Schrijf ons - Mail us
Terug naar bladzijde één - Home|
IS GOD NUTS ? Take it easy, since gods do not exist, there can be no mad god. However, there is a mad god in the minds of mad people. Especially monotheism is a threat to human civilization. The Jewish, Christian and Muslim mythologies all contain a same dangerous prophecy : the prophecy that a better World can be created only after this one has been destroyed. What’s so frightening about this prophecy is that it may become self-fulfilling but for the destructive half of it. |
|
U zult alle volkeren vernietigen die de Eeuwige, uw God, aan u uitlevert. U mag geen medelijden met hen hebben… (Deuteronium 7 : 16) …maar in de steden van deze volkeren die de Eeuwige, uw God, u schenkt, zult gij geen ziel laten overleven… (Deuteronium 20 : 16-17) We zullen wel zien wie de grootste ballen heeft, de koning van Frankrijk of de paus. (Paus Julius II (1503-1513) toen hij aan het hoofd van zijn leger, Mirandola op de Fransen had veroverd) Ik dank U, God, omdat Gij van mij geen vrouw hebt gemaakt. (Joods gebed) De mannen zijn baas over de vrouwen omdat God hen verkiest boven de vrouwen. (El Qoran, Soera IV) Ik geloof in de God van Spinoza die zich openbaart in de harmonie van al het bestaande en niet in een God die zich met het lot en de handelingen van de mens bezighoudt... Hoe meer een mens doordrongen raakt van de geordende regelmaat van alle verschijnselen, des te vaster wordt zijn overtuiging dat er naast deze regelmaat geen plaats is voor oorzaken van een andere aard. Voor hem bestaan noch de wet van de menselijke noch die van de goddelijke wil als oorzaken die onafhankelijk zijn van de verschijnselen in de natuur. Het is waar dat de leer van een persoonlijke God, die in de verschijnselen van de natuur ingrijpt, door de wetenschap in feite niet weerlegt kan worden omdat deze leer altijd kan vluchten naar die gebieden waar de wetenschappelijke kennis nog geen vaste voet gekregen heeft. Maar ik ben ervan overtuigd dat een dergelijke houding van de kant van aanhangers van een religie niet alleen onwaardig, maar ook funest zou zijn. Want een leer die zich niet op klaarlichte dag, maar alleen in het donker kan handhaven, zal noodzakelijkerwijze in gebreke blijven om invloed uit te oefenen op de denkende mensheid. Albert Einstein De wereld vullen met godsdiensten van het Abrahamse type is als het in de straten laten rondslingeren van geladen geweren. de Britse darwinist Richard Dawkins Voor mij is iedere vorm van godsdienst een anachronisme. Ik droom van een wereld zonder godsdienst… Alle gelovige mensen zijn bekrompen… Ik ben tot de overtuiging gekomen dat elke beschaafde staat moet kiezen voor deconfessionalisering. Daaronder versta ik niet de gelijke behandeling van alle godsdiensten, maar wel de uitbouw van een samenleving zonder enige godsdienst. In Bangladesh is in 1988 de islam als staatsgodsdienst ingevoerd nadat de regering door het leger was omvergeworpen. In een klimaat van dergelijk obscurantisme hebben vrouwen geen andere keuze dan zo krachtig mogelijk te reageren. de uit Bangladesh verbannen schrijfster Taslima Nasrin, 1994 Zonde dat er godsdiensten zijn. Johan Anthierens, 1994 |
|
Vol ontzag en angst voor de natuurkrachten die haar overstegen, kende de primitieve mensheid deze krachten een persoonlijkheid toe. Het werden goden, machtige vijanden die je kon omkopen door offers te brengen.
Elke stam, elke natie verzon haar eigen goden. Goden die hun eigen volk beschermden tegen concurrerende stammen en hun goden. Al deze godenfamilies hadden een leider, een chef.
Bij enkele volkeren werd alleen de chef "god" genoemd en de leden van zijn hofhouding "geesten", "engelen" en "gevallen engelen", goede en boze geesten. Dat was het geval bij de Ivrieten (Hebreeërs), later Joden genoemd.
