Geachte lieden,
Bijgaand vers geschoten foto's vanuit mn kamer, heden deze morgen. Eentje vanuit de badkamer en de ander vanuit de slaapzaal (deze mededeling maakt voor het uitzicht verder weinig uit).
Als ik tijd heb, en vooral zin, dan zal ik misschien, heel misschien binnenkort een website lanceren met een regelmatige update.
Meerdere foto's volgen later deze week.
Groeten uit KL,
Jeannot
Bijgaand wat luchtige foto's. Allereerst een foto van de KL Towers genomen vanuit mn portiekje van mn werk. Ik loop naar buiten en krijg dit aangezicht voorgeschoteld. Tussendemiddag doe ik een happie en een bakkie in de torens, zoals te zien is is het bereiken van de torens te voet wel haalbaar, echter mochten mijn Maleisische collega's zin hebben om ook een happie en bakkie te gaan doen in de torens dan gaan zij, geloof het of niet, met de auto. Looptijd bedraagt circa 5 minuten (aangepaste snelheid vanwege de klimaatomstandigheden), het bereiken van het bewuste einddoel met de auto neemt gauw ruim een half uur in beslag.
Op de andere foto's is het zwembad te zien, valt verder weinig over uit te wijden. 't Enige dat ik kan melden is dat t diepste punt van het bad 1,3m bedraagt. De foto geeft tevens een blik op de wijk waar ik gevestigd ben. De grote fout die ik gemaakt heb bij het betrekken van de woning was om niet te vragen waar de meest dichtsbijzijnde moskee zich bevindt. Het antwoord op deze vraag werd mij 's ochtends om 5:30 brullend toegezongen door de voorganger van de moskee zelf, gebruikmakend van een geluidsinstallatie van heb-ik-jou-daar. De moskee bleek dus om de hoek te liggen. Tot afgelopen weekend had deze moskee het alleenrecht op herrieschoppen in de wijk...afgelopen zaterdag werd onder veel gebler en getoeter de directe concurrent verwelkomd in de wijk: een hindu-tempel. Ook deze grappenmakers maken gebruik van een geluidsinstallatie...om de spanningen in de wijk de kop in te drukken is er een openbare vogelzangclub gevestigd (recht achter het zwembad, onder de afdakjes hangen elke zondag een flinke hoeveelheid volgels te bungelen). Elke zondag komt de Chinese medemens tesamen, met een vogelkooi onder de arm, om elkaars vogelengezang te beoordelen. Misschien dat ik als Goudvink'er erelid kan worden van deze societeit.
Tot zover, en niet verder.
Jeannot
Bijgaand 2 versgeschoten foto's van KL bij nacht...een gemiddelde Kalverstraat in Holland tijdens de Kerstdagen kan hier niet tegen op.
Verder een fotoreportage van een happie in een Indiase toko. I.p.v borden gebruikt men bananenboombladeren (hoeven niet afgewassen en kunnen per direct in de groenbak, een unique selling point ten opzichte van onze plasticwegwerpbordjes ten tijde van verjaardagen en waneer al niet meer). Voor het gemak wordt er ook geen bestek uitgedeeld (scheelt ook aanzienlijk in de afwas), je bent op de souplesse van je rechterhand aangewezen. Zoals te zien is ontaardt de netjes gedekte tafel zich in een waar slagveld. Ik vond met name de garnalen in saus wat vervelend te verorberen...
Gisterenmiddag liep ik uit kantoor op weg naar de Twin Towers niets vermoedend dwars door een filmopname heen. D'r was net een scene aan de gang, dus misschien dat ik mezelf binnenkort op het witte doek tegenkom.
Groeten,
Jeannot
Geachte fans,
Hierbij weer een update vol met gezellige verhalen voor in het openhaard vuur.
Vorige week was ik er achter gekomen dat er een Sabah-Sarawak evenement in de stad was. Het gehele spektakel duurde 3 dagen met als klapper-de-klap op de vuurpijl een dansshow van alle etnishce groeperingen uit Sabah-Sarawak.
