Demek hebû du bira
Her du rabûn li wira
Tev de kolan erd û ax
Bo lêkin qesr û qonax
Bawerî bi hevdu anîn
Bo xanî bingeh danîn
Nerm kirin kils û herî
Kevir anîn ber derî
Tevd xebitîn jin û mêr
Ji xeynî ewê bêxêr
Mîna gayekî zexel
Wî çav berda bû mexel
Bêdengî li hemdê wî bû
Xebat ne karê wî bû
Tim rûdinişt ew li per
Rojekê kes neçû ser
Gotin nehat guhê wî
Xira nebû cihê wî
Kesekî negot “bira!”
Carekê were vira
Çer tu nayê civatê
Nakevî nav xebatê?
Carek çi ye wî bi xwe
Nexist xanî keda xwe
Mirov mîna morîstan
Di xebitîn bê westan
Hin bêr hildan hin bivir
Kişandin ax û kevir
Bo ku zû lêkin xanî
Hina ji wan av anî
Dest pê kirin ji serî
Bi kevirên şehkirî
Zêç û zarok bi tevayî
Bilind kirin avayî
Pir xebitîn meh û sal
Edî bûbûn xwedî mal
Li wan neman dest û pî
Lê kirin qesrên spî
Derî, pacê li ber xistin
Tej û erdî raxistin
Runişt birayê karker
Yek hat rawest çik li ber
Got: Ez birayê te me
Şirîkê malê te me
Xanî yê min û te ye
Jor ê min jêr ê te ye
Bê destûr çu ber xanî
Navê xwe li ser danî
Dû re got: li ser derî
Yê min e navê serî
Ezim birayê mezin
Ger li xwekî navê min
Birayê karker got: çima?
Tu li xanî bûy tima
Berî em lêkin xanî
Min anî ax û kevir
Xanî lêbû li vira
Tu li ku bû ey bira!?
Xebat diçû zora te
Î ro mal hat bîra te
Xanî hemu keda min
Te jê tiştek neda min
Tevdê xanî min çê kir
Te hat navê xwe lê kir
Qey nabîne çavê min
Ka li ku ye navê min
Wekî malê bavê xwe
Te li ser danî navê xwe
Bo wê he ye çi sedem?
Wilo dikî tu her dem
Ger dixwazî biratî
Nexe dilan şewatî
Ger dixwazî wekhevî
Mal parê ke bi nêvî
Xanî ê min û te tev
Her du nava deyn ber hev
Birayê fenok û xayîn
Dike bibe har û dîn
Got: Çavê xwe veke binêr
Tevd yê minin jor û jêr
Ezim xwedyê xanîyê nû
Tu derkeve here zû
Bo çi tu li vir rûniştî
Ezim xwedyê her tiştî
Lê tiştekî din he ye
Bazara min û te ye
Peyman deynim bi te re
Guh bide min ji xwe re
“ Tucar ji min negre rik
Bi xebite bi nanê zik
Ezê rûnim li malê
Tu bîne qûtê salê
Razim li ser têxtê zêr
Tu dakeve qatê jêr
Ezê bixum goştê kar
Hestî ji ter bikim par.
Genim yê min ceh yê te
Du par yê min yek yê te
Ezê rûnim li eywanan
Tu êm bike heywanan
Ezê bim siwarê hespê
Tu jî çê ke xwarinê
Tim bigerim hawîrdor
Tu paqij ke jêr û jor
Ezê bibim sermîyan
Tu bike karê pîyan
Nadýme te avayî
Te re bêjim bi kenayî
Ez axa û tu xulam
Bazar eve ey zilam!
Tiştê ku bêjim eve
Tu naxwazî derkeve
Çend sal borîn bi wî rengî
Birayê karker kir dengî
Rabû ser xwe jê re got:
Êdî nema diçim cot
Ne xulam ne axatî
Ez dixwazim biratî
Ev çend sale, kole me
Li ku birayê te me
Ez dizanim çilo ye
Biratî ne wilo ye
Bira bira nakuje
Û xwîna wî namije
Min pir kişand ji wî destî
Ez mame çerm û hestî
Tu mirovkî bêbext î
Wek mirina bêwext î
Bo ku dilê te reşe
Ev biratî nameşe
Birayê xayîn bersiv da
Zêde lingê xwe rada
Bi ser ve bû gote wî
Xwedyê xanî ne tu yî
Mal daye min bavê min
Wa li ser e navê min
Ku çi he be yên mine
Qet para te tê tune
An xulam bî an xulam
Nexwe nîne bo te tam
Mal û zevî rez û pez
Lewre xwedî ezim ez!
