Pagina 24
Even later ga ik op zoek naar een bank om $ 100,- klein te maken. Geen enkele winkelier die hier van terug heeft namelijk. Ik word opeens aangesproken door een net geklede jongeman op een brommer en een aktetasje op zijn rug. Of ik iets zocht. Ja een bank. Spring maar even achterop dan breng ik je wel even. Een paar minuten later zette hij me bij de markt af en
kan ik probleemloos het biljet gewisseld krijgen in kleinere coupures. De jongeman stelt zich voor als Mr. Chuun, is leraar Engels en 26 jaar. Of ik zijn studenten wilde ontmoeten. Natuurlijk waarom niet en weer even later hapte ik het stof van de zijstraten van Battambang vrijwillig op terwijl het eigenlijk tijd was voor iets geheel anders. We rijden naar een schooltje aan de rand van de stad, de kinderen staan al op de meester te wachten en volgen priv� Engelse les. Het is een basisschool. De kinderen zijn laaiend enthousiast als ze zien dat het de meester weer gelukt is een Engelssprekend iemand te strikken voor zijn les. Ik betreed het lokaal na 14 x hello gezegd te hebben en evenzovele keren mijn naam die ze maar niet uit kunnen spreken. Wat moet je je nu bij zo`n school voorstellend? Een hoge schuur, met stoffige ooit gestuukte wanden, verveloze houten banken en een groen - heel modern - geschilderd schoolbord van triplex. Er zitten geen ramen in het gebouw maar luiken, elektriciteit ontbreekt. Op de grond ligt een katoenen zakje met wat todden erin dat dienst doet als borstel. Ga maar zitten zegt Chuun. Hij stelt mij voor aan de kinderen terwijl ik daar voor de klas zit. Of de kinderen wat vragen mogen stellen. Natuurlijk dat mag. Als ze toestemming hebben om een vraag te stellen gaan ze uit respect staan. Het zijn eenvoudige vragen als: what�s your name, how old are you en are you married? Of ik wat vragen wilde stellen? Voor dat ik er erg in heb sta ik voor het groene bord met een kleine wereldkaart in mijn handen uit te leggen waar Nederland ligt, waar Cambodja ligt en hoe ik hier verzeild ben geraakt. Daarna doet mijn fotoboek over Nederland uitstekend dienst. Nederland, zo doceer ik langzaam en duidelijk, is een klein land dat gedeeltelijk onder zeeniveau ligt. Ik maak er even een bordtekening bij om dat te verduidelijken. Chuun vertaalt de informatie. Ik laat een foto van de Keukenhof zien die wereldwijd respect afdwingt dus ook bij de kinderen uit Battambang. Nederland is een land dat veel bloemen exporteert leg ik verder uit, het heeft nog veel oude windmolens en Japanners blijven geloven dat we allemaal op klompen lopen. Ook een foto van de Afsluitdijk levert ooh`s en aah`s op. Verder zeg ik, is Nederland een koninkrijk, net als Cambodja en de koningin heet Beatrix. Intussen herhaal ik het voorafgaande even en leg uit hoe we het land droog houden. Ik ga steeds net mijn fotoboek rond om de aandacht niet te laten verslappen. Daarna laat ik de familiefoto`s zien, dit is mijn moeder, ze is 83 jaar oud, dit is mijn vader hij was 85 toen hij stierf en dit zijn mijn broer en zussen. Ik geef een korte samenvatting van het geheel en geef het woord weer aan Chuun die me bedankt en ook de kinderen bedanken me in koor. Ik maak er wat dia`s van en laat mezelf voor het groene bord door Chuun fotograferen. Buiten maak ik een groepsfoto en Chuun vraagt of ik mee wil naar de volgende les. Nou vooruit dan zeg ik. Ik spring weer achter op zijn Honda en we rijden terug naar het centrum. De plaatst waar hij lesgeeft ligt tegenover mijn hotel. Deze keer zijn het leerlingen van de middelbare school tussen de 12 en de 20 jaar. Ze stellen zich netjes voor en ik draai ongeveer dezelfde les af, met enigszins een verdieping van de stof. Ook nu weer dezelfde vragen. How old are you vraagt het enige meisje van de groep. I`m 48, en schrijf met een stift het getal op het witte bord, but if you would ask me this question tomorrow I would say 49 en ondersteun de informatie met het getal op het bord. Verwarring alom. Hoe kun je nou vandaag 48 zijn en morgen 49 vraagt Chuun? Nou gewoon it�s my birthday tomorrow. Of ik het dan niet ging vieren. Nee, daarom zit ik juist hier zeg ik. Ik leg verder nog uit dat Nederland tot 15 mei een democratisch land was en dat corruptie niet bestaat, maar geheel zeker ben ik niet van deze informatie. Ik stel zelf ook een aantal individuele vragen over het aantal broers en zussen, wat vader of moeder doet en besteed vooral de broodnodige aandacht aan de uitspraak. Net zoals voor mij het Khmer een onmogelijke taal is, is Engels voor hen ook erg moeilijk. Ik hamer vooral op de s die ze nauwelijks uit kunnen spreken. Zeg eens S met z`n allen en na een keer of 5 begint het er op te lijken. Het is tijd om te gaan eten en of ik morgen terug wilde komen? Ik beloof niets zeg ik tegen Chuun en ga tevreden op het dakterras van Chhaya zitten eten. Zo ben ik al eerder met m`n werk begonnen dan ik aanvankelijk gepland had maar vond het toch erg leuk om te doen.
Dit zal wel het laatste verslag zijn. Zondag 4 augustus �02 vertrek ik om 7:00 uur met een taxi naar de grens met Thailand. Dan neem ik een bus naar het Noordelijk Busstation van Bangkok waar ik op 3 juli deze reis begonnen ben en neem een taxi naar het vliegveld. Mijn vlucht is om 23:00 uur dus dat moet lukken.
Lees verder op de volgende pagina...
Inhoudsopgave |
