Zot'i e i v�rtet� p�r t� ushqyer njerin�,
P�r t� zbukuruar dhen�, p�r t� shtuar mir�sin�,
I dha zjarr e flak� diellit, i fali dhe shin� res�,
B�ri dim�rin e ver�n dhe zemr�s san' i dha shpres�.

P�r t� arritur� rrushn� �'ka punuar Per�ndija,
Qielli, dheu, dielli, shiu, njeriu, t�r� gjith�sija!
S'�sht� �udi pse na d�fren ver' e bukur zemr�n t�n�;
�'ka punuar Per�ndija edhe njeriu, sa e b�n�!
Ju shok�, kur pini ver�n, mos dehi, mos z�m�rohi,
Mos u zihni, mos u shani, mos l�vdohi, mos q�rtohi,
Se p�r�moni Per�ndin�, q'i ka falur hardhis� rrush,
Edhe k�rkon dashurin� e ndodhet pshetazi ndaj jush;
Po g�zohi, prehi, qeshni, duhi, xbaviti, d�freni,
Flisni fjal� t� p�lqyer, loni, k�ndoni, k�rceni,
B�jeni z�mr�n t� gjer� edhe shtoni dashurin�,
Mir�sin�, njer�zin� dhe bes�n e miq�sin�,
Se n� breng' e n� t� keqe, n� pun� e n� t� pir�,
Mirret� vesh njeriu i lik, njihet� njeriu i mir�.

A e shihni gjith�sin�, yjt�, Diellin�, H�n�n,
Dhen�, er�n, ret�, koh�n, Kasht�n' e Kumt�rit, Sh�nj�n,
Si jan� p�rveshur gjith� edhe l��ijn' e punojn�,
Nj�ri-tjat�rit i ndihin, ashtu pun�n e mbarojn�.
N� mest t� k�ti rr�meti, t� pun�tor�ve shum�,
Njeriu duhet t� l��inj�, apo t� bjer� n� gjum�?

Mundohet� pun�tori, po n� zem�rz�t t� qet�
Sa gas t� math ndjen, kur nj�ra q� hoth, i pjell dymb�dhjet�!
Kur e sheh kallin' e plot� t� k�rrusur� nga barra,
Dhe parajs�n e v�rtet� t� tfaqur� n�p�r ara,
Kur heth l�m�n e mbleth tokn�, ndan bykn' e kasht�n m�njan�,
U heth kuajve e qevet, q� jan� lodhur, t� han�,
Kur e p�rmbush plot sht�pin� me drith' e me gj� t� gjall�,
Shtrohet me uri n� buk� e ha me djers� n� ball�.

Sheh pjergulln�, man�, fikn�, than�n�, arr�n, ullin�,
Moll�n, dardh�n, pjeshk�n, sheg�n, vadh�n�, ftuan, qershin�,
Kumbullat�, zerdelin�, ngarkuar me pem� gjith�,
Oborr� plot gj� t� gjall�, sht�pin� mbushur me drith�,
Dhe z�m�ra i g�zohet, pa i falet� Per�ndis�,
Q'e �p�rblen pun�n e djers�n e mundimn' e njer�zis�.

Qysh rroit mblet' e uruar dhe ven' e vin e l��ijn�,
Ca huallin� nd�rtojn�, ca n�p�r lule sh�ndijn�.
O �'pun� me m�nt punojn�, sa bukur e b�jn' e mir�!
N'apin dyll�t�, q'ep drit�, dhe mjalt� fjesht' �mb�lsir�.
Dhe pun�tor�t' e mir� m'at� m�ndyr� punojn�,
Edhe gjith� njer�zija me mundimt t'atyre shkojn�;
Nj�ri mih, jat�ri l�ron, nj�ri mbjell, jat�ri prashit,
Kush t'harr, kush korr, kush mbledh duaj, kush shin, kush sharton, kush krasit,
Nj� b�n pluar' e s�pat�n, nj� parmend�n, nj� sht�pin�,
Nj� pret e qep, nj� merr e ep, nj� mbath, nj� shikon mullin�,
�do njeri nj� far� pune b�n n� mest t� shoq�ris�,
Kjo �sht' udh' e Per�ndis�, ky � nom i gjith�sis�.
Edh' ajo miza p�rdhese, �'i duhet� p�r t� ngr�n�,
Esht� rrahur e p�rpjekur e me koh�z' e ka v�n�.
Ka nj� pun� t� punonj� si �do gj� q'�sht� n� jet�,
Kshu e ka th�n� me koh� Zot'i math e i v�rtet�.

Bujku mundohet n� ver�, po n� dim�r rri e pr�het,
Sheh sht�piz�n� m� kamje, edhe z�m�ra i b�het,
Grat� t� gjitha punojn� n'avl�m�nt e n� t� tjera,
Edhe jasht� fryn e bije, por kur na trok�llin dera:
Esht� nj'udh�tar i gjor�, q� ka mbetur n� d�bor�,
I kan� ngrir� t� mjerit vesh' e goj, e k�mb' e dor�;
Ngrihet i zot'i sht�pis� edhe t� huajthin e merr,
E v� n� kryet t� vatr�s me njer�zi, me t� math nder,
Posa e shoh�n� q� vjen, i ngrihen gjith� f�mija,
Se t� huajn� m� der� na e d�rgon Per�ndia,
Pa i b�jn� zjarr e ngrohet edh'e mbajn� me t� mir�,
I sjellin shtres� t� fler� edhe t� ngr�n' e t� pir�.

