 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| VLIEGERFEEST SUSTEREN |
|
|
|
 |
|
|
TERUG NAAR HOMEPAGE
TERUG NAAR VLIEGERS
TERUG NAAR VLIEGERFEEST WEUSTENRADE |
|
|
|
|
|
|
Voor al wie het verslag van vliegerfeest Weustenrade heeft gelezen; dit is de volgende editie; nu niet in Weustenrade maar in Susteren, maar nog steeds door hetzelfde gezelschap georganiseerd; vliegerclub So What Kites. En dit jaar was er geen gebrek aan wind.
Ik was vroeg weg op mijn werk. Nog snel boodschappen doen bij de Nettorama; houtskool, broodjes en vlees voor de barbecue inslaan, en toen kon ik naar huis en de rommel op de motor hangen. Even voor 6 uur was ik op weg. Ondanks zeer sombere voorspellingen was het droog, al dreigde de lucht van alle kanten en stond er een stevige wind. Ik ben met een kleine omweg over Echt naar Susteren gereden, anders lijkt zo�n reis al helemaal nergens op. Bij aankomst kon ik om te beginnen snel hulp bieden aan Boi en Nicolle die, in hevige gevecht met de wind, een enorme nieuwe tent stonden op te richten. Mijn eigen kleine bolletje is dan toch een stuk simpeler, al moesten ook daar nu wel een paar haringen van het begin af voorkomen dat ik stond te vliegeren met de tent. Met de tent klaar kon ik mijn eerste vliegertje de lucht in sturen, het sleetje. Het bleek een onstuimige wind te zijn, ergens tussen hard en harder, en nogal variabel van richting. Aan de overkant van het veld danste de grote Rokakku van Lood en Rick boven de grote organisatietenten. |
|
|
|
De vooravond werd doorgebracht met wat helpen bij de opbouw van het een en ander, en dat werd beloond met een uitermate smakelijke hap uit de auto van Lood. Het vlees dat ik voor de barbecue had ingeslagen moest maar tot morgen wachten. |
|
|
In het invallend donker wordt er al eens test gevlogen met wat vliegers. Boi toomde zijn laatste aanwinsten op E-2 gebied, en de testvluchten gaven goede hoop voor de volgende dagen. Ik testte mijn spook-rokakku met stormwind en leerde hoe ik het ding kon stabiliseren door de liggers verder te buigen. Het kleine led-zaklampje dat ik heb leek ook wel te werken als vliegerverlichting, maar de onstuimige wind maakte dat ik niet echt lang of hoog durfde vliegeren. Hoe woest de wind wel niet was bleek toen Lood�s halve bollen wisten lost te breken van een meer dan 300 kilo lijn. Gelukkig stond een boom in de weg� Lood heeft naar ik vrees |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
vrees wel weer wat te doen, na het vliegerfeest. In de tap-tent wordt het laat en gezellig.
Ik schijn al even geslapen te hebben voordat het echte slechte weer losbrak, maar voor mijn gevoel ben ik pas in het ochtendschemer in slaap gevallen. De regen klonk in elk geval alsof iemand met een tuinslang tegen de tent bezig was. Het was dan ook niet zo vreemd dat ik een klein gaatje in de dag sliep. Het wakker worden ging met aangename verrassingen gepaard; geen regen maar een gebroken lucht, en zelfs af en toe de schijn van zon. Nu kreeg ik niet meteen een kans om daar gebruik van te maken, want mijn motor en ik werden acuut gesjanghaid om wat aanvullende weg-wijzer-vliegeres aan lantaarnpalen te binden. En dan zijn zelfs kleine wegwijzervliegertjes ineens toch nog groot. Maar het lukte wel min of meer (met verontschuldigingen aan iedereen die na zaterdagochtend nog scheldend en tierend door de gewesten rond Susteren heeft gedwaald).
