SONBAHAR SEVDASI

ağaç--
Hoyrat yellerin sarstığı yorgun dallarım
Üşüyen toprağa verdi sarı yapraklarını
Güneşli günlerin dost kuşları bile,
Göçtü gitti sonbahar vefasızlığında

kuş--
Merhaba hazan yorgunu yalnız ağaç
Sitem etme dallarını kurutan ayaza
Boynunu büküp bakma gidenlerin ardından
Gel gönül koyma bu güneşsiz mevsime
Ben varım bak,
Sığınabilir miyim incinmiş dallarına?

ağaç--
Dallarım çıplak,soğuk ve ıssız
Üşütür mü bedenini bu hoyrat rüzgar?
Sarsam sana tek tük kalmış kuru yapraklarımı,
Siper etsem gövdemi öfkeli ayazlara,
Sevgimle körüklesem ölgün gün ışığını,
Sana versem küskün,kırgın kalbimi,
Hep kalır mısın benimle?

kuş--
Kanatlarımın beni taşıdığınca,
Kalırım seninle mevsimler boyu
Üşümem,acıkmam,susuzluk çekmem..
Yüreğini yüreğime katık eder,
Sonbahar güneşine bandırıp,
Beslerim sevdamızı..

ağaç--
Her esintide daha bir sokul içime
Yeryüzünü yutan bulutların arasında
Bambaşka bir dünyadaymışçasına
Dans edelim sisler arasında..
Ne rüzgarlar üşütsün,ne yağmurlar ıslatabilsin bizi

kuş--
Bütün sıcaklığımla sokuldum sana
Meğer o kadar da soğuk değilmiş…
Sadece yaprak dökümü sanırken eylülü,
Yalnızlığı,hüznü önüne katıp,
Ardından sürüklediği güneşle,
Meğer beni sana getirirmiş bu rüzgarlar…

ağaç--
İmkansız sandığım vuslatın sıcaklığı var içimde
Çekinme-gir..gönlüm senindir..
Kibrit kurusu dallarıma gelişinle,
Tomurcuk veren sevincim de senindir….

Asırların bulaştırdığı yalnızlığa inat,
Gözyaşı yüklü bulutlara inat,
Artık üşümüyorum,üşütmeyeceğim..
Artık ağlamıyorum,ağlatmayacağım..

kuş--
Bakma küçücük gövdeme,cılız kanatlarıma
Sana geldi,senin oldu bu mahzun yürek
Sensizliğin adı yokmuş,unuttum yalnızlığı
Hoş geldin sarı sonbahar,hoş geldin sevdam…


çalıkuşu*figen* - yusuf kenan dönmez