GODS VANDALEN

    Eens stak een meester
    een houten Boeddhabeeld aan
    om zich te warmen.
    Een leerling riep : "Kijk uit,
    u steekt de Boeddha in brand!"
    De meester vroeg :
    "Waar is de Boeddha?"
    ��������Zen-verhaal

    Onthutst keek de wereld toe hoe ongeletterde kinkels in Afghanistan de meer dan 1500 jaar oude Boeddhabeelden stukschoten. Een erfgoed van de mensheid onherroepelijk vernield.
    Als er in Afghanistan geen dwazen waren, hadden de Boeddhabeelden er langer gestaan. Hoe lang ?
    Alles is vergankelijk. Zelfs de piramiden zullen ooit tot stof vergaan. Tegen die tijd zullen miljarden mensen zijn geboren en gestorven. Sommigen onder hen zal men zich lange tijd herinneren, omdat ze iets hebben nagelaten dat voor lange tijd belangrijk is. Lange tijd is altijd enige tijd.
    Terwijl miljarden mensen omkomen, lijden en sterven er duizenden miljarden wezens van diverse aard. Is het verdwijnen van een Boeddhabeeld erger dan de dood van een mug, die tegen de autoruit te pletter vliegt?
    Over vijf miljard jaar sterft de zon en met haar de aarde. Zij zal zich uitzetten en de aarde opslokken. De Boeddha wist dit al, toen hij zei :
    "Er komt een dag dat de grote oceaan is uitgedroogd, vergaat en niet meer bestaat�"
    "Er komt een dag dat de grote aarde verbrandt, vergaat en niet meer is�"
    En in beide gevallen voegde de Boeddha eraan toe : "Maar ik verzeker u dat de wezens die ronddolen en zwerven, bevangen in onwetendheid en geprangd door de dorst om te leven, geen einde zullen vinden."
    "Wat denkt u, wat is meer : het water dat in de vier grote zee�n is, of de tranen die u hebt vergoten, toen u op die lange weg rondzwierf en weende, omdat u kreeg wat u haatte en niet kreeg wat u liefhad ?"

    En hiermee is dan alles gezegd wat er te zeggen valt.
    Al de rest is bijzaak.
    Toch kan ik niet nalaten op een paar bijzaken de aandacht te vestigen.
    Bijzaken ? Ik had mijn woorden beter moeten wegen, want lijden is geen bijzaak.

    1. Hoe zijn de Taliban aan de macht gekomen ?
    In de jaren tachtig was er in Afghanistan een communistische regering aan het bewind, die ondermeer veel belang hechtte aan een degelijk onderwijs voor �lle jongeren. Meisjes hadden evenveel rechten als jongens, ook het recht om aan de universiteit te studeren en een beroep uit te oefenen. De communistische regering was een vooruitstrevende regering en ze liep niet hoog op met godsdienst.
    Dit was niet naar de zin van de reactionairen, die een rebellenleger vormden.
    De legitieme regering riep de hulp in van het Rode Leger en de Sovjetunie stuurde haar jonge mensen naar Afghanistan.
    Een verstandig Westers staatsman zou toen aan Breznev gevraagd hebben hoeveel divisies hij nodig had. In plaats daarvan schonken wij wapens en geld aan onze meest verbeten vijanden in spe. Want voor de VSA is iedere godvrezende fascist beter dan de goddeloze bolsjevieken.
    Er was een tijd dat het Westen zelfs met Stalin een pakt sloot om een nog grotere pest te bevechten. Maar merkwaardig genoeg, na de dood van Stalin heeft het Westen iedere moeizame Russische poging, om een einde te maken aan het stalinisme en het sovjetsysteem te versoepelen en vermenselijken, gesaboteerd.
    De kanonnen, die de Boeddhabeelden stukschoten, zijn met Amerikaans kapitaal gemaakt.

    2. De opium voor het volk ?
    En de terreur waaronder de vrouwen in Afghanistan gebukt gaan, is een nevengevolg van de Amerikaanse interpretatie van "freedom".
    Karl Marx zei dat "godsdienst de opium voor het volk" is. Hij bedoelde dat godsdienst een troostmiddel is, een zoethouder die het volk ervan weerhoudt het juk van de uitbuiters af te werpen.
    Marx was immers een gematigd man en mild in zijn oordeel. Want godsdienst is geen opium, het is strichnine.
    Althans, godsdienst als politieke macht. Dan heb ik het niet over deze duizenden jaren oude weemoed van de mensheid, dat heimwee naar ik weet niet wat, naar een betere toekomst of een beter verleden, dat verlangen naar een kosmische moederschoot, naar een schuiloord tegen angst en pijn en verdriet, naar een droomwereld. Misschien is religie - religie en niet godsdienst - inderdaad opium. Omdat opium en andere zogenaamd hallucinogene drugs mogelijk deuren openen naar een wijdere waarneming, zij het een waarneming die niet gratis is, want ze kost vaak een stukje lichamelijke gezondheid.
    Nadat ik alle godsdiensten heb bestudeerd en in elke godsdienst het kaf van het koren heb gescheiden, de nutteloze ballast afgeworpen, heb ik een hoeveelheid kostbare schatten overgehouden, die mij diep ontroeren. Religie is de droom en de noodkreet van de mensheid.

    Ware religie kent goden noch geboden. Religie betekent verbondenheid. Verbonden zijn met alles wat bestaat. Daardoor is religie ook liefde en mededogen.

