Pakse (Laos), 7 februari 2002
Alstublieft! Weeral een Aziatische busrit bij op ons palmares. Deze keer bracht het voertuig ons van Savannakhet naar Pakse, in het diepe zuiden van Laos. Ons zeteltje in de bus zat los waardoor Anja onvermijdelijk omhoog wipte wanneer ik me ook maar een klein beetje bewoog. Het is trouwens niet te geloven wat men allemaal vervoert per bus. Deze keer kwam er een tractor, volledig met aanhangwagen, van het dak. Pakse zelf heeft niet zo gek veel te bieden maar is wel goed gelegen als uitvalsbasis voor een bezoek aan het historische Wat Phou of aan de eilandendelta van de Mekong bij de Cambodiaanse grens. Je kunt vanuit Pakse ook gemakkelijk Thailand binnen.
Wat Phou deden we gisteren aan. Om er heen en terug te geraken veranderden we misschien wel tien keer van transportmiddel. Dat was begrijpelijkerwijs op zich al een avontuur. De archeologische site zelf, gelegen op een bergflank, wist aanvankelijk geen grote indruk te maken op ons maar met de reisgids in de hand ontdekten we langzamerhand dat het hier wel om een unieke plek gaat. Wat overblijft zijn resten van hindoe heiligdommen uit de Khmer-periode. In die tijd was Angkor, in het huidige Cambodia, de hoofdstad van een enorm Zuidoost-Aziatisch rijk. (Angkor Wat hopen we op deze reis ook nog te bezoeken). De meest indrukwekkende herinnering aan Wat Phou zal voor ons wel het zicht zijn dat je er hebt op de vlakte, een aantal tempelresten en de Mekong in de verte, heel mooi.
Zo, dat was weer een dag om niet meer te vergeten. Moge er nog vele volgen...
PS: we kregen onze eerste euro's te zien van een Frans koppel waarmee we gisterenavond dineerden.