Slag om Koersk of operatie Citadel
Inleiding
De plannen
Het offensief
De verliezen
Opmerkingen
Inleiding
Na Stalingrad liet Von Manstein zijn troepen
terugtrekken om de aanvoerlijnen van het Rode leger te verlengen. De Russen
waren er van overtuigd dat het Duitse leger zo goed als verslagen was,
de oorlog zou snel afgelopen voorbij zijn. Maar de Duitsers waren nog
altijd sterk genoeg om de Russen het vuur aan de schenen te leggen.
Ze konden
zelfs nog een tegenoffensief lanceren tegen Charkov, één
van de grootste steden van Rusland. Ze verzamelden hiervoor hun troepen
bij Krasnogrod.
Op 18 februari 1943 begon men het tegenoffensief op de rechtervleugel
waar generaal Vatoetin zich bevond. De Duitsers vielen aan met een overmacht,
de Russische troepen werden snel verdreven. Om Vatoetin te helpen wou
Golikov de flank van de Duitsers aanvallen maar dat plan kon niet worden
uitgevoerd omdat ze dan zelf zouden worden ingesloten door de Wehrmacht.
Daarbij kampten de Russen met aanvoerproblemen, ze trokken zich daarom
terug achter de Donets nadat Golikov Charkov prijsgegeven had.
Stalin zag
dat de situatie kritiek was en schakelde Zjoekov in, deze beval om alle
reserves naar Belgogrod te sturen. Op 18 maart vallen de Duitsers Belgogrod
aan, ze werden tot staan gebracht. Omdat de dooi* begonnen was moesten
beide partijen ten minste 6 weken wachten voordat ze terug konden vechten.
Het gaf hen de tijd om wapens, manschappen en voorraden aan te voeren.
Dit speelde vooral in het voordeel van Rusland met een tankproductie van
2000 tanks/maand.
De Duitsers moesten het stellen met 100 tanks/maand en hadden dan nog
eens problemen om reparatieonderdelen aan te voeren. De situatie werd
nog slechter toen sommige idiote wetenschappers Hitler's hoofd op hol
brachten met ideeën van een 1000-ton tank waardoor de productie van
die nieuwe tanks(panther en tigerII) werd afgeremd. Heinz Guderian bracht
de Führer terug met beide voeten op de grond.
Wat de situatie van Duitsland wel tengoede kwam was de dood(vliegtuigcrash)
van de minister van bewapening Fritz Tödt die vervangen werd door
een meer bekwamer man, Albert Speer.
Hij zorgde ervoor dat de oorlogsproductie van sommige modellen zou verdubbelen.
Toch hadden de Duitsers meer soldaten nodig iedereen werd daarom van 16
jaar tot 65 jaar legerplichtig. De industrie werd dan draaiende gehouden
door vrouwen, Fransen, Belgen, Nederlanders,...
Von Manstein
wist dat Duitsland alleen maar in het defensief kon gaan en soms een lokale
aanval kon lanceren om zoveel mogelijk Russische krijgsgevangenen en oorlogsbuit
te maken. Daarom zag Von Manstein een mogelijkheid in het Koersk saillant(een
uitstulping in de frontlinie) om het initiatief misschien te hernemen.
Toen operatie Citadel begon hadden beide partijen veel troepen en materieel
verzameld.
| |
Duitsland |
USSR |
| Soldaten |
900 000 |
1 300 000 |
| Tanks |
2 700 |
3 600 |
| Vliegtuigen |
1 800 |
2 400 |
De plannen
Het plan van de Duitsers was zeer eenvoudig, legergroep Centrum onder
Kluge in het en legergroep Zuid onder Von Manstein zou het saillant proberen
te omsingelen. Zo zouden ze revanche kunnen nemen met wat de Russen hen
hadden gelapt in Stalingrad.
Wat de Duitsers
niet wisten was dat er een anti-nazi, Rudolf Rössler - beter gekend
als Lucy - die een hoge functie bezat bij het OKH** alle plannen van het
offensief verstuurde naar Zwitserland die daarna met een tussenpersoon
naar Moskou werden gezonden. Hij had ook al een positieve bijdrage geleverd
bij de slag om Stalingrad en Moskou.
Zjoekov
besliste dat de Russen het saillant zodanig moesten verdedigen dat de
Duitsers er hun tanden zouden op breken. Daarna zouden de Russen direct
een tegenaanval lanceren om de overige Duitse reserves te vernietigen.