K�shtu t� huajt' e miqt� njeriu q'�sht� i uruar
I pret me krah�ror hapur e i p�rcjell t� g�zuar.

N� ver� q� �elen lulet, qielli ndrin si pasqyr�,
Sbukurohet� faq'e dheut e merr mij�ra fytyr�;
Pa ngjallen� m� �do lule, m� �do bar e m� �do flet�
Gj�ra t� gjalla me mij�, rroitin nga dheu si mblet�.
Shpest' e mizat� k�ndojn� e kuajt� hing�llijn�,
Lulet' e bukura m'er� si ar e si flori ndrijn�,
Bujku nget p�nd�n e l�ron, mbjell a b�n gati ugar�,
Kalor�si i shkon njat� dhe i thot� -- puna mbar� --
Papo merr an�n e lumit me z�m�r� t� g�zuar,
K�ndon, fish�llen e vete ngadal�, duke mejtuar;
V� re lum�n e kulluar, q� ik�n me ligj�rime,
E nd�r ment t� ti i bije ca t'�mbla shum� mejtime.
Vashaz�t� bukuroshe, posi shqerrat� manare,
Si kap�rollet e malit, si th�ll�zat� mitare,
Ven� t� lajn� n� lum� gjith� tok duke k�nduar,
Me gas n� sy e n� buz� e me lulez� n�r duar;
P�rveshin ll�r�t' e bardha dhe t� majm'e t� perndijta,
Pulpaz�t� bukuroshe e k�mb�z�t' e k�rthijta.
Dell�ndyshja q� fluturon e ndehet� p�rmi lum�,
U afrohet� si mike e u thot� fjal� shum�,
Dhe m�shqer' e p�rk�dhelur vjen n� lum� t� pij' uj�,
A t� pr�het� n� hije, a t� b�nj� gj� rr�muj�.

Bari, bima vatur m� bres e bujku shum' i g�zuar,
Si bariu kur merr k�rthin� edh'e p�rk�dhel nd�r duar.

Bilbili ia thot� bukur, lumi vete gjith� val�,
Ep er�n e Per�ndis� tr�ndafili pal�-pal�.

Ve� nj� vash�z' e mjer� qan t� motr�n�, q'e ka l�n�,
O! �sht� mbuluar n� dhe vash�za fytyr�h�n�!
M�ma dhe mot�ra mbetur n� zi e n� vaj t� shum�,
Dhe shqerra manarez' e saj, e p�rzieshmez' e p�r lum�!
T� k�put shpirtin� plaka, kur z� dhe n�m�ron e qan,
Ah, i ziu njeri n� jet� sa heq e sa duron e mban!

Vash�n v�rtet e mbuluan, po shpirt'i saj n� qiej shkoi,
Hapi krah�thit e leht�, n� hap�sirat fluturoi;
Bukuri e saj u p�rzje me bukuriz�t t� prillit,
Me fjal�z�t t� bilbilit, me er�t t� tr�ndafilit,
Gj�sendi s'humbet� kurr� e gj� s'vdes me t� v�rtet�,
Mase ndryshohen� pak�, po jan� n� k�t� jet�;
As shtohet, as pak�sohet, as prishet� gjith�sija,
Vdes�n e ngjallen� prap� si gjith' edhe njer�zija.
K�tu jan� gjith� �'jan� e gjith� �'gj� munt t� jet�,
Engj�llit�, Per�ndit� dhe ajy Zot'i v�rtet�!
Se nj� trup e nj� shpirt �sht� gjith�sia, q� s'ka an�,
T� gjall� edhe t� vdekur gjith� br�nda n� t� jan�.

Per�ndija njerin' e par� e mori prej dore vet�,
E zbriti mi faqet e dheut, q'ish me lulez' e flet�,
M� t� drejt�n� t� themi, mbi faqet t� dheut e ngriti,
E b�ri t� zotthin' e dheut edhe k�shtu e porsiti:

Nga kjo balt� t� kam b�r�, rri k�tu, m� pa� urat�,
Mos u loth e mos psho kurr�, po p�rpiqu dit' e nat�,
Sheh si punon gjith�sija? Ashtu t� punosh edhe ti,
T� mos rrish kurr� pa pun� e t� v�sh duart� n� gji.
Mos u b�j i lik e i keq, i paudh' e i pabes�,
I rrem, i ndyr�, i d�mshim, i r�nduar e pa shpres�,
M�rgohu nga t� k�qijat, pej �do far� lig�sije,
Pej nakari, pej lakmimi, pej vjedhjeje, pej marr�zije,
Mos vra, mos merr tek s'ke v�n�, edhe ki nom dashurin�,
Bes' e fe ki urt�sin�, t� drejt�n�, mir�sin�.
N� b�fsh mir�, liksht s'gjen kurr�, po, n� b�fsh liksht, mos prit mir�,
Ki d�shir� p�r t� mir� dhe n� zem�r� m�shir�,
Ji i but', i urt', i vyer e mos u b�j kurr� makut,
I eg�r e i m�rzitur dh'i mahnitur si madut,
Mos ju afro dhelp�ris�, po s� drejt�s� iu nis pas;
N� d�gjofsh fjal�t' e mija, do t� jesh gjith�nj� n� gas.
0 1 2 3 4 5 6
page 1     page 2
Hosted by www.Geocities.ws

1