Krabi (Thailand), 18 mei 2002
Ik was zo eens aan het denken... De manier waarop Anja en ik onze reis ervaren is anders, niet beter of slechter, gewoon anders. We ervaren hetzelfde maar toch verwerken we dat anders. Ik denk dat dat verschil te maken heeft met de versmelting van hetgeen we zien en hetgeen we al denken en weten over de wereld. 't Is te zeggen, we denken vaak dat we weten maar eigenlijk zouden we beter weten dat we als mens eigenlijk alleen maar kunnen denken. Zekerheden en straffe uitspraken, zeker als het om culturele dingen gaat, zijn volgens mij uiterst zelden juist. Anja en ik zullen ook desalniettemin verschillende dingen te vertellen hebben over onze reiservaringen. En ik zou daar dus maar niet te veel geloof aan hechten! Beiden vertellen we wel de waarheid, of beter gezegd, onze waarheid. Maar een eigen versie van de realiteit is nog altijd beter dan geen versie, zou ik zo zeggen. Enfin, ik zal deze deur tot mijn diepste overpeinzingen nu maar weer sluiten en me voorlopig weer beperken tot een verslag van de gebeurtenissen.
Na Koh Tao was Koh Phangan aan de beurt. Ons verblijf op dit eiland was een oefening in ledigheid. We bleven in een straal van 50 meter rond de bungalow. Veel verder konden we trouwens toch niet omdat de natuurelementen dat verhinderden: zee aan de ene kant en bergen aan de andere kant. Slechts 1 abominabel weggetje verbond ons afgelegen baaitje met de rest van het eiland. Het partijtje badminton dat we eens speelden moet zowat de grootste krachtinspanning zijn die we op Koh Phangan geleverd hebben.
Een volle dag reizen bracht ons van Koh Phangan naar de westkust van Thailand, meer bepaald naar Krabi. Voor dit stuk kust van Thailand, liggen er heel wat rotseilandjes in de zee. Met een bootje exploreerden we vier van die eilandjes. Je komt er werkelijk in het paradijs terecht: witte strandjes, helder water, Thaise bootjes en de dramatische kalkstenen rotsen op de achtergrond. Bij twee eilandjes hebben we gesnorkeld en zagen mooie vissen en koralen. Bij het laatste strand kon je zwemmen onder overhangende en prachtige rotsen. Anja en ik zijn tot een overeenkomst gekomen dat deze dag absoluut een plaatsje verdient in de top 10 van onze reis.