Varanasi (India), 20 december 2001
Langs Varanasi stroomt de heilige Ganges. De rivier is als enige verantwoordelijk
voor de eige sfeer van de stad. Op architecturaal vlak stelt Varansi weinig
voor en je moet er ook niet zijn voor prachtige landschappen. 'Mother Ganga'
vloeit breed en rustig langs de Ghats. Dat zijn de platformen en trappen aan
de rivier. De religiositeit hangt er in de lucht. Zelfs de jonge postkaartjesverkopers
of de bootmannen die je voor een tochtje uitnodigen, kunnen dat niet verstoren.
Sadhus (heilige mannen), heilige koeien, tempels, baders, crematievuren, religieuze
gezangen, lichtjes op het water en religieuze tekens zoals de swastika zijn
talrijk aanwezig.
Wat zie je verder nog? Geiten, honden, apen, jongens die cricket spelen, kinderen
die met vliegers spelen, was die hangt te drogen en mensen die de was doen,
bloemenverkopers, notenverkopers, kleine theehuisjes, oude en soms vervallen
of weggezakte gebouwen,...
Deze opsommingen kunnen misschien de indruk wekken dat het daar een drukte van
jewelste moet zijn maar eigenlijk vormen de ghats een oase van rust ten opzichte
van de drukke straatjes die erachter liggen. Je zou die drukte zelfs niet vermoeden
als je langs de rivier loopt. Dat heeft te maken met het feit dat al de daarnet
opgesomde dingen verspreid zijn langs de ghats die samen 8 km lang zijn. Er
is dus genoeg ruimte om met zicht op het water zalig weg te dromen.