Zo’n tweeduizend jaar geleden werden de Joden uit hun land verdreven door de verre voorlopers van het fascisme. Ze zwermden uit over de wereld, vooral de Westerse wereld. Zodoende werden ze een internationaal bindmiddel, een vredeskrans. Doch ze bleven het heimwee naar hun "beloofde" land cultiveren, dat intussen was bewoond door een ander, hoewel verwant volk, de Filistijnen (Palestijnen). Die werden op hun beurt gekoloniseerd, door de Britten, en met geweld verdreven door de zionisten, die in 1948 de staat Israël oprichtten. De Joden waren terug thuisgekomen. Maar in de ogen van de Arabieren zagen deze Joden eruit als Westerse kolonisten en Israël als de laatste Westerse kolonie. We hebben het meegemaakt hoe de Amerikaanse diplomatie er in slaagde het mirakel te verwezenlijken : de belangrijkste en de meeste Arabische landen erkenden Israël en zelfs de Filistijnen wilden Israël erkennen en ermee onderhandelen. Het was jammer genoeg een broos mirakel. Een aantal Filistijnen bleef vasthouden aan de gewapende bevrijdingsstrijd. Vele Joodse "kolonisten" - zo werden en worden ze genoemd - gingen door met het organiseren van "nederzettingen" in Filistijns gebied. Israëli die Hebreeuws praten met een Amerikaans Bijbelgordel-accent liepen er rond met een geweertje in hun handen, als waren ze figurant in een Hollywoodfilm over Samson en Dalila. En dan de genadeslag. De Israëlische politicus Itzak Rabin, die meewerkte aan het vredesproces met de Filistijnen, werd door zo’n jong figurantje vermoord. Toen ik dit zag gebeuren, dacht ik : het is gedaan, afgelopen. Als om de symboliek kracht bij te zetten stierven korte tijd later koning Hoessein van Jordanië en Rabins weduwe Lea. En het noodlot voltrekt zich verder. Een voorspelling dreigt zichzelf waar te maken. Er bestaat een monotheïstische voorspelling dat, kort nadat de Joden naar hun land zijn teruggekeerd, de Messias (Ha Masjiach) zal komen (voor de christenen : dat Gods zoon voor de tweede maal op aarde komt ; voor de moslims : dat Mohammed terugkeert) en de wereld vergaat, waarna er een nieuwe en betere wordt geschapen. Kortom, een belangrijk deel van de mensheid gelooft dat alles pas beter wordt nadat de Aarde is verwoest. Een voorspelling die zichzelf waar dreigt te maken, althans voor wat het destructieve gedeelte betreft. Rond de eeuwwisseling vond elke amateur-profeet en elke tabloid-journalist het nodig om Nostradamus te doen voorspellen dat de wereld in het jaar 2000 zou vergaan. Wie Nostradamus echter heeft gelezen, weet dat hij beweerde : mijn voorspellingen reiken tot aan het jaar 3000, maar ook daarna zal de wereld nog lange tijd doorgaan… Ik zou liever Nostradamus geloven dan de onheilige drievuldigheid van de joodse, christelijke en islamitische mythologie. Hoewel ik me al maandenlang, sinds de Israëli zich Ariel Sharon op de hals haalden, aan iets spectaculair schrikwekkends verwachtte, was ik toch compleet uit het lood geslagen toen die Boeings zich in de architecturale misbaksels van Manhattan boorden, waarna de tweelingreus op lemen voeten door de knieën ging, zesduizend mensen onder zijn puin bedelvend. Niet alleen VS-burgers liggen in dit massagraf. Het gaat om zesduizend mensen van zo’n tachtig verschillende nationaliteiten, met alle schakeringen van huidkleur, van alle bestaande religies en levensbeschouwingen, waaronder ook meer dan honderd Turken - moslims. En wie leidde Usama op tot terrorist, om de goddeloze Bolsjeviek te verslaan ? Wie bewapende de Taliban in hun heilige oorlog tegen een Europees land dat weigerde in het Amerikaanse gareel te lopen ? Wie bezorgde hen de dollars met het logo "In God we Trust" ? Is God zot ? Neen. Aangezien er geen goden bestaan, kunnen er ook geen zotte goden zijn. Er bestaat echter wel een zotte god in de geesten van gestoorde mensen. Hij is mannelijk en heeft geen echte naam. Zijn soortnaam is zijn eigennaam : de god God. Er was blijkbaar niet veel verbeelding nodig om hem te verzinnen. In feite is hij het laatste restant uit de mythologieën van de Oudheid. De enige overblijvende nadat alle ondergeschikte goden en godinnen uit het pantheon werden geschrapt. Hij is Zeus, Jupiter, Wodan, Amon, Bahel. De God zonder naam heeft vele