Frans van Kempen 2003
Reisverhaal Mexico
Ga naar de vorige pagina
Ga naar de volgende pagina.
Eenmaal buiten haalt iedereen opgelucht adem. �Ze mogen er wel eens een raam open zetten� zeg ik ontnuchterend. Tjonge wat een ongelooflijke belevenis. We hebben nog even tijd voor de kleurrijke markt en daar tref ik het, de mensen van de toeristenbus die voor  ons in de kerk liepen lopen nu over de markt. Dat geeft mij, Russell ten spijt, de gelegenheid een paar fraaie plaatjes van de verkoopsters en hun waar te maken. Meer dan tevreden over deze tocht rijden we terug naar San Christ�bal de las Casas. We bedanken Antonio uitbundig en ik zeg ook de anderen gedag. In de supermarkt koop ik een stukje kaas, harde broodjes en lunch op het bordes van m�n hotel. Het leven in Mexico is zo slecht nog niet! Morgen neem ik de bus naar Palenque. Misschien kom ik daar Susie nog tegen?
Palenque
�Aan het gebibber in mijn benen en de onzekerheid waarmee ik de snelstromende rivier moest oversteken op een glibberige boomstam, mezelf vasthoudend aan een wel z��r instabiele liaan kon ik merken dat ik geen 25 meer was. Het scheelde niet veel of ik gleed uit en zou kopje onder verdwijnen, mezelf, m�n paspoort, ticket, bankpas, fototoestel en pas schone zakdoek meesleurend�. Hoe dit waargebeurde fragment afloopt lees je in dit verslag.
De wekker liep vroeg af  ,  ik wilde zo vroeg mogelijk bij de Inca ru�nes van Palenque aankomen en dankzij een goede timing en wat doorzettingsvermogen lukte dat ook. Het park ging om 8:00 uur open en inderdaad wandelde ik als eerste het park binnen. Niet in de laatste plaats was ik meteen verrukt van de oerwoudgeluiden die ik hoorde, nog meer dan van de ru�nes gebouwd door de indianen en die soms wel zeer bloederige offers brachten aan de goden boven aan de piramides die tapvormig omhoog lopen. Het gefluit van vogels, het gekrijs van apen, de krekels die niet aflatende tonen uitzonden en vooral de ongelooflijk dichte begroeiing om het complex heen trokken mijn aandacht. Ik fotografeerde de ru�nes en ging boven op een van de complexen zitten om de pracht van het geheel tot me door te laten dringen. Weer beneden liet ik de verkopers met rust en zij daarmee mij ook. Ze verkopen prachtige afbeeldingen van Incagoden op leer, zeer kleurrijk en fantastisch gemaakt. Ik liep van het pad af en begaf me de echte jungle in waar ik een heuse toekan zag vliegen en kon fotograferen, een tijdlang heb ik zitten genieten van de talrijke en kleurrijke vlinders die er rondvlogen. Helaas geen morfo zoals Russell ze gefotografeerd heeft, een project waar hij trouwens enkele jaren over gedaan heeft, nooit verkocht helaas.

Met een busje reisde ik weer terug naar  het stadje Palenque dat leeft van het toerisme, er zijn voldoende internetcaf�s om de post te bekijken en op de plaza is het heerlijk zitten onder gedroogde palmbladeren onder het genot van een pilsje. Het is vakantie tenslotte.
In de vroege ochtend laat ik de pracht en de sfeer van dit complex op me inwerken.
Ga naar de volgende pagina
Ga naar de vorige pagina.
Ga naar de Laospagina
Hosted by www.Geocities.ws

1