Aangezien er aardig wat mensen meegereisd waren uit Sabah voor dit grote spektakel duurde het niet lang alvorens ik herkend werd. De persfotograaf was een inwoner van Penampang, alwaar ik een jaar heb vertoefd. Hij kende mij, maar ik kon me niet herrineren hem ooit gezien te hebben. Even later kwam er iemand naar me toe die in de haven van Kota Kinabalu werkt, hij is met andere woorden m�n ex-collega. Nog leuker was het toen ik een aantal oudere dames ontdekte...aan hun gezichten kon ik zien dat het Rungus mensen waren. (Rungus is een etnishe groepering uit het noorden van Sabah), en vroeg hen dan ook of ze uit Kudat kwamen. Kudat is zeg maar de hoofstad van die streek. Tot mijn grote verbazing bleken dat de dames mij te kennen, omdat ik vaak in een longhouse verbleef in de buurt van Kudat. Het toeval wil dat de dames uit precies dezelfde longhouse kwamen als waar ik altijd verbleef. Het waren zeg maar m�n ex-buren. Zie emails �Sabah 2003� voor een uitgebreid verslag van m�n bezoeken aan de longhouse.
De show zelf werd aan mekaar gepraat door iemand die ik nog kende uit 2000 uit Johor Bahru, een ex-nieuwslezer van de Maleisische tv.
De avond werd bijgewoond door de premier van Maleisie en zelfs de koning was aanwezig. Ik wilde revenge nemen op deze koning omdat het me in 2003 niet gelukt was om hem op de gevoelige plaat vast te leggen omdat mn apparatuur het op het moment-supreme liet afweten. Deze keer bleek dat m�n sluitertijd niet goed stond, en de foto pas genomen werd nadat de koning voorbij was gelopen...wederom heb ik een foto van het achterhoofd van de ze Maleisische royalty...een baan als fotograaf bij Story of Prive zit er voor mij niet in.
Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd om bij een Sabah kerkdienst gast te zijn. De kerkdienst stond in het teken van Pesta Kaamatan (is oogstfeest in Sabah). De gehele kerkdienst was in het Maleisisch, met tussendoor nog gezang en gepreek in het Kadazan, Iban, Bahasa Flores (voor de mensen van het indonesische eiland Flores), Ulu en nog wat zijvertakkingen van talen. De strekking van de preek was bij mij niet helemaal overgekomen. Als guest of honor werd ik verzocht vooraan in de bankjes plaats te nemen, wat resulteerde in het feit dat ik de gehele dienst schuin uit mn ooghoeken heb moetern kijken naar de mensen achter me om te zien wanneer ik geacht werd op te staan dan wel te gaan zitten. De kerkdienst was een gezellige Janboel van muziek (drumstel, gitaar e.d.), spelende kinderen op de kerkbanken met tussendoor nog wat traditionele Borneo dansopvoeringen. Aan het eind van de dienst werden er zowaar offers / cadeaus binnengebracht voor de kerk, waaronder een joekel van een taart, rijstplanten en jawel....een grote kruik vol met tapai! Dit is rijstwijn met een alcoholpercentage waar je niet goed van wordt. De kerkdienst liep ten einde, waarop ik door de voorganger nog en public bedankt werd voor mn komst, met als toegift een applause van de aanwezigen. Na de dienst gingen we de kerk uit, dus niet voor het zingen, en was het eten geblazen. Bij eten hoort drinken, en vooral drinken. Iedereen bleek �m aardig te kunnen raken, met voorop de voorganger. De zusters bleken ook niet om een glaasje verlegen te zitten, en een aantal wilde danspassen op de dansvloer schuwden de dames ook niet. Het was een soort �Sister Act�. Tijdens de wilde muziek, dans en het gezuip werd er nog eventjes stilgehouden voor een snel gebed op het podium met aaneensluitend een heuze toost op het podium. Ook ik werd het podium opgeroepen om een toost uit te brengen, tesamen met de zusters en de voorganger. Naast het podium stond een beeld van Jezus voorover kruipend met het kruis op zn nek...aan het eind van de avond was het beeld omgeven door leeggedronken bekers rijstwijn (zie foto "kerkdienst1" achter mijn robuuste rechterschouder zie je Hem). Verder een foto van mij (tweede van links) met de voorganger en zijn zussen, een moment later treedt de beste man op als een tierelier. Een foto met de miss van de avond (nee, niet de mis(s)-dienares, zij had de plaatselijke Sabah-miss verkiezing gewonnen.)Mocht ik me ooit geroepen voelen tot het broederschap, dan maar bij deze gemeenschap.
