Pia Burrick werd in Brugge geboren op 3 april 1959. Zij is een dochter van de architect Erik BURRICK en van Marthe SCHEPENS uit Sint-Kruis, waar zij ook lager onderwijs volgde.

Hierna trok zij naar het Koninklijk Atheneum van Brugge, afdeling kunst. Van 1976 tot 1979 studeerde zij verder aan de Koninklijke Antwerpse Academie, op de afdeling monumentale kunsten, en won zij te Brussel meteen de 2de prijs 'Het Belgisch Glasraam' (in 1982 de lste prijs).

Voor verdere specialisatie glas ging Pia Burrick vervolgens tot 1981 in Gent studeren, aan het Hoger Sint-Lucasinstituut. Tien jaar bezig zijn met kunst hebben haar veel geleerd, 'haar glas' heeft zij zelf gedaan.

In 1983 besloot de kunstenares op zelfstandige basis van haar kunst te leven. Zij installeerde meteen een atelier in de Poitevinstraat nr. 42 te Brugge, en vanaf 1995 in het huis Fort Zevenbergen nr. 8 te SintAndries waar ook een permanente collectie te bezichtigen is. Het volgende jaar kocht het Provinciebestuur van West-Maanderen een werk van haar, 'Moment om te vliegeren, glas-in-lood, 78 cm x 78 cm', wat op zichzelf zowel een voldoening als een erkenning van haar talent was.

Vanaf 1992 is zij lerares avond cursussen glaskunst en plastische kunsten aan de Brugse academie. Op woensdagmiddagen geeft zij lessen 'creatief bezig zijn', voor kinderen uit het lager onderwijs. Sinds kort zijn er ook in haar atelier inleidende lessen glas-in-lood. Het is een ‘glazen' huis, dat openstaat voor bezoekers, maar ook voor scholen en verenigingen; een telefoontje naar 050/39.40.99 volstaat.

Pia Burrick vond tussendoor, in 1988, tijd om te trouwen met Jan Bonneure, bij vAe zij twee kinderen heeft.

Zij werkt hoofdzakelijk voor architecten en bouwheren : ontwerpen en maken van glascreaties voor interieurs. Het gaat hier op de eerste plaats om glas-in-loodramen, specifiek ontworpen voor de ruimte waarin ze moeten geplaatst worden.

Daarnaast ontwerpt zij uiteraard ook vrije artistieke creaties om voor een raam of aan een muur te hangen.

"Het glazen licht-werk van Pia Burrick : dit is met kennis van zaken en ernstige ambachtelijkheid, uitpuren van wat uit de ontmoeting, de interaktie, de osmose tussen licht en meest diverse glassoorten, een verhaal van liefde wordt. Emotionele intelligentie, conditio sine qua non om kunst te maken." (Sant '88 Brugge, 1988)

"Glas, lood en licht vormen in het werk van Pia Burrick een niet te ontwarren drieveelheid, waarmee zij een eigen, eigenzinnige taal spreekt." (Jan Bonneure, 1989)

Het jaar 1993 leek een keerpunt in haar loopbaan, toen de glas-inloodcreaties vervangen werden door glascollages - niet langer zwarte lijnen, maar enkel nog vlakken, glas en licht. Het bleek een fase te zijn. Johan DEBRUYNE merkt op:

"In korte tijd heeft ze enorm aan métier gewonnen: wat ze, in Galerie Nico Van Dale, zonder lood laat zien, inspireert als voordien. Een bezoek aan haar atelier reveleerde bovenal de essentie van haar kunst: Pia Burrick is een prima tekenaar Waar ze steeds aan glas-en-loodbeperkingen vast zat, zijn er vandaag haast geen remmingen meer. Ze kan zich meten met alle andere plastische disciplines. Ze hangt niet langer af van het licht, en ze maakt ook muraal mooie zaken."

Drie jaar later voegt de Brugse criticus hier nog aan toe:

"In De Witte Beer zien we ondermeer ook het kleurloze 'Burrickse glas' dat schaduwen op de muur tovert. Een vorm van etsen zou aan de basis van dit bizarre effect liggen. Verder is er glas met minimale kleurtekens en glas dat sober en fragmentair met verf is bewerkt. Fraai."

Inderdaad fraai!

Maar niemand beter dan de kunstenares zelf kan verantwoording afleggen voor haar werk, en nog wel met een paar heel recente teksten uit 1999:

"Ik ontwerp en vervaardig vooral glas-in-loodramen, in perfecte harmonie met de ruimte en steeds in overleg met de opdrachtgever of architect. Mijn ontwerpen zijn zeer grafisch. Een grillig spel van lijnen en vlakken, intuïtief ontworpen, op zoek naar de ultieme verhouding tussen lijn en leegte, tussen kleur en kleurloosheid, met de kracht van de absolute eenvoud als doel."

"Er zijn glas-in-loodramen, mijn eerste liefde. Keurrijke, al dan niet figuratieve, soms bijna grafische tafe~ relen. Er zijn de collages van glas op glas, glas in zijn puurste essentie. Er is beschilderd brandglas, soms ook pure schilderijtjes op glas, bedoeld als wanddecoratie."

"Daarnaast zijn er andere technieken, zoals etsen op glas, en creaties met en op spiegelglas. Tenslotte is er het ontwerpen en maken van schalen en schotels, waarbij het glas na het beschilderen of etsen in een oven wordt gevormd."

Wat Pia Burrick maakt, straalt altijd grote klasse uit, ook als het 'maar' om bestellingen gaat, hoe klein die ook zijn.

Naast het vrije en het toegepaste glaswerk zijn er echter af en toe ook de 'zijsprongetjes': speelse maar ook meer conceptuele werken. Getuigen daarvan, verschillende 'land-art' projecten, b.v. in de tuin van het voormalige Kdimop te SintAndries, of de installatie met de negenendertig glazen oorlogstaferelen in het Fort Napoleon te Oostende, in 1998.

"Maar wat de techniek ook is, het is en blijft steeds een spel met licht. Het is een eeuwige uitdaging. Het blijft een grote passie."

Wij hebben een zelfbewuste, een enthousiaste vrouw ontmoet, die achter haar glaskunst staat, in de stroom van een grote werkkracht. Haar werk is te bezichtigen in het A,Z Sint-Jan te Brugge, van 15 juni tot 31 juli 2000.

Robert De Laere

naar top