 |
| Pagina 21 Siem Reap, maandag 29 juli 2002. Angkor What? De tijd in Phnom Penh lijkt al weer weken achter me te liggen. Het was fantastisch om bekenden te ontmoeten, even in een normaal huis te slapen en met Niek en Brigit op stap te zijn. Reizen is niet alleen afstand nemen, maar ook afscheid. Het was tijd om door te gaan naar Siem Reap. Die plaats wilde ik al mijn hele leven lang bezoeken vanwege een van de beroemdste bouwwerken ter wereld: Angkor Wat. Wat betekent gewoon tempel. Met een snelle boot legde ik de afstand tussen Phnom Penh en Siem Reap af. Daar voor had ik een ticket van $ 30,- gekocht en reisde daarmee ongevraagd eerste klas. Niek zette mij om 7:15 uur met zijn grote motor af bij de boot, mijn bagage werd meteen aan boord genomen en ik kon plaats nemen in een van de zachte stoelen in een airconditioned ruimte. De boot zou er ruim 5 uur over doen om de meer dan 300 km. te overbruggen. In tegenstelling tot wat ik verwacht had kwam het ontbijt die als lunch werd aangekondigd pas om 11:00 uur. Hij smaakte des te beter en leek een beetje op een vliegtuigmaaltijd in een doosje met alles er op en eraan. De reis zelf gaat vanaf de Mekhong rivier via Tonl� Sap naar Siem Reap. Dat meer is zo immens dat je op een gegeven moment nauwelijks en soms helemaal de kustlijn niet meer zag. Ik zat vlak voor een Panasonic televisiescherm waar een vcd-film gedraaid werd. Het nieuwste van het nieuwste want de White Dolphin waar ik aangemonsterd had komt uit Japan. De beeldkwaliteit vind ik als liefhebber van het witte doek van een pijnlijk slechte kwaliteit. Als de boot in wat ruwer vaarwater kwam sloeg het schijfje over, zo leek het, stond het beeld stil en ging even daarna weer verder. Op het dek was het redelijk aangenaam onder een dak van wit zeil, waar wat mensen zaten te lezen of de kustlijn stonden te fotograferen. Al met al een flitsende en luxe boottocht die eindigde met de aankomst in de buurt van Siem Reap waar nog honderden woonbootjes met rieten daken in het water liggen en waar kinderen in hangmatten worden gewiegd door moeder, oma of zuslief. De heren zijn op visvangst en de tegenstelling tussen hun boot en de onze kon haast niet groter zijn. In die $ 30,- zat ook het vervoer naar de stad, die ging over een wel zo abominabel slechte weg dat ik me afvroeg wat er met al dat ontwikkelingsgeld van de NGO's gebeurt. Voor me zat een Engelsman met zijn Cambodjaans liefje die zijn dochter had kunnen zijn. Hij vond de Cambodjanen 'happy people' omdat ze altijd lachten. Intussen schudden wij langs de meest provisorische onderkomens waar sanitair en water ten enenmale ontbreekt en waar bijna iedereen een klein winkeltje heeft om te eindjes aan elkaar te knopen. 'People in England rich not happy' analyseerde hij grondig tegenover de conducteur. De man deed in 'properties' (onroerende goed) legde zo nu en dan zijn arm om haar schouder hetgeen in Cambodja nog erger is dan bij ons vloeken in de kerk. Hij deed in properties zei hij nogmaals, ik kon het ook niet helpen dat ik het weer hoorde want m'n oren deden het weer prima. Hoeveel vakantie hij had vroeg de conducteur. In januari zit ik in Zuid-Afrika, in februari in Si�rra Leone, in maart in Singapore en zo bleek de man helemaal niet te werken maar hij liet het werk doen. Very easy. Je koopt een krot, laat het verven en je verkoopt het weer. Where do you stay? was de vraag van de conducteur weer die Business Administration studeerde. In The Grand was het antwoord. Aha, daar had ik hem. Ik zocht even in mijn reisgids wat dat wel mag kosten. Ik was er al bang voor, dit was geen schilder of behanger op vakantie en al helemaal geen leerkracht van de Vlaamse Reus. In The Grand kun je slapen tussen de $ 310,- en $ 1900,- Voor jullie beken ik even dat mijn budget voor deze vakantie was gesteld op $ 1.000,- Ik zou dus geen vier nachten in The Grand kunnen slapen of het zou al op zijn. De bus reed de stad in en zette de eerste backpackers af bij de markt. De Engelsman en zijn Cambodjaanse vriendin liet ik achter, The Grand ligt nog even verder naar het noorden namelijk. Ik nam een kamer voor $ 10,- maar die beviel me na een nacht niet. Hij had een oppervlakte van wel 25 m2, maar was donker en gehorig vanwege de bar die eronder lag. De volgende ochtend checkte ik in bij Orchidea Guesthouse waar vrienden uit de V.S. ook gezeten hadden. Hier was een prima restaurant buiten en met als voordeel: het lag buiten loopafstand van de bedelaars op ��n been. Er wordt in Siem Reap veel gedaan voor ze, er zijn veel re�ntegratie programma's, je kunt er naar de fysiotherapeut om weer te leren lopen met een prothese en je kunt altijd nog werken voor een bedrijf als 'Made in Cambodja' dat met de hand gemaakte producten in een winkel vlakbij de markt verkoopt. Het blijft een schrijnend gezicht als je je hotel uit loopt en diverse mensen op een been nemen de baseballpet voor je af waar je dan een bedrag in dient te doen, dan praat ik nog niet over de talloze kinderen met baby's op hun armen of in een smoezelige draagdoek die een zeer zeurderig toontje aanslaan en aangeven dat ze honger hebben. Ik was naar Siem Reap gekomen om behalve wat geld uit te delen ook en paar dingen te zien. Niet zomaar even een tempeltje bezoeken, nee liggen er wel 50 op een oppervlakte van 230 km�. Om de tempels te bezoeken dien je een kaart te kopen en omdat ik drie dagen wilde rondtoeren kocht ik er een van $ 40,- Met een pasfoto ingeseald ontvang je de pas en mag je drie dagen gaan en staan waar je wilt. Er zijn diverse controleposten en de toegang tot het gebied zelf lijkt op een tolpoort op de Franse wegen. Er stoppen busjes, bussen, auto's, bromfietsen en een fiets. Die fietser was ik. Het was tenslotte maar 7 km naar Angkor Wat en voor $ 2,- mocht ik de hele dag die fiets 'mijn fiets' noemen. Geen nieuwe mountainbike meer, maar wel met telescoopvering en een dun spatbordje boven het robuuste achterwiel. Na de controle fietste ik naar de eerste tempel en zag niets dan busjes passeren. Bij de eerste tempel was het dan ook net alsof er een Hondafabriek uitging en de arbeiders op weg naar huis gingen. Ik ben wel wat gewend, maar dit overtrof mijn stoutste verwachtingen. Lees verder op de volgende pagina... Inhoudsopgave |
 |
 |
 |
 |