Oamaru (Nieuw-Zeeland), 04 april 2002
Even recapituleren. Na ons Milford Sound avontuur bleven we nog enkele dagen in Te Anua. Het waren een paar overwegend regenachtige dagen maar we zijn er toch in geslaagd om een paar zonnige natuurwandelingen te maken. Daarna stootten we in 1 beweging door naar Dunedin of toch bijna want we stopten stiekem even bij Nugget Point langs de ‘Catlins Coast’. Het is een idyllisch en vaak gefotografeerd plekje waar enkele rotspunten uit de zee steken. We reden verder langs prachtige stukjes Oostkust.
Dunedin is een studentenstad en de sfeer zit er goed. Er is onder meer een heel klein maar toch heel kwalitatief museum. Vlakbij de stad beleefden we een volgende hoogtepunt van onze reis, meer bepaald op het Otage schiereiland. Daar gingen we een namiddag mee met een ‘nature tour’. Met een kleine groep van 9 mensen reden we naar verschillende locaties waar we de plaatselijke fauna konden bewonderen. In Otago betekent dat machtige albatrossen, zeehonden met een hoge aaibaarheidsfactor, luie zeeleeuwen en de zeldzame ‘yellow-eyed’ pinguins. Meestal konden we de dieren tot op een paar meter naderen en dat was voor ons heel spectaculair. De albatrossen scheerden boven onze hoofden, de zeehonden zaten opeengepakt vanwege de ruige zee, een zeeleeuw richtte zich op en leek wel te poseren voor ons en we zagen pinguins vanuit de zee binnensurfen op de golven. Dat was stuk voor stuk fantastisch om te zien. De organisatoren van onze tour doen ook aan natuurbehoud. Ze hebben het aantal nesten van de pinguins aardig weten op te krikken en behouden zo deze soort van uitsterven.
Het contrast kon zo mogelijk niet groter zijn toen we deze avond naar ‘Blue Pinguins’ gingen kijken in Oamaru. Eigenlijk was het ronduit belachelijk: tweehonderd mensen zaten of stonden op tribunes te kijken naar een paar pinguins die uit het water kwamen. Een mevrouw gaf uitleg via luidsprekers en de plek waar de vogels aan land komen werd verlicht met een spotlicht. Het is onbegrijpelijk dat die vogels daar nog aan land komen.
Maar er was gelukkig ook een positieve noot vandaag. Tussen Dunedin en Oamaru stopten we bij de ‘Moeraki Boulders’, opnieuw een apart geologisch fenomeen. Grote ronde stenen van anderhalve meter doorsnee liggen half begraven in het zandstrand en geven een bijzonder karakter aan de omgeving. Het lijken wel verdwaalde en aangespoelde petanque ballen van de zeegoden of zo. Een beetje verder langs de kust picnicten we bovenop een klif met zicht op de binnenrollende golven. Wat vandaag betreft zullen we maar denken aan die twee laatstgenoemde dingen en het blauwe pinguin circus vlug vergeten.