Varanasi (India), 16 december 2001
We zijn nu twee dagen in Varanasi, de heiligste stad voor de hindoes. De ligging aan de Ganges rivier is daar natuurlijk niet vreemd aan. Langs de stroom ligt een aaneenschakeling van 'Ghats'. Dat zijn trappen die vanaf de stad naar het water leiden. Dat is de plaats bij uitstek waar de hindoes komen om zich ritueel te wassen. We maakten gisteren een wandeling langs die trappen en we konden beamen dat er best wel wat sfeer hing. De laatste dagen zijn een beetje mistig en dat maakt alles nog wat mysterieuzer.
Sterven in Varansi betekent ook een 'one-way ticket' naar moksha, de hindoe hemel zeg maar. Daarom worden hier veel crematies uitgevoerd. Dat wordt beperkt tot bepaalde ghats maar daar kan je dan wel 10 verbrandingen tegelijkertijd meemaken. Het is er werk aan de lopende band en daar komt heel wat bij kijken: boten vol met hout liggen klaar voor gebruik, houthakkers hakken de grote stukken in kleinere, het hout wordt gewogen en verkocht, er zijn mensen (outcasts) om het vuur gaande te houden, lijken liggen klaar om verbrand te worden,... Toen wij er waren was er ook een uitzondering op de regel. Een dode werd niet verbrand maar met een bootje naar het midden van de Ganges gebracht en daar in het water achtergelaten. Zwangere vrouwen, heilige mannen en nog een paar andere mensen mogen volgens de traditie niet verbrand worden. Achteraf hoorden we dat ze later uit het water worden gehaald en toch verbrand worden.
Varanasi is opnieuw een bijzondere stad met een eigen atmosfeer. We hebben
de indruk dat we nu pas geconfronteerd worden met een echte Indiase stad.
Delhi of Agra waren daar misschien nog iets te toeristisch voor, voor zover
je dat kan zeggen van India. De faciliteiten voor bezoekers zijn hier niet geconcentreerd
op 1 plek en daardoor heb je, nog meer dan anders, het gevoel dat je een vreemde
wereld binnendringt. Je kijkt er naar maar je snapt eigenlijk niet veel van
wat er gebeurt. Ik geloof dat vele ervaringen op onze reis pas achteraf waarde
zullen krijgen. Pas dan zullen we beseffen hoe anders de plekken wel waren die
we bezocht hebben.