Savannakhet (Laos), 3 februari 2002
We zijn ondertussen al in Savannakhet en ik heb nog niets verteld over Vientiane! Dit is misschien een goed moment om eens iets meer te schrijven over een aantal diverse aspecten van Laos.
Vientiane is de hoofdstad van dit land maar het heeft meer de allure van een provinciestadje. De stad is met andere woorden klein en bescheiden en lijkt ook geen grote ambities te hebben. De straten zijn breed maar bevatten weinig verkeer. De monumenten zijn niet talrijker of echt indrukwekkender dan op een andere plaats. Dat zegt op zich weinig over de kwaliteit van de bezienswaardigheden zelf want die is nog altijd hoogstaand. Je vindt er ook de 'Pa That Luang', een grote boedhistische stoepa en tevens nationaal symbool van Laos. Alle ministeries en ambassades zijn eveneens gevestigd in Vientiane maar ze vallen totaal niet op in het straatbeeld. Het zouden kunnen rijkeluishuizen zijn. Er is geen duidelijk afgebakend centrum en dat heb je evenmin in Savannakhet. Deze zuidelijker gelegen stad, waar we nu zijn, is precies een verzameling van buitenwijken. Er zijn geen overweldigende tempels maar dit tekort wordt ruimschoots gecompenseerd door de ligging aan de machtige Mekong en de typische Lao rust die in de straten hangt. Het is een ideale plek om de gewone gang van zaken in dit laagbevolkte land gade te slaan.
Sinds Vientiane zijn we trouwens met z'n drieen. Rosa di Italia hadden we al drie keer ontmoet in India (Orcha, Khadjuraho en Varanasi) en na anderhalve maand zagen we haar per toeval terug in Vientiane. Voorlopig reizen we samen met haar. Rosa is al met pensioen maar gaat elk jaar enkele maanden op reis. Onderweg koopt ze vanalles en verkoopt dat opnieuw met winst in Italie. Op die manier betaalt ze voor haar ganse reis. Misschien een idee dat het overwegen waard is...
En dan nog iets over het geld in Laos, dat is op zich een grappige situatie. Je betaald hier in 'Kip'. Een 'vegetable fried rice'... 7.000 Kip alstublieft. Betalen voor de hotelkamer... leg maar liefst 40.000 'Kiekens' neer. Die Kip is dus geen fluit waard. 1000 kip is nog minder dan 5 bf. En het grootste briefje dat voorhanden is, is 5000 Kip, ongeveer 23 bf. Als we geld gaan wisselen dan komen we buiten met een onmogelijke stapel bankbriefjes, 2 miljoen Kip of zoiets. We vinden met moeite plaats om dat allemaal weg te steken en het geraakt maar niet op. 't Is aan de andere kant wel eens plezant om miljonair te zijn want met de euro wordt dat nu natuurlijk nog moeilijker. We're rich!!!