Het offensief
De Russen gingen ervan uit dat Duitsers massaal met tanks zouden aanvallen
ze rustten daarom hun stellingen in grote getale uit met anti-tankgrachten,
mijnen en anti-tankwapens.
De Russen bouwden hun verdediging snel uit tot 6 verdedigingsgordels.
Tijdens de bouw van hun verdedigingslinies bleef het Rode leger niet stilzitten.
Ze zetten partizanengroepen in om de Duitse bevoorrading te ontwrichten.
Op 2 juli 1943
deelde Hitler persoonlijk mee dat het offensief op 5 juli van start zou
gaan. De meeste Duitse generaals vonden dat dit al veel eerder moest worden
aangevallen want ze hadden gezien wat hen te wachten stond(luchtverkenningen).
De generaals vreesden ook dat Hitler allicht troepen nodig zou hebben voor
een mogelijke invasie in Sicilië te stoppen .
De Russen schatten dat het offensief tussen 3 en 6 juli zou starten maar
precies wisten ze het niet. Toen ze zagen dat de Duitsers hun prikkeldraad
en hun mijnen begonnen te verwijderen beval Rokossovsky, bevelhebber van
het Centrale front een tegenaanval met vliegtuigen en artillerie. De Duitsers
lieten zich niet murw bombarderen en begonnen een tegenbeschieting.
Om 5.30u lanceerde generaal Model, een schijnaanval tegen het centrale front,
2 uur later werd de hoofdaanval gelanceerd. Rokossovsky brengt grote hoeveelheden
vliegtuigen in de lucht die grote verliezen aan de Duitse hoofdmacht toebrengen.
Niet alleen de vliegtuigen baarde Model zorgen maar ook de Russische genie.
Deze had zoveel mijnen gelegd dat zo'n 100 tanks op die wijze de lucht in
vlogen. Andere gevolgen van deze mijnen was dat men niet veel bewegingsvrijheid
had, men werd een nog gemakkelijker doelwit voor anti-tankgeschut. De infanterie
kon dan niet meer profiteren van de dekking die de tanks haar boden, ze
werd ook meermaals blootgesteld aan het machinegeweervuur.
Na hevige gevechten zetten de Duitsers door en veroveren ze de eerste verdedigingslinie.
Rokossovsky zet een tegenaanval in maar ze mislukte door een gebrek aan
verkenning.
De volgende dag hervatten de Duitsers hun acties. De Russen bestookten ze
terug met artillerie en bommen. Toch stootten de Duitsers na hevige verliezen
te hebben geleverd door naar de hoogten van Ponjri en Molotjtsji, de zege
was van korte duur want de Russen verdreven ze dan weer. De hoogtes zullen
die dag nog eens 2 keer van partij veranderen. Model gaf dan het bevel om
de stad Ponjri in te nemen, wat ze ook probeerden het lukte hen niet.
Aan de zuidkant
van het saillant zouden de Duitsers onder generaal Hoth het beter hebben
omdat de Stavka(Russische bevelhebbers) ervan uit ging dat Model de hoofdaanval
zou lanceren.
Hoth wou naar Obojan oprukken maar werd tegengehouden door een tank -en
gardeleger hij wou daarom eerst afrekenen met de Russische versterkingen
te Prochorovka.
Na een reeks van gevechten op de 12de juli lag de weg naar Prochorovka
open. Later op de dag werden ook het 1ste Russische tankleger en het 6de
gardeleger verdreven van de weg naar Obojan.
Omdat Hoth zijn aanvallen meestal op eigen initiatief(zonder echte planning
van de Duitse legerleiding) uitvoerde werd de Lucy-ring(het hele communicatiewerk
van de Duitse spionnen) praktisch ongedaan gemaakt. Vatoetin kreeg daardoor
meermaals problemen met de opstelling van zijn troepen tijdens deDuitse
aanval.
De Russen wisten dat het erop of eronder was en vielen daarom die dag(12
juli) met 850 tanks aan uit hun reserve, Hoth zette 700 tanks in. De Tiger
II's die bij close-combat niet van hun zware bepantsering en
hun krachtige kanonnen konden profiteren werden van dichtbij aan flarden
geschoten door de T-34's.
Ook boven hen vonden hevige luchtgevechten plaats om de eigen grondtroepen
zo veel mogelijk te ondersteunen. Beide partijen verloren zo'n 300 tanks
maar de Duitsers hadden nog altijd Obojan en Prochorovka niet veroverd.
