BORN TO BE uhm...
TERUG NAAR MIJN HOMEPAGE
REIZEN MET DE MOTOR
Mijn nieuwe Honda NTV 650, en daarachter mijn oude  CB 250
Ik ben een late roeping.
Vroeger kampeerden mijn ouders, met de fiets. Er was geen ontkomen aan, als tweejarige zat ik al bij pa voor op de fiets, en ik slaap nog steeds beter op de grond dan in een bed. Toen ik een jaar of dertien was wilde ik er alleen op uit, en mijn ouders geloofden in zelfstandigheid: "Daar staat een handboek kamperen, als je me laat zien dat je de primus kunt aansteken zonder brand mag je alleen weg". Sedert mijn dertiende kampeer ik met de fiets.
Een gebeurtenis uit die vroege periode moet ik speciaal aanhalen. :ergens zat ik eens in mijn tentje
op een camping, dertien of veertien jaar oud. De tent was dicht, en ineens hoorde ik buiten een vreselijk kabaal. Het boek was spannend, en het duurde wel even voordat ik een blik naar buiten wierp om te kijken wat dat kabaal nu precies was. Toen ik de tent openritste was het eerste wat ik zag een enorme motorfiets met iemand erop die ACHTERUIT door mijn beeldveld reed. De camping waar ik stond -"de Boskant" in Geulle, Limburg- bleek dit weekend doelwit te zijn van een Harley- en Guzzi-treffen. We hebben het hier over 1973 of '74, Harley's waren nog gewoon beroerde dingen voor een kleine groep liefhebbers en Guzzi's waren ook al van dat eigenwijze schroot, yuppen waren er nog niet en motorrijders waren nog echte kerels. En tot mijn verbazing werd ik meteen opgenomen in het feest dat die avond los barstte; niemand vroeg hoe oud ik was, niemand keek meerwarig naar mijn fiets, kamperen is kamperen en onderweg zijn is weg zijn, punt uit. Ik was meteen verkocht: Thuis tekende ik een grote motor op de muur van mijn slaapkamer, en ik wilde niets liever dan een motorrijbewijs halen. Helaas, ouders zagen het niet zitten, praktische eisen kwamen ertussen, en in dienst bleek ik op een V-50 niet eens echt met mijn voeten aan de grond te komen. Motorrijden verdween naar de achtergrond.
In de jaren daarna bleef het onderhuids wel kriebelen. Zo af en toe kwam ik weer eens iemand tegen die motor reed, en zo heel langzaam aan kreeg ik een beetje zicht op de motorwereld. Motorrijders bleken er in soorten te zijn. Sommigen lagen vaak in het ziekenhuis, sommigen nooit. Sommige motoren bleken geschikter te zijn voor reizen dan anderen. Shoppers rolden uit de fabriek en ineens kreeg ik wel voeten aan de grond. Maar geld en tijd ontbraken.
Kamperen ging in de loop der jaren stug door; voornamelijk in Nederland en met de fiets. Er begonnen wel verre horizonten te trekken; Schotland en het noorden vooral. Maar ��n blik op de kaart hielp me daar van af; die landen lopen bergop en bergaf, en als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel aan bergop fietsen (bekijk mijn foto's, je kunt jaren met de fietskamperen zonder daar een overdreven sportief profiel aan over te houden!). Het is uiteindelijk de optelsom geworden die me de das omdeed; een auto zag ik nog steeds niet zitten,
en alle motorrijders verzekerden mij dat kamperen met de motor net zo leuk was als kamperen met de fiets.