Afgelopen zondag middag werd ik verwacht voor een bakkie in het centrum, met een engelsman die ik eerder ontmoet had. De beste man bleek zich in de scheepvaart waar te maken en wilde afgelopen zondagmiddag even een bakkie doen en bijpraten over de business. Om half drie was ik present in het etablishement en het bleek een regelrechte discotheek te zijn. Van zaken is niks meer terecht gekomen. Ik heb goede zaken gedaan door een liter of twee aan bier via een omweg de wc in te helpen...een heuze 70�s en 80�s party op zondagmiddag is wel apart.
Eergisteren word ik opgebeld door een bekende met de mededeling dat deze persoon een baan voor mij heeft gevonden. Enigzins blij en verrast vroeg ik naar de inhoud van deze nieuwe baan...het bleek dat de persoon een baan als acteur voor mij had in een Maleisische tv-serie. De mensen van de tv-serie zijn naarstig op zoek naar een blanke persoon die zich de Maleisische taal heeft meester gemaakt. Ik voldoe aan dat zoekprofiel. Gisteren moest ik langskomen bij het casting bureau en ik werd gelijk voor de camera geslingerd en moest een tekstje in het Maleisisch voordragen. Het tekstje ging wel, maar ik ben geloof ik te weinig homo om in een toneelstukje te spelen. Het casting bureau kan mij verder voorzien van allerlei ander werk, zoals commercials en ander soort promotiemateriaal. Ik zie t wel.
Bijgaand nog een foto van een Nederlands kerkje in Melakka waar ik onlangs ben geweest. Tijdens het doen van een bakkie aan de kade heb ik ook nog een leuke hagedis vastgelegd op de gevoelige digitale plaat. Het beste beestje koos gelukkig om in t zonnetje te gaan liggen in plaats van een bakkie met mij te komen doen, een slordige 2 meter bij 'm vandaan. Het riviertje stikt van die beesten.
Ik ga een bakkie doen, later!
(foto's worden later ge-update)
Momenteel bevind ik mij in een zeer koude kamer, dit omdat onlangs de mij beloofde airconditioner is geinstalleerd. De onderdelen van de airco bleken een geheel pretpakket te zijn, de gehele woonkamer lag vol met allerlei zwaar materiaal. De airco zelf is al een heel gevaarte, daarbij moesten er nog allerlei leidingen aangelegd worden voor de waterafvoer, een heuze processor dient aan de buitenkant van het pand te worden gemonteerd. Het klusteam bestond uit 3 man en een toezichthouder. Met een klopboor werden de gaten boven in de muur geboord (niks afmeten en een lijntje zetten met een potlood, hatsiekiedee boren kreng!), terwijl Chinees nummer 1 op een ladder stond te boren recht voor het raam (gleed zn trapleertje weg dan lag Chinees nummer 1 17 verdiepingen lager) was Chinees nummer 2 bezig voorbereidingen te treffen om de processor buiten op te hangen. Chinees nummer 2 zn shirt was binnen 30 seconden helemaal wit aangezien die ongestoord door aan het klussen was terwijl Chinees nummer 1 lekker boven �m aan het boren was. Al het gruis viel op nummer 2, hij nam niet eens de moeite even te wachten of op zn minst even opzij te stappen.
Chinees nummer 3 was in de tussentijd klaar met het in mekaar zetten van de processor voor buiten. Na een moment van korte afwezigheid kwam ik terug in de werkplaats / m�n slaapkamer en een vlugge optelsom verraadde dat ik een Chinees kwijt was. Chinees numero 3 was de leuke taak toebedeeld om de processor buiten op te hangen...aangezien er geen trapleertjes bestaan van 17 hoog was die gewoon maar het raam uitgestapt. De beste man bevond zich op een hoogte van 17 verdiepingen op een richel van pak�m beet 20 centimeter en was daar op zn gemakkie met zn gereedschap in de weer de processor te installeren.....bijgaande foto zegt genoeg. De man was niet eens aan een touw verbonden, nou ja, de beste man zn leven was aan een zijden draadje verbonden. Ik had nog voorgesteld om een touw te bevestigen aan ��n van m�n plastic stoelen of aan de deurknop. Ook nog navraag gedaan bij z�n collega�s of er niet toevallig eentje was met een losse tand waar ik een touw aan kon verbinden....mocht de stakker dan naar beneden zijn gevallen was er altijd nog positief nieuws te melden geweest. Helaas. Heb �m tijdens zn werkzaamheden maar geen biertje aangeboden.
