De hemel kleurt zwart en blauw (dit maakt alleen mijn voetbalhart droef te moede) en tekent de nakende zomer uit. Sint-Andries maakt zich klaar voor de warmte, voor het volle groen, voor kleurige (hopelijk laat gemaaide) bermen langs de talrijke landelijke wegen.

Hier en daar, van onder het lommer en de luwte van de zeshonderdnegenentachtig beuken, horen we straks dierbaar ritselen: de Kroniek wordt gelezen.

Ondertussen spant de zomer haar boog over alle straten. En om duidelijk te maken dat onze stek een aards paradijs is, druppelt het soms vanuit een verre donkere wolkenpartij.

Want iedereen weet dat aan elk uiteinde van de regenboog te Sint-Andries, een pot vol geluk staat.

Jo Berten