pagina 8
Alles hangt namelijk buiten. Aangekomen in Vang Vieng rijdt de chauffeur een kale,
geasfalteerde vlakte op waar aan de rand een gebouwtje staat waar uit een blauw geverfd bord en met de hand wit geschilderde letters blijkt dat dit het busstation is. Een zwerm tuk tuks staat al meteen om de bus om de horde toeristen te ontvangen. Ik had van een vriendin uit de Verenigde Staten de naam van een herberg gekregen en ook de naam van de alleenstaande eigenaresse. Mevrouw Song, behorend tot de Hmong minderheid. Ze bleek een bord met foto's van de herberg bij zich te
hebben en terwijl ik nog in de bus zat zei ik dat ik bij haar wilde logeren. U moet mevrouw Song zijn zei ik. Ze was uitermate enthousiast omdat ik haar naam wist en ik kon meteen plaatsnemen in de tuk tuk en die ze mij gratis 0aanbod, in mijn kielzog sleepte ik de twee Hollanders, twee Fransen en een
Israeli met me mee. De Israeli zei op samenzweerderige toon: Ik neem gewoon deze gratis tuk tuk en als de kamer me niet bevalt ga ik gewoon ergens anders heen hetgeen ik gemeen en een echte jodenstreek vond. Vergeef me de uitdrukking.
Ik logeer nu in een chic appartement met badkamer en hoogglanzende tegels met houtnerf op de vloer. Toen mevrouw Song me de sleutels overhandigde informeerde ik naar de prijs. Three dollar zei ze terwijl ik met moeite kon verbergen dat ik dit wel heel erg goedkoop vond. Kan ik ook in kip betalen? 30.000 kip zei ze. Akkoord. Ik ben helemaal alleen zei ze,duidend op haar nering en ik had moeite om niet te zeggen dat dat wederzijds was. Deze doortastende vrouw had een geweldig hotel laten bouwen, dat nog niet geheel af was. De deuren kraakten nog omdat ze nieuw waren en naast het hotel was een wasserij waar ik de volgende ochtend de eerste klant was. 's Avonds had ik al snel weer een gouden stek gevonden aan de rivier, die hier al wat smaller is dan in Nong Khai. Het is ook een andere rivier. Vang Vieng is van een rustiek dorp uitgegroeid tot een toeristenbestemming van de eerste orde vanwege het karstgebergte in de omgeving en de grotten. Het dorp wordt ontsierd door gele uithangborden van guesthouses, de rust wordt verstoord door de televisie die overal keihard aanstaat, en binnen liggen de toeristen als Romeinen aan een tafel te eten, te blowen of te lezen.
Lees verder op de volgende pagina...
Startpagina..
Inhoudsopgave.