Na 2 uur noeste arbeid was alles klaar, en kon de airco aan...helaas! De airco zelf bleek kapot te zijn. Een ander klusteam is de week erna gekomen om de airco zelf op te lappen. De afwerking is overigens subliem; er loopt een moeie leiding recht mn badkamer in, daar moest nog even een gat voor in de muur geboord worden. Het gat is 2 keer zo groot als de leiding zelf. De leiding loopt overigens recht over mn muur, niet even netjes weggestopt in een richeltje uit het zicht of zo...Wat een machtig klusteam!
Vorige week zondag was ik uitgenodigd bij een Maleisische bruiloft. Hardcore fans weten dat ik in 2003 ook bij een Maleisische bruiloft was uitgenodigd. Dit keer was de volgende zus aan de beurt. Een Maleisische bruiloft is maar een saaie bedoening, vooral omdat je de gehele dag op siroop bent aangewezen. De maaltijd zelf viel ook wat zwaar op de maag en ik was daardoor vrij snel genoodzaakt de plaatselijke sanitaire faciliteiten aan een nader (anaal) onderzoek te onderwerpen. Wanhopig op zoek in huis resulteerde slechts in het feit dat m�n aandrang heviger werd. Een vrouw des huizes (ik weet niet of het d� vrouw des huizes was, aangezien moslims meerdere metgezellinnen kunnen hebben) vroeg naar mijn bedoeningen, en na aangehoord te hebben dat ik een wc zocht werd ik een te klein zijhokje / hoekje ingestuurd. Het bleek de wasruimte te zijn (schijnbaar kun je daar ook urineren), na nog een vergeefse poging in een ander hokje kwam ik erachter dat de eigenlijke wc zich buiten in de aangrenzende tuin bevond. Het betrof niet meer dan een gat met daarom wat opgetrokken golfplaten. Ik miste het gat op een (bil)haar na en 2 meter naast mij waren de koks bezig de maaltijden te bereiden. Door de hele toestand miste ik ook nog de binnenkomst van het bruidspaar. Tot overmaat van ramp was ik ook nog aangewezen op de emmer water (in plaats van de wc-rol) en mn robuuste hand. Gelukkig bemerkte het bruidspaar niks vreemds toen ik z�n hand gaf om het allerbeste toe te wensen. De middag verliep verder geheel vlekkeloos, met een aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zal de nacht voor het bruidje niet geheel vlekkeloos verlopen zijn...aangezien het een vereiste is dat zij als ongeschonden maagd het huwelijksbed instapt en zeg maar in een andere hoedanigheid datzelfde bed de volgende ochtend weer uitstapt. En dan maar hopen dat ze niet met het verkeerde been het huwelijksbed uitstapt. Erger nog zou zijn als ze met het goede been het verkeerde bed uitstapt....
Na afloop linea recta / rectum naar m�n stamkroeg om al die siroop weg te spoelen.
Vrijdag nog een verjaardag afgewerkt, dit keer maar is mn eigen verjaardag gedaan. Het team van de stamkroeg had waarempel een verjaardagstaart voor me geregeld! Kreeg nog een paar whiskeys van de barbaas, het bier was helaas voor eigen rekening. Na 3 �jugs� ( 1 jug = 4 blikken * 3 = 12 blikken) en wat whiskey in combinatie met taart vond ik het welletjes.
Momenteel ligt er een sluier / hoofddoek van rook over Kuala Lumpur. In Indonesie zijn ze wat bossen aan het verwijderen door het hele zootje maar in de fik te steken. Het zicht bedraagt momenteel zo�n slordige 100 a 200 meter. Bijgaand wat foto�s. Met name de 2 foto;s van de Twin Towers vanuit mn kantoor spreken boekdelen. De andere zijn vanuit mn apartement genomen.
De 20e vlieg ik naar Sabah om aldaar te kijken of ik in dezelfde haven als in 2003 aan de slag kan als havenbaron. Verder heb ik nog wat afspraken staan voor m�n huidige werk. De 28e ben ik terug in KL.
Groeten,
Uw aller Jeannot