Birayê karker got: naxêr
Ez ji te bûm e zivêr
Ez dibêjim wekhevî
Tu ji vê yekê direvî
Ez dibêjim biratî
Bo vê nakî tebatî
Li min dikî çavsorî
Na qede zilm û zorî
Bo xwe mal- milk dixwazî
Bo min jî belengazî
Tu dev nerm û pişt hişk î
Mîna mar û dûpişk î
Xwe pir vird û wird didî
Bêdeng bi min vedidî
Wilo nabe li cem hev
Jiyan heram bûye tev
Li vir nema biratî
Bese êdî koletî
Cihê bibim ez bixwe
Bo jiyanek serbixwe
Xanî nêvî yê mine
Cihê bûn mafê mine
Ezê ji te cihê bim
Newe cihê ku lê bim
Birayê xayîn rawest
Per û baskên wî şikest
Bû zing zinga dirana
Gazî kire cîrana
Bi qîrîn û bi hawar
Rabû kire bare bar
Got: Binêrin li vira
Şer derdixe ev bira
Tevd bibînin ji xwe re
Mêrik ji min nagere
Ew dibêje cihêbûn
Safî bikin êdî hun
Wekî hun jî dibînin
Ez û wî tevd dijînin
Ma qey em ne bira ne?
Va hun jî li vira ne?
Çi tada min bûye lê
Tew yê mine cih ku lê
Cîran hatin ferca wan
Pir kone bûn hin ji wan
Hin li nal dan li bizmar
Gotin: Çî ye ev bazar?
Em nizanin derdê we
Safî bikin hun bi xwe
Lê belê hinek cîran
Rind axavîn ji bo wan
Kirin qisên gelek xweş
Derket holê rûyê reş
Gotin: Em ji dizanin
Ku hun herdu biranin
Ê we yeke bav û dê
Em dibêjin bo xwedê
Ger bê gotin bi rastî
Li vir heye zordestî
Hun yek axa yek xulam
Pir nexweşe ev meqam
Ger hun divên biratî
Bila rabe axatî
Ew deng çû birayê xayîn
Ji nuv de bû har û dîn
Gor hun hemu dijminin
Hevkarên birayê dinin
We şer xist nabêna me
Bu hun werin şûna me
Mal şer xist nabêna me
Yê minin ev cih û war
Bila qet neke hêvî
Ez mal nakim bi nêvî
Ez û wî birayê hevin
Hun ji nav me derkevin
Hun cîran tevd neyarin
Pir xayîn û hevkarin
Dinya limin bu dijmin
Kesek nema dostê min
Hun xwe nedin dora wî
Ezê binim qira wî
Birayê karker got: Bira
Guhê xwe bide vira
Îro ku ez nebûma
Dê xanî tune bûna
Keda mine ev xanî
Vê yekê baş dizanî
Tim li şere berê te
Gotin naçê serê te
Dibêjim “Ez mirovim”
Ne gîya me ne hovim
Va hene zarokên min
Kur û qîz û bûkên min
Wargehê bavê meye
Rûniştin mafê meye
Ez dibêjim vê gavê
Binêr veke wan çavan
Nema divêm bindestî
Edî kêr gîha hestî
Belê tu pir bextreşî
Tu nayê rê bi xweşî
Min bawere bi vê yekê
Aştî nabe bêyî çekê
Ger tu mêrî derkev der
Ez dibêjim şer û şer
Gava qala şer dike
Birayê Xayîn deng dike
Dibê: Hay ho! Ev kî ye?
Îca şer ji bo çî ye?
Bi gazîn û bi awaz
Got: Tu bûyî cudaxwaz
Piştre bang kir gundîyan
Gote: Rabin ser pîyan
Ev bîrayê bi teşqela
Li serê min bû bela
Gundîyan got: Neke deng
Dinya li te bûye teng
Kesek nîne ker û gêj
Te xwest şerê bi qirêj
Te dest da ser malê wî
Milk ê bav û kalê wî
Ka li kû ye hişê te
Li vir çîye pêşê te?
Karê te ye bêmafî
Zilm û zor û bêbavî
Birayê Xayîn nekir deer
Çû ser birayê Karker
Got qet neke dengê xwe
Here rûne li cihê xwe
Ez didim te av û nan
Ez xwedî tu natorvan
Li derdora xwe bimêz
Her gav ezim yê bi hêz
Tu him qesl him lewaz î
Bi ser de cudaxwaz î
Pêş de diçî tu gelek
Li te rakim çerx û felek
Êdî tu jî dizanî
Nadim te kevrê xanî
Birayê Karker xwe kar kir
Malbata xwe hişyar kir
Got: Rabin çare nema
Tevd hildin şûr û rima
Dest dane hev wan li wir
Dê û got û bav û kur
Tevd şer kirin bi rastî
Hiweşandin zordestî
Xanî xistin destê xwe
Mizgîn dane dostê xwe
Ji holê rabû ew xayîn
Êdî nema şer û şîn
Karker li xanî rûnişt
Cîhan jê re bû buhişt
Dawîya xayînan ev e
Dê rastî bi ser keve
