thuiskomt.Ik vraag aan hem of hij de boodschappen wil doen en ik ga naar bed.Ik stik van de pijn en neem een paar pijnstillers in.Zo dit was een zaterdag uit mijn leven.
Weet je wat ik nou zo jammer vind aan deze ziekte?
Dat IK helemaal niet meer vrolijk en opgewekt ben.Het lijkt nu op het ogenblik wel of ik niet meer kan genieten van de dingen om mij heen.Ik hoop dat dat wel weer gaat gebeuren want zo is het niet leuk.Ik ben niet depressief dat zeker niet.

Het is inmiddels alweer een week verder.
We hebben ingeschreven op een ander huis en staan op nummer 1,als dat zo blijft dan hebben we dadelijk misschien een eensgezinswoning.Het is op zich een heel leuk huis maar oud.
Het is een zeskamer woning alleen zijn er beneden al drie kamers.2 Kamers zijn heel klein en de huiskamer is wat groter,een voor ons doen grote keuken en een TUIN!!!.
Boven twee grotere slaapkamers en een behoorlijke grote slaapkamer.Een behoorlijk grote douche.O, heerlijk ik hoop maar dat we het krijgen.
De mensen daar in de buurt zullen wel denken van ons want we zijn al honderd keer wezen kijken.
Over drie dagen weten we of we het krijgen.Het is zo spannend!!!!!!
Het hele weekend is het systeem uit de lucht geweest op internet,dus konden we niet kijken .
Zondagavond was het weer hersteld en gelukkig staan we nog op 1.
Slapen doe ik nou bijna helemaal niet meer.Eigenlijk gaan we er veel te veel van uit dat we het krijgen.Het zal dus wel onze neus voorbij gaan.
Afwachten maar woensdag weten we het pas.
Wonen we vandaag(28-01-2002)over twee maanden nog hier of hebben we een ander huis???
BLIJF HET VOLGEN!!!!!!!!

Het is weer een dag verder en nog steeds staan we 1.Vandaag is het onze trouwdag ik had gehoopt dat we het als kado vandaag zouden horen maar morgen is helaas pas de sluitingsdatum.
Maar goed iedereen zegt dat het bijna zeker is dat we het krijgen,maar ik moet daar natuurlijk niet op vertrouwen.
Maar als we het krijgen kan ik natuurlijk heel lang niet op de pc om mijn homepage bij te houden en zal het op alle andere site's omtrent mij ook heel rustig zijn.
Dat zal ik wel missen maar daarna zal ik veel te vertellen hebben
Nou als het goed is zijn de uitnodigingen voor de eerste drie op de lijst de deur uit en wij zijn dan als eerste aan de beurt om het huis te bezichtigen.
Maar wij hebben het huis al gezien en weten dus zeker dat wij het willen hebben.
Nou moeten wij ook nog alles tekenen bij de woningbouwvereniging en dan kan de pret beginnen.Nu zijn we al bij verschillende winkels wezen kijken voor tapijt kasten etc.Dat is natuurlijk wel fijn zo kunnen wij ons al orienteren.Nou hoe het verder verloopt zien jullie wel.Ik schrijf als het even kan weer hier verder.En als het lukt maken we foto's van de buitenkant van het huis en die zet ik dan hieronder zodat jullie kunnen zien hoe het eruit ziet.
Voorlopig alleen van de buitenkant omdat de kinderen van de oude man die er eerst heeft in gewoond nog bezig zijn en dan wil ik binnen geen foto's gaan maken.

1 Februari de dag dat ik naar de reumatoloog moet.
Het is nu 1300 uur en ik ben alweer een tijd terug van reumatoloog.
Helaas heb ik toch fibromyalgie.Aan de ene kant een opluchting dat ik eindelijk weet waar altijd maar al die pijntjes en de vermoeidheid vandaan komen en de andere kant vervelend dat het fibro is.
Maar nu kan ik hulp krijgen in verschillende zaken.Er zijn ook foto's gemaakt van mijn rechterheup omdat ik die niet goed kan bewegen.
Dat was minder leuk deze dag maar toen we thuis kwamen kwam ook de brief van onze nieuwe woning binnen en over een niet al te lange tijd kunnen we erin.
Gelukkig want nu het zeker is dat ik fibro heb is het niks om zoveel trappen te moeten lopen.Nou later ga ik meer schrijven over alles maar nu moet ik alles op mij in laten werken en kijken hoe ik mijn toekomst ga inrichten.
Ik baal er flink van dat ik nu op zeker fibro heb, maar ik moet me er toch bij neerleggen dat als ik iets wil opzoeken zoals heb ik recht op financiele hulp en dat ik dan geconfronteerd wordt met een lichamelijk handicapt en onder die kop te moeten zoeken.Want zeg nou eerlijk dan denk je toch aan mensen die al jaren in een rolstoel zit .En ik moet er ook enorm aan wennen dat ik niet eens meer fatsoenlijk mijn keukenraam kan zemen zonder pijn te hebben en zowat de rest van de dag uitgeput te zijn.
Ik kan wel janken als ik eraan denk dat ik dadelijk niet eens kan helpen met het nieuwe huis,lekker alles schilderen en ach met zoveel dingen.
Ik ben zo enorm blij dat ik wel nog kan blijven werken zodat ik op een bepaalde manier toch nog aan deze samenleving mijn steentje kan bijdragen.Ziek zijn, ach ik heb er zo'n enorme hekel aan.Nooit ben ik thuis gebleven alleen als de dokter het bevolen had en dan nog ging ik werken en dacht het gaat wel weer over.Niet met hoofdpijn en voor de griep ging ik gewoon een griepprik halen en had ik al wel ergens last van dan nam ik wel een pijnstiller.Zo is er nu echt wel de angst dat ik dadelijk mijn allerliefste werkplekje ga kwijtraken als het echt niet gaat en ik me keer op keer ziek moet gaan melden.Er zijn echt dagen bij dat ik op mijn tandvlees loop van de pijn, maar toch doorga.En zo heb ik uiteindelijk de laatste jaren van mijn leven doorgebracht altijd maar die pijn en niets laten merken.
Doorgaan want van werken is er immers nog nooit iemand dood gegaan.
Angst heb ik ook terwijl ik nu alleen maar blij moet zijn dat we dadelijk gaan verhuizen.Angst dat het dadelijk niet doorgaat het huis dat er een addertje onder het gras zit.Het duurt allemaal zo lang naar mijn gevoel de papieren inleveren, de goedkeuring.En waarneer kunnen we eindelijk de sleutels gaan halen en een begin gaan maken in het nieuwe huis.
Hoe langer het duurt hoe banger ik word dat het allemaal alleen maar een droom is geweest een zeepbel die dadelijk uit elkaar barst.
O, was het maar drie maanden verder dan zaten we er al.

Anno 2002

Foto's van woning!!

Het hoekhuis is van ons 2002

Dit is de achterkant met de keuken

Het is inmiddels 28 Mei 2002 en we wonen hier alweer bijna 3 maanden.Gelukkig hebben we het huis gekregen en was het geen zeepbel.Het is allemaal niet vlekkeloos gegaan maar dat is nu allemaal voorbij en ik hoop dat we hier een heel gelukkige toekomst gaan krijgen.
Ik heb er in elk geval zin an.

ENTER

HOME

Anno 2004