"Weer keert het najaar en het najaarsweer.." Knap toch hoe die dichter (zijn naam ben ik vergeten) het vers begint en eindigt met hetzelfde woord, maar in een andere betekenis. De cirkel is dus rond, de seizoenen komen altijd terug (zoals het woord "weer" in het vers), de cyclus van de jaargetijden is onfeilbaar.

En dit om te melden dat de enigmooie herfst zijn opwachting maakt en ook de kern der dingen "die stil en eindeloos is". Herfst. Men vond er nog geen rijmwoord op in het Nederlands, maar de kleuren komen er aan. Zeker weten. Straks poefen de jachtgeweren in het landelijke Sint-Andries en donkere stammen verzwijgen aan de top. mooi toch.

Iets moet mij nog van het hart. Ik vind dat we meer naar buiten moeten komen in Sint-Andries: verdorie, de zon heeft ons nauwelijks gezien.

Jo Berten