Gelukkig was het goede weer bij terugkomst op het vliegerterrein nog niet voorbij. Ik heb mijn Van Speijk delta in de lucht gezet, naast die van Boi en Rick, en daarna ben ik aan mijn ontbijt begonnen. Het was dan wel droog, maar er heerste ook een woeste wind, en terwijl ik de broodjes zat weg te werken kon ik geregeld even opstaan om een van onze delta�s weer even de goede kant op te zetten. Toen ik mijn ontbijt achter de kiezen had was het tijd voor andere vliegers, die delta�s mochten het zelf weten. |
|
|
|
Als eerste was het tijd voor mijn nieuwste vlieger; de dubbele pelybox. Het opbouwen werkte goed, ondanks het veterwerk, en de vlieger vloog wel, maar onrustig. Teveel en te avontuurlijke wind. Inpakken maar weer, ik had nog wel wat anders. Uit de expositie tent kwamen mijn E-2 vliegertjes, en ik heb nog eens een tijdje aan de E-2 slee staan knutselen. Maar ook voor die vlieger was dit niet de wind. De niuwe E-2 daarintegen. smal en met een lange staart, bleek ideaal, ondanks de dunne stokjes. |
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Rick, Boi en ik zijn ook nog een tijdje zoet geweest met de lijn van een stuk geknepen spoel uit de knoop te houden en over te zetten. De spoel was bezweken door de kracht op de lijn, een probleem dat me bekend voorkwam. Ik heb vroeger wat keren een boodschappentas met losse lijn mee naar huis genomen! Ergens rond de middag viel een wat vaag buitje, en later heeft het ook nog wel even echt geregend, maar in grote lijnen viel het weer gigantisch mee. Het bezoekersaantal ook, gezien de weersverwachtingen.. |
|
|
|
 |
|
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
Later in de middag meldden de Heeren van So What Kites zich met hun nieuwe club vliegers. Schitterende vliegers, erg fraai! Ik heb nog even met de paraslee in de lucht gestaan, maar de meeste lol heb ik uiteindelijk gehad met een oude facetvlieger die ik heb; prima geschikt voor dit soort onstuimige wind!
En ik had ongeveer even veel lol aan een klein jongetje dat de hele middag met grote concentratie stond te vliegeren. Normaal heb ik toch sterk de indruk dat vliegeren niet echt iets voor kinderen is; als het niet lukt is het al snel te frustrerend, als het wel lukt gaat het al snel vervelen, en op zo�n vliegerfeest hebben kinderen ook nog eens moeite met hun aandacht verdelen. Maar dit manneke was er helemaal bij, wat voor en achteruit over het veld wandelend, geen rennen, gewoon goed op zijn eigen en andere vliegers lettend, geweldig. |
|
|
|
|
|
Toen de avond viel bleek de taptent ook een friet tent te zijn. Hola! Mijn kostje was gekocht, al betekende dat wel dat ik een lading barbecuevlees voor nop had meegenomen. Ik at mijn frietje, en vliegerde daarna in een ondergaande zon met de slee, zittend voor het tentje, echt genoeglijk. De wind werd geleidelijk iets rustiger, en bij het invallen van het donker was het beter dan vrijdagavond. Na enig piekeren bedacht Rick dat hij wel degelijk een goede nachtvlieger had; de Van Speijk. Breeklichtjes erin, en hup. Boi had zijn Van Speijk ook al gelanceerd, met niet alleen breeklichtjes maar ook nog een bosje knipperende leds. Grootste succes van de avond was de reeks kerstlampjes in de lijn van een forse delta, van de zoon van Miel. Jammer dat je ook een aggregaat moet meeslepen, maar hier had de jongen het prima voor elkaar en het was echt een spectaculair gezicht. Ik heb eerst wat staan vliegeren met breeklampjes en de slee. Later, toen de wind nog wat verder ging liggen heb ik mijn spook Rokakku gepakt en mijn led-zaklampje in de lijn gehangen. En dat werkte boven verwachting. Het licht was net te weinig, maar dat zag er beter uit dan teveel. Nu gaf het spook heel zwak licht, net genoeg om zichtbaar te zijn. Iets meer leds of een fietsenlampje zijn misschien beter, maar veel moet |
