terug volgende
In de zomer van 1997 ben ik met een kleine motorfiets -een Honda CB 250, voor de belangstellenden- naar het noordelijkste punt van Europa gereden. Het was mijn eerste verre reis met een motorfiets, en ik kan zonder overdrijving zeggen dat dit de vakantie van mijn leven is geweest: geholpen door goed weer en weinig ervaring met verre reizen werd deze reis een aaneenschakeling van hoogtepunten; elke dag was beter dan de dag ervoor. Schitterende, verlaten landschappen, net genoeg afzien om er een echt avontuur van te maken, en een indrukwekkende beloning toen ik op het verste punt van de reis was. Voor de liefhebber is hier de volledige tekst van mijn reisverslag.
Tegen de avond bereikte ik Alta, en in de verte zag ik blauwe lucht. Ik besloot door te rijden totdat ik de zon zou zien. Dat lukte op de barre vlakte bezuiden Olderfjord, en daar viel de beslissing: doorgaan zolang het helder bleef. Het gevolg was dat ik even na middernacht op de Noordkaap stond. Vanuit het noorden kwam zonlicht tussen losse wolken door, reflecteerde op het koude zeewater en maakte dat je in een soort van caleidoscoop van goud, groen, blauw en wit keek. Voor mij in elk geval een onvergetelijke ervaring.
terug volgende