    De politieke macht Godsdienst daarentegen, is een historisch gruwelverhaal. Het is begonnen met mensenoffers, dierenoffers, materi�le offers. En nog altijd worden er mensen en dieren voor afgeslacht en moeten mensen materieel welzijn inboeten omdat godsdienst zo vaak aan de zijde staat van de uitbuiters.
    Vooral de monothe�stische godsdiensten hebben een geschiedenis van meedogenloosheid. Het jodendom minder, omdat het meer protectionistisch dan expansionistisch is. Christendom en islam echter, zijn als pletwalsen over de aarde gerold.
    U gaat opwerpen dat je figuren als, bijvoorbeeld, een Franciscus van Assisi (1181-1226)voor het christendom en een soefi-dichter als Roemi (Djalal ad-Din ar-Roemi, 1207-1273)voor de islam, moeilijk met pletwalsen kunt vergelijken en daar ben ik het volkomen mee eens : zij horen in de rubriek religie thuis. Evenals Isaiah op het begenadigd moment dat hij zijn toekomstdroom beschreef : er komt een tijd waarop geen mens nog de wapens zal heffen tegen een ander� ze zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegscharen�

    3. Eros en Thanatos
    De christelijke en islamitische politieke machten evenwel, hebben overal waar het kon zichzelf opgedrongen. Te vuur en te zwaard, met dwang en terreur. Deze geschiedenis kan vele dikke boeken vullen en ik ga ze hier dan ook niet herhalen, zelfs voor een beknopt overzicht heb ik tijd nog ruimte. Kenmerkend is ook hoe beide machten de manie vertonen zichzelf op te hemelen, met een sterk misprijzen voor alles en iedereen dat anders denkt of anders is.
    Een tweede kenmerk is : het opvreten van de eigen kinderen.
    "La r�volution mange ses enfants", zei Robespierre. Nihil novum sub sole, dat hadden christendom en islam al lang van tevoren klaargespeeld. Zo was er in Europa op een bepaald ogenblik gelijktijdig een kruistocht bezig tegen de islam en een inquisitie binnenshuis. Welnu, deze inquisitie maakte meer slachtoffers dan de oorlog. Iemand, ik weet niet meer wie precies, moet toen hebben opgemerkt : "De paus heeft meer christenen omgebracht dan de moslims."

    Terloops valt me op dat het christendom zijn meest woelige en minst verheffende periode kende rond de jaren 1400-1600 en dat de islam vandaag eveneens aan zijn 15de eeuw toe is. Betekenen 15 eeuwen een keerpunt voor godsdiensten ? Hoe dan ook, met het christendom is het sindsdien nooit meer echt goed gekomen. De macht van deze godsdienst bleef weliswaar nasmeulen tot in de vorige eeuw (en op sommige plaatsen tot in deze eeuw), maar sedert de protestantse beeldenstorm was het gedaan met de quasi onaantastbaarheid van de christelijke kerken. De Franse revolutie, de Bolsjevistische revolutie en de Spaanse burgeroorlog zijn daar voorbeelden van. De huidige geweldloze ontkerkelijking is het euthanasiespuitje.
    Morgen, zeg maar vandaag, is de islam aan de beurt. Wat we op dit ogenblik meemaken gelijkt op een machtsontplooiing, doch vergis u niet, dit is het begin van de doodstrijd. De kruik staat op barsten.

    Een gelijkenis tussen de twee machtigste monothe�stische blokken was en is hun afgrijzen voor sex en hun haat tegen vrouwen. Wie de menselijke seksualiteit verloochent, jaagt de jeugd tegen zich in het harnas en wie de vrouw vervolgt, stenigt de bron van het leven en verlangt naar de dood.
    Wie sterk genoeg verlangt, krijgt uiteindelijk waar hij om vraagt.
    De terreur van de godsdienstwaanzin is echter zeer sterk en het is moeilijk om de muren van dit Jericho te slopen. Maar van zodra het deksel van de ketel vliegt, zal de wereld verbaasd en geschokt toekijken op de wraak van de geschiedenis, op de wraak van de vrouw in de islam.
    Wie kunstwerken vernielt is een barbaar, maar wie vrouwen stenigt, is een laffe krimineel. Wie een moeder laat stenigen terwijl haar kind moet toezien hoe ze tot aan haar hoofd in de grond wordt gestopt, waarna de vrome nietsnutten van het dorp haar mogen toetakelen tot de dood erop volgt, is erger dan een moordenaar. Waar blijft de gerechtigheid ? Waar is Den Haag goed voor ? Waarom komt Nurnberg altijd te laat na Auschwitz ?

    En wanneer alle moskee�n tot stof zijn vergaan
    en ook vergeten door alleman
    zullen er weer Boeddhabeelden staan
    in 't hartje van Afghanistan

    En wanneer ook deze beelden begeven
    omdat alle beelden eens wijken
    zullen toch nog de inzichten leven
    die op Boeddha�s wijsheid gelijken


    Lode Willems
    mei 2001



    Perscommentaar

    In het Amsterdamse new age maandblad "BRES" van augustus-september 2001 schrijft Filiep Vanden Broek in zijn rubriek "Nieuws uit Vlaanderen" :
    ��Alles is vergankelijk�, mijmert Lode Willems : zelfs de piramiden zullen ooit tot stof vergaan. En dan vertelt hij me in eenvoudige taal hoe de Taliban aan de macht gekomen zijn, over de vrouwenterreur, het kostbare van religie en de gruwel van godsdienst.
    Wat zou ik het toejuichen als Lode Willems (tot voor kort redacteur wetenschappen voor het weekblad Knack, nu in ruste) dagelijks het wereldgebeuren becommentarieerde in mijn krant.
    Hij levert nog commentaren, selecteert of vertaalt met zijn vrouw Gerda (onder meer een tribute to Allen Ginsberg) en teksten voor zijn boeiende webstek�

Schrijf ons ��� Terug naar pagina ��n


Hosted by www.Geocities.ws

1