|
|
|
 |
|
|
|
|
het niet zijn. Het vliegeren hielt lang stand, uiteindelijk heb ik gewoon ingehaald omdat ik wel erg dringend behoefte aan iets alcoholisch kreeg. Boi liet zijn delta rustig staan, net als Rick, en dat werden dan ook de laatste vliegeraars van de avond. In de tap tent werd het best aangenaam. Ineens meldde iemand regen, en bij die gelegenheid werden ook de laatste vliegers ingehaald. De twee delta�s bleken elkaar opgezocht te hebben, en in het donker was de lijnenknoop onontwarbaar. Het hele spul werd maar in de knutseltent gelegd voor morgen, en geleidelijk aan zocht iedereen de slaapzak op. |
|
|
|
In de loop van de nacht was het opnieuw onstuimig weer, met regen en een ferme windvlaag, maar op ��n keer wakker worden na sliep ik nu als een blok. Dat zal ook de reden zijn geweest waarom ik �s morgens niet meteen helemaal bij de les was. |
|
|
|
Terwijl ik wat koffie zat te bakken keek ik naar de overkant van het veld en vroeg me af of die banken gisteravond ook al buiten stonden. Het duurde lang voordat ik me realiseerde dat gisteren op die plek de knutseltent stond. Oei, het had echt even gewaaid, dit was stormschade. Later bleek dat ook verschillende kampeerders schade hadden opgelopen. Zaal Janssen had aan |
|
|
|
 |
|
|
|
|
een kant een afdak gekregen, een partytent was gehalveerd, en de dag begon dan ook met neergeslagen mensen, koffie en puin ruimen. De vrouw van Miel en ik gingen op pad om bewegwijzering te restaureren, en tot onze niet geringe verbazing troffen we bij terugkeer een vliegerfeest in volle gang aan. |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
De trieste tentresten en alle losse papier was opgeruimd, Nicolle had de expositietent overgenomen en tot knutseltent verklaard. Er stonden vliegers in de lucht en Otto Vossen was aangekomen met bergen foto�s over het E-2 project en een paar imposante vliegers. Om te beginnen zette hij een fraaie E-2 in de lucht �wat anders-, maar niet lang daarna hing ik met mijn volle 100 kilo in de toom van een |
|
|
|
ferme Flowform, terwijl hij de rest van de toom uit elkaar peuterde. Dat laatste bleek wel even te duren, en toen het begon te druppelen verplaatsten we ons dan ook naar de knutseltent waar het ineens opvallend druk is. Die toom bleek echt een klusje voor gevorderden te worden, en ook Rick kwam even meespelen. Kritisch namen enkele bezoeksters deze met touwtjes knutselende heren in ogenschouw; zoveel geduld hadden ze blijkbaar nog nooit bij elkaar gezien. De regen die ons de tent in gedreven had bleek wat standvastiger dan de dag tevoren, al met al heeft het wel een paar uur geregend. Dat betekende gezellige drukte in de tenten, af en toe even als het wat minder werd naar buiten om een vlieger in de lucht te bekijken zo dan |
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
weer dekking zoeken. Jaap Kruyt, de man die het vorig jaar met een fraaie oldtimer vlieger van de partij was, bleek ook dit jaar weer present, met een nieuwe oldtimer. De regen was geen blijvertje; ineens begon het wat op te klaren, en de heren van So What konden nog eens aantreden met hun clubvliegers. Gisteren drie, nu vijf stuks, dat was dus bijna twee keer zo indrukwekkend� Vooraf had ik nog |
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
even de kans om een officieel moment vast te leggen; De oorkonde voor de 100ste E-2 vlieger werd uitgereikt aan Boi. |
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Ik was ondertussen wel door mijn film-rolletje heen, mijn voeten deden zeer, het weer was nu even goed en de tent was bijna droog. Ik besloot dat het mooi geweest was, en heb snel ingepakt. Tijd om op huis aan te gaan� |
|
|
|
|
|
TERUG NAAR HOMEPAGE
TERUG NAAR VLIEGERS
TERUG NAAR VLIEGERFEEST WEUSTENRADE |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|