Vertrek
uit Nederland:
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de reacties die we ontvangen hebben op onze voorbereidings mail.
We hebben jullie reacties best wel nodig in het verre buitenland dus ga zo door.Woensdag 23 augustus gaat het dan eindelijk gebeuren. We willen rond 9.00u vertrekken van de sloetstraat 78 in Arnhem.
Uit de proefrit die we gemaakt hebben is gebleken dat we per dag zo’n 400/500 kilometer per dag afleggen. In Duitsland zullen we de eerste stop maken. Daarna gaan we via Oostenrijk en Italy naar Griekenland.
We proberen (als het e_mailen overal lukt) jullie op de hoogte te houden waar we zijn en waar de post naar toe gestuurd kan worden. We wensen iedereen vanuit een regenachtig Arnhem het allerbeste.
Italie Griekenland:
We zijn in Griekenland
aangekomen we hebben tot nu toe 2209 km gereden in 4 rijdagen dit zijn
hoofdzakelijk snelwegen geweest dus zo bijzonder is dat eigenlijk niet, toch
hebben ook nog "gewone" wegen gehad, met name door drukke Brindisi en
de mooie groene weg ( 94 km) in Griekenland door de bergen met eigenlijk alleen
maar haarspeldbochten dit was een fantastische ervaring.
Jolanda vond het reuze spannend
om de veerboot in te rijden zo'n oprit alle mensen kijken natuurlijk en dan zo'n
donker gat in maar ook dit ging gewoon zoals het moest goed dus. We hebben
ondanks onze weinige rijervaring dit toch maar even geflikt tenminste zo voelt
dat voor ons. Het rijden ging ons redelijk goed af, Jolanda heeft regelmatig
last van dode vingers in haar 'gashand' we stoppen dan even of, als de situatie
het toe laat rijdt ze even met een hand zodat de hand een beetje rust kan
krijgen. Voor de rest zijn er geen tegenslagen geweest zelfs het rijden in de
bergen ging voortreffelijk
. We hebben tot nu toe al een
rustige camping gehad dat was de camping in Arnhem "een oase van rust"
De rest van de campings waren meer oases van herrie, waarom moeten campings
altijd en aan een spoorlijn en aan een snelweg en aan een drukke doorgaande weg
liggen, is hier de grond goedkoper. Vragen wij ons af?
De autostrada is een mooie
snelweg met name na Ancona heb je veel tunnels en rijdt je met een snelheid van
120 km door een haag van roze en witte bloemen heen, je hebt hierdoor geen idee
dat je op een snelweg zit. Ook beginnen daar de velden vol met olijfbomen en
citrus fruit, wat naar mijn idee perfect voldoet aan het idee wat ik had over
zuid-italie.
De Italiaanse camping was een
echte familie camping, met alleen maar Italianen een echte gezellige drukke
bedoening, we zaten hier aan de Adriatische kust en we hebben hier lekker aan
zee gewandeld 'savonds. De tafels werden in een lange rij op het "straatje"
gezet, geen auto o.i.d. kon er meer door en er werd jong en oud gefeest. Ook was
er 'savonds een disco waar jong en oud aan meedeed vooral de pubers waren
kostelijk.
De laatste etappe hadden we ons
100 km vertelt, we dachten nog 500km te moeten naar Brindisi maar het waren er
630 , dat is geen punt als om 18.00 uur (volgens de kaart)de boot niet vertrok
naar Griekenland. Om 17.55 uur kwamen we Brindisi in gereden, snel naar een
ticketbureau en tot onze grote opluchting ging de boot pas om 21.00 uur. Wel
moesten we nog tax gaan betalen in het centrum, netjes werd er uit gelegd hoe we
moesten rijden, maar Leon dacht dat kan veel korter en we reden ons toen
natuurlijk vast. Door allerlei kleine achteraf steegjes zijn we bij de veerboot
gekomen, ook dit dankzij Leon!
Met Leon verveel je je nooit,
het blijft een bron van vermakelijkheid, als hij de tent niet uitvalt (echt
gebeurt!) dan bedenkt hij wel weer wat anders zoals op het heetst van de dag plm
33 graden naar een klooster klimmen in Klausen (wat erg mooi was) maar vervelen
doe je je niet met hem.
Het echte vakantie gevoel begon
vanochtend toen we om 6.00 uur de veerboot afkwamen, de motor parkeerden en
tussen de oude mannetjes koffie gingen drinken op het terras. een ieder die wel
eens in Griekenland is geweest weet hoe dit eruit ziet.
Ook de rustige camping hier in
Griekenland is niet zo rustig als het er uitziet we zitten aan een schitterend
meer met wel 14 andere tenten en campers op een plaats waar er wel honderd
kunnen staan, maar nou wil het zo zijn dat er in de buurt weer bosbranden woeden
dus de blustoestellen vliegen af en aan om, als het nodig is water uit het meer
te scheppen en die dingen vliegen laag en zeer frequent en het zijn er veel, dus
dat beloofd nog wat voor de komende nacht. We hebben een groot geluk en dat is
dat we meestal behoorlijk moe zijn van het rijden dus we slapen overal doorheen.