Nog slechter nieuws was dat de Russen hun beslissend tegenoffensief hadden
gelanceerd in het Noorden van het saillant. Daarbij waren de Britten en
Amerikanen 2 dagen tevoren geland op Sicilië dat betekende dat Hitler
eenheden van het Oostfront naar Italië zou moeten overbrengen.
De Führer had wel meegedeeld dat de aanvallen aan de zuidkant van
het saillant mocht worden verdergezet. Ondertussen had Hoth al snel een
paar lokale omsingelingen uitgevoerd.
De Russen vielen massaal Model's linkerflank aan, om een omsingeling te
vermijden moest hij zich terug trekken.
Op 15 juli was Hoth's opmars bijna tot stilstand gekomen. De Russen achtten
de tijd rijp om een tegenoffensief aan de zuidkant van het saillant te
lanceren. Het Rode leger heroverde op 23 juli de startposities van operatie
Citadel. Zjoekov liet zijn troepen hergroeperen en op 23 augustus werd
Charkov heroverd. In de loop van de maand waren alle successen Russisch,
hun offensief werd wel deels tegengehouden bij de Hagenlinie. De weegschaal
was nu voorgoed doorgeslagen in het voordeel van de Russen.
De verliezen
| |
Duitsland |
USSR |
| Tanks |
??? |
1800 |
| Soldaten |
56 000 |
250 000 |
Opmerkingen
Het Rode leger zou ook tijdens de slag om Koersk gebruik maken van de
titel garde. Zo wilde men het moreel hoog houden. Je moest dan aan ook
aan een resem voorwaarden voldoen, bijvoorbeeld zweren dat je het vaandel
van de eenheid in Berlijn zou brengen.
Ik denk
dat de Rusissche legerleiders nog altijd rekenden op hun numerieke overmacht
want de manier waarop sommigen te werk gaan doet mij wel vragen stellen.
De halve veldslag op 12 juli bijvoorbeeld waar bijna 1600 tanks door elkaar
reden en elkaar vernietigden. Dat is toch geen moderne oorlogsvoering
meer, het is meer een spelletje schaak waarbij elke pion een leger of
2 vertegenwoordigd. Ook het Russische verliescijfer vind ik wel erg verontrustend.
Als je 250 000 man verliest als defensieve partij terwijl je aanvaller
er maar 56 000 verliest dan denk ik toch dat er iets schort met de wijze
van oorlogsvoering. Ook vind ik de beslissende aanval van de Russen tegen
de legergroep Kluge een beetje dwaas uitgevoerd. Bijvoorbeeld konden ze
Model's troepen omsingelen maar neen, Orel moest worden veroverd en daarom
werd het zwaartepunt van de aanval in het midden gelegd.
Bij de Duitsers
zijn er ook dingen die beter konden zoals wie haalt het in zijn hoofd
om zoiets simpels te bedenken. Elke bevelhebber van enig niveau weet dat
dit te gemakkelijk en te zichtbaar was. Ik ben overtuigd dat de Russen
ook deze slag zouden winnen zonder de befaamde Lucy-ring. Ze zouden alleen
minder verdedigingsgordels kunnen bouwen.
De auteur van het artikel in de Wikipedia encyclopedie zegt:"The
point of attack was painfully obvious to anyone with a map, and reflected
World War I thinking more than the Blitzkrieg". Bij een
Blitzkrieg probeert men nooit de confrontatie te zoeken. Men probeert
altijd zoveel mogelijk troepen één punt in de linie aan
te vallen om dan massaal door te breken.
*Als de dooi begint wil dat zeggen dat het ijs begint te smelten en dat
alles in modder zal veranderen. De modder zorgt ervoor dat de meeste voertuigen
vast komen te zitten.
**Het OKH(oberkommandantur
des Heeres) leidt alle militaire operaties aan het oostfront.
Het OKW(oberkommandantur der Wehrmacht) is de hoogste militaire instantie
die alle operaties van het Duitse leger leidt.
gemaakt
door Laurens Snauwaert
Met dank
aan:
Het boek Koersk,
Geoffrey JUKES
http://dspace.dial.pipex.com/town/avenue/vy75/
http://www.kansaspress.ku.edu/glabat.html
http://www.fortunecity.com/victorian/riley/787/Soviet/Zhukov/Kursk.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Kursk
foto's :
http://www.onwar.com
|