| Reisverhaal Mexico |
| Waarom kies je dergelijke bestemmingen uit vroeg ik. Gewoon het avontuur zei hij. Wel eens in Nepal geweest ging ik in de tegenaanval. Nee, in Azi� was hij niet verder dan Rusland en Mongoli� gekomen. Da�s een mooi land om te lopen zei ik en je kunt je tent wel thuis laten, er zijn overal kleine herbergen waar ze lekker eten voor je maken en als je onderweg dorst krijgt bestel je gewoon een citroenthee. Toen het gesprek even stil viel vroeg ik: �de vulkaan Bromo wel eens beklommen�. Nee ook al niet. Ik begon me iets gemakkelijker te voelen na alle informatie van Gregor. Wat vind je van Australi�? Niet geweest. Nee hij was pas 32 en had de bedoeling om alle landen van de wereld te zien . Daartoe moest hij de erfenis bestaande uit een stuk bos en een huis in Zwitserland veilig zien te stellen. Dat kost me een hoop hoofdbrekens zei hij terwijl hij nog maar eens aan zijn T-shirt plukte. Ik opende een fles water en dronk gezellig met Gregor mee. We kwamen terug op Mexico, het was er intussen te heet geworden om er na tienen nog te fietsen vertelde hij en fietste de laatste dagen vooral in de vroege ochtend en in de namiddag. Omdat hij op die manier minder kilometers kon afleggen dan anders had hij een bustocht nar Chetumal geboekt. Of er een wekservice in hotel Lily was vroeg hij mij. Ik denk het wel zei ik, maar je mag gerust mijn wekker lenen hoor. Geef �m maar af bij de receptie morgenvroeg. Ik heb tenslotte vakantie en hoefde er niet zo vroeg uit als hij. |
![]() |
| Gregor en ik wisselden onze adressen uit, hij nodigde me uit om een keer langs te komen, hij woonde bij zijn moeder en die had nog wel een kamer vrij. Je bent ook altijd welkom in Amsterdam zei ik. We wensten elkaar goedenacht en ik ging nog even verder met lezen in Frida. De volgende ochtend hoorde ik door twee deuren, een binnenplaats en mijn oordoppen heen mijn wekker afgaan. Ik draaide me nog eens een keer om en sliep verder het was 6.30 uur. 'Tiene usted mi despartado' vroeg ik de volgende ochtend aan de man van de receptie aan wie ik het geld voor de komende nacht betaalde. S� antwoordde hij en ik kreeg netjes mijn Hema-wekker terug. Net als Gregor reis ik ook graag licht, maar een wekkertje kan er altijd wel bij. |
| De volgende ontmoeting vond plaats in Tulum. Aan de oostkust van Mexico. Ik was er met een comfortabele busrit gekomen en probeerde eerst de The Weary Traveler, een backpackersparadijs waar je fijn op blote voeten kunt lopen, alleen in je korte broek gekleed een vraag in het Engels kunt stellen aan de receptie en waar je direct kunt inloggen op een van de vele computers die er staan. Ze hadden er echter alleen maar slaapkamers voor 4 personen en ik had ook gezien het feit dat m�n salaris net binnen was behoefte aan een eenpersoonskamer. Ik probeerde het op goed geluk bij een hotel dat ernaast lag en geen vermelding had in de reisgids die ik bij me had. Hotel Maya bleek het te heten, de receptie was tegelijkertijd een kruidenierswinkeltje en ik werd er te woord gestaan door een vriendelijke oudere vrouw. Voor 140 peso�s had ze een eenpersoonskamer met douche en toilet. Perfecto zei ik en ging meteen bij de concurrent on line omdat de kamer nog schoongemaakt moest worden. Toen ik een uur later de kamer betrok bleek er op de galerij een oudere vrouw, zeg maar van mijn leeftijd, te zitten. |
![]() |
| 'Hablas Inglez', vroeg ze met een sterk Amerikaans accent. 'You must be from the United States' zei ik. Dat gaf ze onmiddellijk en ruiterlijk toe. Normaal, zegt ze, vertel ik dat we uit Canada komen. We dat zijn mijn zoon van 11 en ik. Zijn vader was een Mexicaan dat kun je wel aan �m zien. Een jongen met enig overgewicht zoals vaker bij Amerikaanse kinderen. Was? Vroeg ik. Hij is vermoord tijdens de opstand van de Zapatistas in 1994 of daaromtrent. Hij was actief in die beweging en heeft dat met zijn leven moeten bekopen. Mijn boek had ik intussen weggelegd. 'Weet je' zei ze, 'ik heb eigenlijk Nederlands bloed, maar spreek de taal helaas niet meer'. Mijn grootouders waren emigranten uit Nederland.Ze stelde zich voor als Marybeth Brom |