Kho Tao (Thailand), 8 mei 2002
Een paar dagen geleden wisten we zo goed als niets af van diepzeeduiken. Dit euvel is nu voor goed uit de wereld geholpen door de open water dive course waarin Anja en ik met vrucht slaagden. De cursus duurde vier dagen en bevatte zowel theorielessen als het duiken zelf. De eerste dag bleven we in het zwembad en leerden een paar vaardigheden met het oog op veiligheid. In de namiddag kregen we theorieles. Onze instructeur was een zuidafrikaan. Hij pakte alles heel professioneel aan maar liet toch nog een 'beekie' ruimte voor een grap en een grol. In onze groep waren we trouwens met zes leerlingen.
De tweede dag kregen we 's morgens weer les en in de namiddag gingen we voor het eerst de open zee in. We herhaalden in de eerste plaats onze vaardigheden maar konden nu en dan al eens rondkijken naar het leven onder water. De derde dag deden we 's morgens ons schriftelijk examen en dan kwam het echte werk. Voor het eerst zwommen we tussen koralen en tropische vissen, in het zog van onze instructeur. Dat was een ongelooflijke ervaring.
Onder water lijkt alles anders. In de cursus leerden we bijvoorbeeld dat het daar moeilijk is om een geluidsbron te traceren. Maar ook de andere zintuigen werken niet zoals boven water. De duikbril vernauwt het gezichtsveld en het reukorgaan is helemaal uitgeschakeld. Door al die zintuigelijke beperkingen heb je de indruk dat je in een andere realiteit terecht bent gekomen. Door het venster van onze duikbril zagen we de bevreemdende wereld voorbij glijden en vielen van de ene verbazing in de andere. Vooral de veelkleurige visjes trokken onze aandacht. De papegaaivis verzamelt zowat alle denkbare kleuren in 1 vis. We zagen ook anemoonvisjes die ik voordien slechts kende van aquariums. De trigger fish die een slechte reputatie heeft liet ons gelukkig gerust. Verder was het vooral de overvloed van sommige, in school zwemmende, visjes die ons verbaasde.
De volgende dag deden we hetzelfde nog eens over maar dit keer op twee andere duiksites en met een cameraman erbij. We hebben die video van die laatste twee duiken aangeschaft. De nieuwsgierigen moeten wel nog drie maanden wachten, dan we zijn we weer thuis.
De volgende dag hebben we ons een rustdag gegund. De dag daarna zijn we begonnen met de "advanced course" want we konden er niet genoeg van krijgen. In deze cursus deden we een diepe duik tot dertig meter. Daar zag je geen hand voor je ogen, wat ons een beetje een benauwd gevoel gaf. We leerden ook navigeren onder water. Daarbij werden we aangevallen door een trigger fish die blijkbaar graag aan zwemvliezen knabbelt. Je kon een spoor van zijn beet zien in Anja's zwemvlies. Maar ze was niet bang. Een andere oefening was het waarnemen van het leven onder water. We kregen daarbij een bordje mee met foto's van de verschillende vissen en koralen ter herkenning. Nu wisten we tenminste wat we zagen! Daarna leerden we ook nog ons drijfvermogen onder water beter te controleren. Dat is niet zo simpel maar we deden het niet slecht. Ik hing op een gegeven moment zelfs ondersteboven! Als laatste onderdeel van deze cursus hebben we een nachtduik gedaan. Dat was een heel bijzondere ervaring. Zelfs met een lamp bleef het heel donker onder water. Toen we de lampen eventjes uitdeden en heftig met onze armen bewogen, zagen we een heleboel oplichtende planktondeeltjes. Prachtig!
Na al deze opdrachten mogen we onszelf nu "advanced divers" noemen, hum hum. We zijn toch een beetje fier over deze prestatie want het was hard werken deze paar dagen. Op onze verdere reis kunnen we nu andere duiksites verkennen. Zouden ze ook even mooi zijn?