Universiteitspo�zie

U aan het woord

U Aan het woord
De drie wijzen kwamen samen
met een hoger doel
Ze offerden hun namen
Aan een groots gevoel

Ze verzamelden de wijsheid
In alle openheid
Het werd een ode aan het denken
Een Unie van diversiteit

De drie wijzen stonden samen
in het midden van de stroom
Ze verlegden oude stenen
in een nieuw patroon

De mensen kwamen kijken
hoe het water nu zou stromen
Ze werkten langzaam verder
aan het bouwwerk van hun dromen

Het woord is nu aan u.

De mensen stroomden binnen
En aten zoveel woorden
tot ze vol van wijsheid
ook anderen echt hoorden

Ze hadden letters overwonnen
Beklommen bergen van papier
Tot boven op de top
O, wat een zicht heb je van hier

De drie wijzen keken naar elkaar
en gingen weer naar huis
ook al zouden zij ooit sterven
de wijsheid had een thuis

Laat ons toch geen tijd verspillen
Aan onenigheid
Ook al zijn er veel verschillen
Wij komen samen in de menselijkheid.

Het woord is nu aan u.

Alle kennis wacht u hier
Volg de stroom van de rivier
Beklim die berg tot op de top
En overwin uw eigen kop.

Want het woord is nu aan u!

soms droom ik nog van het korte bezoek
dat de eilandman bracht aan deze stad
om onze lieve vrouw te begroeten

in een onderstroom van eigen gedachten
stond de eilandman voor de jonge kathedraal
met haar heilige muil - en gaapte naar binnen

leeg, aangespoeld lag ze aan zijn voeten
een splinternieuw skelet voor de godheid
ja een zware maria om te bidden

was het liefde of ontzag voor zijn dame
dat hij plots als een bakvis begon te zweven
en giechelend opsteeg in de wetenschap

dat hij aan zijn helverlichte hoofd hing
(twee beentjes onder een zwellende schedel)
rond haar cirkelde en vloog vol ongeloof?

ze volgde zijn razende vlucht met haar ruiten
eenmaal duizelig geworden zag ze pas goed
hoe dit slechts het begin van hun paringsdans was

zijn kop had nu de vorm van een wonderlijk ei
totdat hij ter hoogte van de zuidwestertoren
er zacht tegen tikte - in een ochtendgloren

brak de eilandman open: een teder vuurwerk
kwam traag over haar in alfa's en omega's
of hebreeuwse letters als sneeuw voor maria

boven de antwerpse stad was geknetter te horen
van synapsen, parabolen, enzymen en z-assen
hij was een meer dan redelijke storm voor haar

dat komt ervan wanneer je hersenstam eenzaam
begint te takken en te spruiten: in leerstof
dwarrelen je bloesems langs ruiten omlaag

weg was de eilandman - opgeslokt, hijzelf
had haar geen offer maar de geest gegeven
en zij was lichter dan hij haar aangetroffen had

ei zo na dit halve millennium later
wacht ze gewillig met wijdopen deuren
hangt het kruis windstil in haar als een huig

onze dame droomt van nieuwe jonge mannen
jonge vrouwen die een ingekakte stad
aan hun mond zouden kunnen zetten als klankkast

die hun gezwavelde tanden der kennis tonen
met liefdespijlen de toekomst bestoken: studenten
stroom binnen als bier, breek bekken open

schop in deze stad ook jezelf een geweten
sluit vriendschap met je schedel, geef het te eten
leg je kop als een vijand het vuur aan de schenen

drijf hogere handel, denk nooit aan je kassa
sta, en droom vast: wees het twijfelend eiland
temidden van wijde onwetende massa