namen. Het monotheïsme heeft niets uitgevonden, het is alleen veel vergeten. En toch krijgt godsdienst het mooie in de mens niet kapot. In al zijn weerzinwekkendheid schept godsdienst zelf nog schoonheid. In synagogen was ik tot tranen toe geroerd door gezangen die millennia hebben overleefd en voelde me lid van een grote familie. Want al ben ik niet Joods, de beschaving waarin ik opgroeide is niet denkbaar zonder de talloze bijdragen van het Joodse genie. Op een vrijdagavond luisterde ik in de tjokvolle blauwe moskee van Istanboel naar de imam die voorzong uit de Qoran. Er hing een warm waas van vriendschap. Buiten in de herfsthemel stonden heldere sterren. Deneb aan het hoofd van de Zwaan, Al Gol in Perseus, Al Taïr in de Arend en Al Debaran, het robijnen oog van de Stier. Sterren in mijn hemel, met Arabische namen. De datum in mijn agenda, in Arabische cijfers. Wie leerde Europa ook weer kijken en tellen ? In de Sint-Baafskerk te Gent aanhoorde ik de Mattheüs passie van Bach, sublieme schoonheid neergutsend uit een kelk van lijden en mededogen. "Bemint uw vijanden en bidt voor wie u lasteren en vervolgen, opdat gij kinderen moogt zijn van uw Vader in de hemel, die zijn zon doet opgaan over slechten en goeden en het regenen laat over rechtvaardigen en onrechtvaardigen." Ik weet dat er voor mij wordt gebeden tot een god waarin ik niet geloof, door mensen waarin ik geloof. Zoals het Berbermeisje, Aïsja, die kwam poetsen in het bedrijf waar ik werkte. Ze vroeg me of ik niet boos zou zijn als ze ‘s vrijdags voor mij bad in de moskee. Boos ? Wie voor mij bidt, stuurt me op zijn of haar manier goede vibraties. En herinnert u zich nog de rouwdienst voor het vermoorde dochtertje van een Marokkaans migrant in de grote moskee van Brussel ? Waar ook de ouders van andere jonge slachtoffers plaats namen op het spreekgestoelte, in een moskee vol moslims, christenen en atheïsten. Druppels op een hete plaat, vrees ik. Want in een andere moskee in een ander land mocht ik als ongelovige niet binnen zonder betalen. Ik betaalde en moest dan langs een zijdeurtje binnen. De hoofdingang was voor de ware gelovigen. De monotheïstische godsdiensten zijn in wezen onverdraagzaam. Er is in mijn houding tegenover godsdienst en religie een schijnbare tegenstrijdigheid. Ik heb het al eens proberen te verklaren in het stukje over de Afghaanse boeddhabeelden in mei 2001, dat u elders op deze webstek vindt. Vandaag moet ik het nogmaals hebben over het afschrikwekkende aspect van godsdienst en dat vind ik vooral bij de drie aan elkaar verwante monotheïstische godsdiensten. Op dit ogenblik krijgen we de indruk dat de Islam het probleem vormt. Maar dan vergeten we de ijzingwekkende verslagen uit de Joodse Bijbel, de christelijke jodenvervolgingen, de kruistochten en de inquisitie met haar brandstapels voor heksen en ketters, de moordpartijen tussen christelijke sekten onderling, tot op heden met de protestants-katholieke burgeroorlog in Noord-Ierland. Kom me niet weer opdagen met de politiek correcte smoes dat het in se niet om godsdienst gaat, maar om sociale en of etnische tegenstellingen. Dat zal ook wel voor een deel kloppen, maar zeg me eens : waaruit zijn deze sociale en of nationale tegenstellingen ontstaan ? Godsdienst, het geloof in één god als "omnipotente" dictator van het Heelal, is de wortel van het kwaad. Honger en seks zijn sterker, doch niets is zo vernietigend als dit geloof, deze absurde waan. Welk verlangen, welke krachtige wrok zet talentrijke jongemannen ertoe aan een vliegtuig te kapen en zich er vakkundig mee te pletter te vliegen tegen een kapitalistisch kaartenhuis, zesduizend mensen in hun dood meeslepend ? Jonge zelfmoordterroristen. Een katholieke paus die ongebreidelde procreatie preekt op een planeet die zweet onder het gewicht van zes miljard mensen en condoomgebruik veroordeelt in een land waar een derde van de bevolking met het aidsvirus is besmet, hierin bijgetreden door een zwerm verzuurde mollahs, een paar dozijn dollarpredikanten en hier en daar een rabbijn. Dààr heb je ze dan wel broederlijk verenigd, de drie Abrahamse godsdiensten. Een Jurassic Parc in de 21ste eeuw. Lode, oktober 2001 |
Schrijf ons - Mail us
Terug naar bladzijde één - Home