In 1995 ben ik met rijles begonnen en eind '96 had Janneman zijn papiertje. Ondertussen was ik ook danig onder invloed van foute vrienden geraakt, zodat ergens het idee had postgevat dat eigenlijk alleen een BMW, en dan nog het liefst een oude BMW, ideaal was voor reizen. De voor mij zo handzame shoppers werden met hel en verdoemenis overladen en als het dan geen BMW werd, dan toch wel een op z'n minst een 'normale' motor. En ik moet zeggen, toen er -ik was nog maar net begonnen met rijles- een testrapport van een CB 250 in Motoren en Toerisme stond was ik eigenlijk al meteen verkocht. De behoefte om met minimale middelen te leven en dingen te ondernemen zit bij mij erg diep. Dat is wat me trekt aan de oude BMW's -simpele hamer en schroevendraaier-techniek-, en ook die 250 is de eenvoud zelve. De rijschool bleek ook nog zo'n CB te hebben, en daar mocht ik best op verder lessen. De rest is eenvoudig: twee weken na het halen van mijn papiertje had ik mijn CB 250.
En hoe bevalt zo'n 'anti-motor nou eigenlijk? Akkoord, je hebt nu niet bepaald vermogen over. Bij weinig wind en op vlakke weg liep het beestje uiteindelijk 120. Ik heb er ooit 145 mee gereden, en bij beestenweer en bergop kwam ik ook wel eens niet boven de 90 uit. Mijn eigen 100 kilo en alle bagage leken daarbij trouwens niets uit te maken, de windweerstand was toch echt het grote hangijzer. Dat vermogen is hier in Nederland krap aan, met name op de autoweg heb ik me vaak niet erg lekker gevoeld als er weer eens een mongool invoegde zonder achter zich te kijken. Op reis werd dat vermogen een stuk minder problematisch; aangezien leuk reizen vooral op kleine wegen en met veel bochten plaats vindt werd daarbij de snelheid al veel meer bepaald door de weg dan door de motor. En dan worden ineens de voordelen van een kleine motor wel erg belangrijk. Lekker hanteerbaar op een nat grasveld en op onverharde wegen. Een verbruik van 1:28 tot 1:33, en dat met 14 liter benzine en 2 liter reserve; 400 kilometer zaten er meestal wel in.  En alles kost niets. Na 8000 kilometer kostte de beurt 110 gulden. Kijk, als je het hebt over eenvoud.Nadeel van een kleine motor? Het beestje moet natuurlijk wel heel hard werken, bijna altijd in de buurt van zijn top. En dat gaat niet eindeloos goed. De motor heeft me nooit laten staan, maar dit voorjaar had het beestje iets van 60000 op de klok staan, en ik twijfelde over hoe lekker ik hiermee nog een verre reis ging maken. Bovendien bleef knagen dat 'meer' motor toch volgens iedereen veel leuker moest zijn. En eigenlijk wilde ik wel eens koffers hebben, en een kardan. De oude BMW's blijf ik te duur vinden, en zo liep ik dit voorjaar tegen de NTV aan. Mijn benen zijn langer geworden of mijn vertrouwen is toegenomen -ik gok op dat laatste- ik vond nu wel dat ik redelijk met mijn benen aan de grond kwam. En zo werd de CB ingeruild en dook de NTV op. Ik heb hem nu een half jaar en 15000 km, en het lijkt wel te bevallen. Meer vermogen geeft hier in Nederland echt een prettiger gevoel op de weg. En het is ook wel wat lolliger rijden trouwens. Voor de grote reizen lijkt het niet echt enorme verschillen uit te maken. Met de CB reed ik 400/500 km per dag op kleine bergwegen, met de NT ben ik dit jaar maar zelden boven de 500 km gekomen, maar dat had meer met het weer te maken. De NTV is comfortabeler, minder lichamelijke klachten an een dag van 10-12 uur op de motor. Het nadeel is weer dat je wel degelijk geestelijk moe wordt, en ik kan me bijna voorstellen dat ik op de NTV onder het rijden in slaap sukkel. Het enige dat tot nu toe echt tegenviel was de prijs van een grote beurt; 550 gulden? Misschien toch maar eens een boekje halen en zelf eens gaan kijken.
TERUG NAAR MIJN HOMEPAGE
REIZEN MET DE MOTOR
BACK TO HOMEPAGE
Hosted by www.Geocities.ws

1